Η πιο καλή γκαρσόνα...

10:41:00 π.μ. 40 Comments A+ a-

in English soon

Αυτή είναι η τελευταία βδομάδα που δουλεύω..Τα μαθήματα τελειώνουν κι εγώ θα σταματήσω για φέτος από τη δουλειά.. Αν μπορείς να το θεωρήσεις δουλειά δηλαδή.. αφού δε σε πληρώνουν...Ή πρέπει να τους κυνηγάς για να το κάνουν, τελοσπάντων...
Ο Αντώνης έχει σταματήσει σχεδόν από τη δουλειά αφού πρόκειται να κλείσουν την εταιρεία τους.Ο Αντώνης με τον αδερφό του είχαν ανοίξει πριν ένα χρόνο περίπου, μια μικρή εταιρεία με φωτοβολταϊκά και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.. Δυστυχώς σε αυτή την υπέροχη χώρα που ζούμε όλα πάνε στραβά οπότε...Δεν βγαίνουν τα έξοδα και θα την κλείσουν... Δύο οι άνεργοι στο σπίτι...
Όχι όχι δεν είναι στενάχωρη αυτή η ανάρτηση..Δηλαδή τον έχουμε κι ένα τόνο αισιοδοξίας...Τι Ελπίδα θα ήμουνα αν δεν ήμουν αισιόδοξη και θετική...χαχα..
Δεν ξέρω τι θα κάνουμε στο μέλλον...Και ίσως από Σεπτέμβριο να αλλάξουν πολλά πράγματα..όπως ίσως χώρα και ζωή ..αλλά προς το παρόν θα πάμε στο χωριό για το καλοκαίρι...

Το πρώτο μπάνιο...

3:45:00 μ.μ. 46 Comments A+ a-

in English soon

Νομίζω οτι το καλοκαίρι ήρθε πιο γρήγορα φέτος..Ίσως και πιο απότομα..Άρχισαν οι ζέστες και τα πρώτα μπάνια και ακόμα είναι Μάϊος...Εγώ πάντως έχω τρέλα με τη θάλασσα.. Πάντα είχα..Τρελαίνομαι για το νερό και το ίδιο και ο Νικόλας..Αυτό το χρώμα..αυτός ο ήχος όταν σκάει στη αμμουδιά...Μαγευτικός και χαλαρωτικός..Τα ξεχνάς όλα...


Το Σαββατοκύριακο ήμασταν στο χωριό..Ο Αντώνης με το Χρήστο, τον αδερφό του,να βοηθήσουν το μπαμπά μου στο καινούριο του εγχείρημα..(λεπτομερής ανάρτηση αργότερα..χεχε) και εμείς για ξεκούραση...
Σάββατο πρωί είχε απίστευτη ζέστη..Είπα να επιχειρήσω μια βόλτα στη θάλασσα μαζί με το Νικόλα..Πήρα τα παιχνίδια του, το σωσίβιο, τη τσάντα μου (του Σπορτ Μπίλυ..αυτή με τις πετσέτες, τα νερά, τα αντιηλιακά, το κολατσιό, τα δεύτερα-και τρίτα- ρούχα..κλπ κλπ κλπ)...και ξεκινήσαμε... Στην παραλία που θα πήγαινα έχει 2 ταβερνάκια που σερβίρουν και καφέ...Στην άμμο υπάρχουν ομπρέλες και ξαπλώστρες..οπότε δεν πήρα ομπρέλα.. Ήλπιζα να έχουν ανοίξει...(Δυστυχώς ήταν κλειστά..Οπότε..όχι παγωμένος καφές για τη μαμά..Αλλά για καλή μας τύχη υπήρχε μια ομπρέλα και μερικές ξαπλώστρες..τι καλά !!) 


Όμως φτάσαμε σε μια παραλία υπέροχα άδεια..και καθαρή..Με μια θάλασσα κρύσταλλο..τόσο σε θερμοκρασία όσο και σε καθαρότητα.. Και μόνο που την έβλεπες... ταξίδευες...

Μήνας 25ος...

4:10:00 μ.μ. 24 Comments A+ a-

in English soon

Την προηγούμενη Δευτέρα ο Νικόλας συμπλήρωσε τους 25 μήνες...Πότε πέρασε κιόλας ένας μήνας από τα γενέθλιά του ούτε που το κατάλαβα...

  • Μήνας: 25ος
  • Ύψος:   87,2εκ.
  • Βάρος: 11.950 γρ.
  • Νο παπουτσιού : 23
  • Αγαπημένο φρούτο : ροδάκινο και βερίκοκο (τρώει συνήθως φρούτα εποχής...)
  • Αγαπημένο cartoon : Μίκυ Μάους club και οι Μικροί Αινστάιν (τώρα βλέπουμε και τη 2η σεζόν..)
  • Αγαπημένη ταινία: "Ψάχνοντας το Νέμο"
  • Aγαπημένο χρώμα: πράσινο και γαλάζιο και μωβ
  • Αγαπημένο ζωό : γουρουνάκι και γαϊδουράκι
Αυτό το θέμα του με το φαγητό...ώρες ώρες με τρελαίνει.. Μα είναι δυνατόν να μην πεινάει...;; Οκ δεν θέλω να τον κυνηγάω με το κουτάλι..

Η μαμά μου..

11:40:00 μ.μ. 22 Comments A+ a-

in English soon


Η μαμά μου είναι η καλύτερη μαμά του κόσμου γιατί...



γιατί με αγκαλιάζει και με φιλάει..
γιατί μου λέει συνέχεια πόσο πολύ με αγαπάει..
γιατί με αφήνει να κοιμάμαι μαζί της ακόμα κι όταν δεν είμαι άρρωστος..

Μήνας 24ος...

4:42:00 μ.μ. 18 Comments A+ a-

in English soon
 
Στις 20 Απριλίου ο Νικόλας έκλεισε του 24 μήνες...2 χρόνια ζωής...Με ρωτάνε πόσο χρονών είναι και λέω 2..Έτσι χωρίς μήνες..τι περίεργο που μου φαίνεται..Το παιδί μου είναι 2 χρονών, έχω 2 χρονών παιδί και είμαι 2 χρονών μάνα... Ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει...Άραγε το συνειδητοποιείς ποτέ..;; Παίρνεις χαμπάρι πότε μεγαλώνει..;; Πέρυσι τέτοιον καιρό ακόμα δεν περπατούσε και φέτος αλωνίζει τον τόπο.. Μιλάει, τραγουδάει, ζητάει, απαιτεί..Ζωντανός κούκλος... ο κούκλος μου..Με το ένα μάτι ανοιχτό θα κοιμάμαι νομίζω...μην τυχόν χάσω τίποτα...
  • Μήνας: 24ος
  • Ύψος:   86,7 εκ.
  • Βάρος: 11.850 γρ.
  • Νο παπουτσιού : 23
  • Αγαπημένο φαγητό : μελιτζανοσαλάτα
  • Αγαπημένο λαχανικό : αγγούρι
  • Αγαπημένο γλυκό : smarties και παγωτό
  • Αγαπημένο cartoon : Μίκυ Μάους club και οι Μικροί Αινστάιν (τα ξέρει απ' έξω..)
  • Aγαπημένο χρώμα: πράσινο και γαλάζιο

Είναι πολύ κοκέτης...Όταν βγαίνουμε έξω θέλει να του χτενίζω τα μαλλιά, να του βάζω κολόνια..."Είσαι κούκλος" του λέω...Και μου απαντάει "Πιο κούκλος δεν γίνεται..."

3 πάρτι για το Νικόλα...

5:54:00 μ.μ. 50 Comments A+ a-

in English soon

Την ανάρτηση αυτή την είχα γράψει εδώ και αρκετές μέρες αλλά λόγω του Πάσχα έμεινε πίσω..Χρωστάω και μερικές ακόμη νομίζω..

Έχετε ακούσει αυτό που λένε όταν κάνεις σχέδια ;; Ναι ναι, αυτό που γελάει ο Θεός.. Έκανα σχέδια κι εγώ η μάνα λοιπόν..η φανταστείτε τίποτα μεγαλειώδη..)..ένα πάρτι μόνο για τα γενέθλια του Νικόλα μου... Εδώ και καιρό έψαχνα για ιδέες από το pinterest..είχα καταλήξει σε αρκετά πράγματα που ήθελα να κάνω και είχα αρχίσει να οργανώνομαι..Ήθελα να τα κάνω εγώ όλα και να είναι πολύ πολύ όμορφα για το αγόρι μου..Έπεφταν και τα γενέθλιά του Σάββατο φέτος...οπότε ..ιδανική μέρα για πάρτι..!! 
Το θέμα μας ;; Τι άλλο από τον αγαπημένο Μίκυ Μάους !!!

Του Άη Γιώργη του καβαλάρη...

11:05:00 μ.μ. 17 Comments A+ a-

in English soon

Στο χωριό μου στη Χαλκιδική...ένα περίεργο πράγμα συμβαίνει.. Ενώ όλοι γιορτάζουνε τον Άγιο Γεώργιο τη δεύτερη μέρα του Πάσχα..εδώ τον γιορτάζουνε την τρίτη μέρα..Δηλαδή σήμερα..Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό αλλά η μαμά μου λέει ότι πάντα έτσι το γιορτάζανε εδώ..
Γίνεται λειτουργία στο μικρό ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, έξω από το χωριό. 


Στο τέλος της λειτουργίας έρχονται καβαλάρηδες με άλογα. Κι από 'κει κατηφορίζουν στην παραλία για τους καθιερωμένους αγώνες προς τιμή του Αγίου.. Τόσα χρόνια δεν μπορέσαμε να πάμε αλλά μιας και φέτος είναι αργία καταφέραμε να δούμε τους αγώνες..
Ξεκινήσαμε νωρίς από την εκκλησία. Ο Νικόλας κι εγώ κοινώνησαμε μιας και δεν μπορέσαμε να πάμε την Μεγάλη Εβδομάδα..Στο τέλος της λειτουργίας μοιράζανε τσουρέκι σπιτικό και λουκουμάδες με μέλι και κανέλα.. Τους τιμήσαμε δεόντως..
Στο μεταξύ είχαν αρχίσει να έρχονται τα άλογα..


Περήφανα ζώα..Ο Νικόλας τρελάθηκε..Πήγαινε στο καθένα και ρωτούσε πως το λένε.."Είμαι ο Νικόλας, πως σε λένε.;;" 


 Ακούσαμε ένα σωρό ονόματα..Αυτή είναι η "Αλέκα", αυτή η "Τριάδα", ο "Γκάγκας", ο "Τόρες", ο "Ρίκο"...Άρχισαν να έρχονται κι άλλα...Γέμισε ο τόπος άλογα και καβαλάρηδες..Όλοι νέοι, κάποιοι στην αρχή της εφηβείας τους. Κι ανάμεσα στα αγόρια και δυο κορίτσια..
Πήγαμε στην παραλία, στο κοινοτικό κάμπινγκ, στους "Μύλους". Εκεί ήταν η αφετηρία..Στηθήκαμε στην παραλία. Τα άλογα θα έτρεχαν ανά τριάδες..Πρώτα τα καθαρόαιμα και μετά τα ντόπια..Τρέχουν κατά μήκος της παραλίας.



 
Στο τέλος των αγώνων οι νικητές παίρνουν τα βραβεία τους..αλλά ο Νικόλας δεν άντεξε τόσο. Κάναμε όμως στάση για σουβλάκι..χαχα..


Και του χρόνου να είμαστε γεροί να ξανάρθουμε...     

Πάσχα στο χωριό..

5:21:00 μ.μ. 13 Comments A+ a-

in English soon


Μεγάλη Πέμπτη ξεκινήσαμε για Χαλκιδική..Ο καιρός υπέροχος..σαν καλοκαίρι..Πως αλλάζει μαγικά η διάθεσή σου μόλις βγει ο ήλιος...Τι περίεργο πράγμα...Φτάσαμε στο χωριό το μεσημέρι... Ο Νικόλας τρελαμένος ως συνήθως...Το πρώτο πράγμα που ζήτησε ήταν οι κότες.. Πήρε το κουβαδάκι του και πήγε να μαζέψει αβγά..



Μεγάλη Παρασκευή πρωί ανεβήκαμε στο χωριό. Πρώτη στάση στην εκκλησία για να χαιρετίσουμε τον επιτάφειο..



Και μετά στο σπίτι της γιαγιάς μου για να δει ο Νικόλας τις ξαδέρφες του..την Κατερίνα και τη Γιωργία. Δοκίμασε και την κούνια στην αυλή..


Το βράδυ πήγαμε στην περιφορά...Η γιαγιά μου, μας φτιάχνει πάντα “κλικάρια” για τον επιτάφειο. Η γιαγιά και ο παππούς ήταν μελισσάδες και έχουμε ακόμα δικό μας κερί. Κάθε Πάσχα η γιαγιά μου έφτιαχνε κεριά για την εκκλησία και κλικάρια για την Μεγάλη Παρασκευή. Το κλικάρι είναι κεράκι στριφογυριστό σαν σαλιγκάρι. Τα φτιάχνουν εδώ στο χωριό για τη συγκεκριμένη μέρα μόνο. Το ανάβεις στην περιφορά και ότι μείνει το αφήνεις στην εκκλησία. Να ο Νικόλας με το δικό του. 



Τον είχα στο sling και δεν με κούρασε καθόλου..Έπιανε το κλικάρι μαζί με τη γιαγιά του. Του άρεσαν τα αναμμένα τα κεριά.."Είναι για το πάρτι μου.." έλεγε.. 
Ο σταυρός και ο  επιτάφιος.. Περάσαμε κι από κάτω..



Μεγάλο Σάββατο είχαμε ψώνια και ετοιμασίες από το πρωί...Λαϊκή και σούπερ μάρκετ και μια βόλτα από το σπίτι της γιαγιά μου φυσικά..μιας και η λαϊκή είναι ακριβώς μπροστά..Είχε έρθει και η τελευταία δεύτερη ξαδέρφη, η Ελευθερία, και ο Νικόλας αυτή τη φορά, δοκίμασε το ποδήλατο της..Ένα τέτοιο είχα κι εγώ στην ηλικία του..


Το απόγευμα ήρθε κι ο νονός του...και του έφερε και την πρώτη  του λαμπάδα.. Δεν ήξερα αν θα τα κατάφερνε να είναι ξύπνιος για την Ανάσταση αλλά τελικά επειδή κοιμήθηκε αργά το μεσημέρι και ξύπνησε και αργά..έμεινε ξύπνιος. Οπότε τον πήραμε μαζί μας..Έτοιμος ο Νικολής..με τα καινούρια του ρούχα και τη λαμπάδα του.. 



Αντράκι μου όμορφο.. 

 Με το μπαμπά και το νονό του...
Τον είχα πάλι μέσα στο sling..και ήταν άνετος. Δεν γκρίνιαξε καθόλου..μόνο που νύσταξε. Χάζευε τα αναμμένα κεριά και τον κόσμο. Τσούγκρισε και το κόκκινο αβγό του και τα έσπασε όλα τα άλλα..Κοιμήθηκε αμέσως μόλις γυρίσαμε στο σπίτι..και δεν πρόλαβε να δοκιμάσει και μαγειρίτσα...Ίσως του χρόνου..
Ανήμερα Πάσχα θα τρώγαμε στο σπίτι της γιαγιάς μου..μαζί με θείους, ξαδέρφια κι ανίψια..Ο μπαμπάς μου πήγε από νωρίς για να βοηθήσει και μετά πήγαμε κι εμείς.. 
Ο Νικόλας γύρισε το κατσίκι πολλές πολλές φορές...Με το νονό του...



Με το μπαμπά του και μένα φυσικά.. 



Δοκίμασε κατσικάκι...


Μαγείρεψε και μόνος του..Όλο μου έφτιαχνε καφέ και φαγητό να δοκιμάσω.. Ένας μικρός σεφ... 


Έκοψε λουλούδια...


Έπαιξε με τις ξαδέρφες του..Έπαιξε μπουζούκι με τον παππού του...

 
Το σουβλιστό κατσίκι πολύ νόστιμο... 


 ...αλλά τελικά νομίζω προτιμώ το φουρνιστό... Η γιαγιά μου ετοιμάζει πάντα το παραδοσιακό γεμιστό κατσίκι. Σκεπάζει το ταψί με μαρουλόφυλλα και μάραθο. Ο φούρνος ανάβει και πυρώνει από το πρωί...Έρχονται και γείτονες με τα δικά τους ταψιά..Τα βάζουν όλοι μέσα και ο φούρνος κλείνει ως το μεσημέρι. Στις 2 η ώρα ανοίγει και ο καθενας παίρνει το ταψί του. 


Τόσο απίστευτα μυρωδάτο και τόσο μαλακό που ξεκολλάει από τα κόκκαλα.. Μιαμ μιαμ..!!   



Μετά το φαγητό επιστροφή στο σπίτι για χαλάρωση και μεσημεριανούς υπνάκους...Ωραίο πράγμα να μην έχεις να πλύνεις πιάτα..

Το απόγευμα ο Νικόλας ανέβηκε στο τρακτέρ του παππού. Οδήγησε μερικά μέτρα καμαρωτός καμαρωτός..πατώντας συνέχεια την κόρνα..



Κι ύστερα παιχνίδι με τη γιαγιά μέχρι που βράδιασε...
Και κάπως έτσι πέρασε και το Πάσχα..Απλά και οικογενειακά.. Γύρω απο ένα τραπέζι στην αυλή της γιαγιάς μου..
Ευτυχώς όμως έχουμε ακόμα μερικές μέρες για να ξεκουραστούμε στο χωριό.. και να χαρούμε τη φύση...

Χρόνια πολλά και καλή εβδομάδα !!!



Μεγάλη Τετάρτη..2 χρόνια πριν..

6:03:00 μ.μ. 23 Comments A+ a-

in English soon

19 Απριλίου ήτανε..Μια Τρίτη απόγευμα..Μεγάλη Τρίτη κιόλας..Το Πάσχα πλησίαζε κι ο Νικόλας ακόμα να βγεί...Στις 5 είχα ραντεβού στο γιατρό για να τον ακούσουμε και να δούμε τι θα κάνουμε τελικά..Δεν θα το ξεχάσω...Ξαπλωμένη στο κρεβάτι με το γιατρό να με έχει βάλει στον υπέρηχο..και ξαφνικά...μου λέει "άκου".. Μούδιασα ολόκληρη..Η καρδιά του Νικόλα ακουγόταν δυνατά αλλά γρήγορα..Ίσως πιο γρήγορα από το συνηθισμένο..Έχει ταχυπαλμία μου είπε ο γιατρός και με έστειλε στη Γενική κλινική για καρδιοτοκογράφημα.. Παίρνω τον Αντώνη μες στον πανικό..και συναντιόμαστε απ' έξω.. Με βάζουν στο μηχάνημα και περιμένω..περιμένω..Κι έρχεται η μαία και μου λέει: "Έρχεται ο γιατρός σου, ο μικρός έχει ταχυπαλμία και οι παλμοί του είναι άστατοι ή κάτι τέτοιο...Νομίζω οτι τα αυτιά μου βούιζαν και δεν άκουγα τίποτα..Είχα αγχωθεί απίστευτα..Ο Αντώνης προσπαθούσε να ελαφρύνει την κατάσταση...Εγώ πάλι μες τον πανικό..Θυμάμαι μια μαία που ήρθε και μου είπε: "Μην ανησυχείς..Δεν θα τον αφήσουμε να πάθει τίποτα..Κι αν χρειαστεί μπορούμε να τον βγάλουμε σε λιγότερο από 5 λεπτά.." Και ηρέμησα κάπως..
Έρχεται ο γιατρός..Μου κάνουν τεχνητούς πόνους..και περιμένουμε πάλι..Πόνοι μηδέν...Ο γιατρός μου προσπαθεί να με εξετάσει..αλλά πολύ στενά τα πράγματα..Εγώ να βάζω τις φωνές και να πηγαίνω προς τα πίσω προσπαθώντας να αναρριχηθώ στο ταβάνι.. Λίγο ακόμα και θα γινόμουν spiderman.. Μου βάζουν επισκληρίδιο, καταφέρνει να με εξετάσει επιτέλους.. Τίποτα...Ο μικρός δεν θέλει να βγεί από 'κεί μέσα...Α ρε πεισματάρικο αγόρι..
Καποια στιγμή μου σπάει και τα νερά ο γιατρός...Τι θέλεις να κάνουμε ; με ρωτάει..Να περιμένουμε κι αν δεν ξεκινήσει ο τοκετός να πάμε για καισαρική;; Πάμε για καισαρική του λέω..
Με ετοιμάζουν και μπαίνουμε χειρουργείο..Ακουγόταν τραγούδια από το ραδιόφωνο...Δεν θυμάμαι πιο ήταν αυτό που ακούγαμε..Κι είχα πει θα το σημειώσω...Θα νιώσεις κάτι σαν τράβηγμα μου λένε..και τσουπ...σαν να έφυγε κάτι από μέσα μου..Κάνω τα αυτιά μου ραντάρ να ακούσω το κλάμα του..Εκείνα τα δευτερόλεπτα..πως φαίνονται αιώνες τα άτιμα..Και τον ακούω..Δύο λεπτά μετά τα μεσάνυχτα..Μεγάλη Τετάρτη..00:02...20 Απριλίου 2011.
 Όλα καλά μου λένε..Και μετά μου φέρνουν ένα μικρό μπογαλάκι με ένα μικρό γλιτσιασμένο κεφαλάκι και το ακουμπάνε στον ώμο μου...Του φιλάω το μέτωπο..Μικρό μου γλιτσιασμένο μπογαλάκι..είσαι δικό μου!!! 
Τον παίρνουν για τις εξετάσεις..Ο Αντώνης περιμένει απ' έξω..Τον βγάζει φωτογραφίες..Κι εγώ μέσα..να με ράβουνε.. Ούτε κέντημα τόση ώρα..Με πάνε στο δωμάτιο..Έρχεται όλο το σόι..Γιαγιάδες, παππούδες,ο μπαμπάς του, ο νονός του..Τους βλέπω στην πόρτα..Θέλω το μπογαλάκι μου αλλά δεν μου το φέρνουν να μη ζηλέψει η άλλη κοπέλα στο δωμάτιο..Δεν επιμένω.. (έπρεπε να είχα επιμείνει όμως..) Με παίρνει ο ύπνος..

Πρωί πρωί μου φέρνουν αυτό..Καλημέρα θησαυρέ μου...φως και ήλιε μου..



Δύο χρόνια πέρασαν..Καλά λένε ο χρόνος πετάει..Σαν να ήταν χτες...Έτσι μου φαίνεται...Ήταν ένα μικρό μπογαλάκι και τώρα είναι ένα ολόκληρο αγοράκι που μιλάει και τραγουδάει, που τρέχει και σκαρφαλώνει, που έρχεται και σε αγκαλιάζει και σου σκάει ρουφηχτά φιλιά και σου λέει με ύφος παμπόνηρο : "άι λογιου μάμι
Ναι, ναι το ξέρω κι εγώ , το ξέρεις κι εσύ οτι με κάνεις ότι θες...Αλλά θα κάνω πως δεν το ξέρω..



Αστέρι μου, ψυχή μου, μονακριβάκι μου... Χρόνια σου πολλά ζωή της ζωής μου..Εσύ έγινες 2 χρονών και εμείς γίναμε 2 χρονών γονείς μαζί σου!! Να είσαι γερός πάντα και γελαστός..



Σ' αγαπάμε τρελά..!!!