Θυμάστε πριν μερικές μέρες που είχαμε ζωγραφίσει με αφρό ξυρίσματος;;; Τα πολύχρωμα χαρτιά που φτιάξαμε ήταν ιδανικά για χειροτεχνίες!!! Και μιας και το Πάσχα πλησιάζει... φτιάξαμε κουνελάκια.
Αγαπάμε πολύ το παιχνίδι και τις δημιουργικές δραστηριότητες .. Σίγουρα το έχετε καταλάβει μέχρι τώρα.. (Μπορείτε να βρείτε πολλές πολλές ιδέες για δραστηριότητες πατώντας εδώ και αν ρίξετε μια ματιά στις καρτέλες ακριβώς από πάνω, σίγουρα θα βρείτε κάτι να σας αρέσει.) Με το Νικόλα παίζουμε και μαθαίνουμε από όταν ήταν πολύ πολύ μικρός..
Το παιχνίδι είναι το πιο σημαντικό και ουσιαστικό μέσο μάθησης για ένα παιδί... Μέσα από το παιχνίδι αντιλαμβάνεται τον κόσμο και αναπτύσσει γνώσεις και δεξιότητες.
Ακόμα κι αν είναι μωράκι μόλις λίγων μηνών ,υπάρχουν δραστηριότητες και παιχνίδια που μπορεί να κάνει με τη μαμά του.. Και σταδιακά μεγαλώνοντας μπορεί να κάνει ακόμα περισσότερες..
Αυτό το βιβλίο που θα σας δείξω σήμερα είναι ένας πραγματικός θησαυρός.. Ένας θησαυρός με όχι μία, όχι δύο αλλά χίλιες και μία ιδέες για δραστηριότητες για παιδιά.
Ο αφρός ξυρίσματος είναι φανταστικό υλικό για παιχνίδι και όχι μόνο. Τον έχουμε χρησιμοποιήσει σε πολλά παιχνίδια (sensory games) αλλά και για ζωγραφική.
Μια τέτοια δημιουργική δραστηριότητα κάναμε με το Νικόλα το Σαββατοκύριακο. Ζωγραφίσαμε με αφρό ξυρίσματος.
Δεν νομίζω να υπάρχει παιδί που να μην αγαπάει τους δεινόσαυρους.. Ο Νικόλας περνάει εδώ και καιρό τη δεινοσαυροφάση του... Άρα αγαπάμε ότι δεινόσαυρο βρούμε!! Κι αυτό το βιβλίο έχει όλες τις πληροφορίες που χρειάζεται ένας δεινοσαυρό-φιλος!! Το λέει και το όνομά του άλλωστε!! "Ο άτλαντας του προϊστορικού κόσμου" !!!
Για τον μικρό δράκο Καρύδα , σας είχα ξαναμιλήσει και παλιότερα. (εδώ)με το βιβλίο "Ο μεγάλος μάγος".
Πρόκειται για μια σειρά βιβλίων του Ίνγκο Ζίγκνερ με πρωταγωνιστή έναν μικρό κόκκινο δράκο και τους φίλους του. Οι αστείες και διασκεδαστικές περιπέτειες του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Φέτος στο νηπιαγωγείο του Νικόλα, τα παιδιά μαθαίνουν για διάφορες χώρες της Ευρώπης.. Την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, τη Γερμανία και τη Ρωσία.
Μαζεύουν πληροφορίες και μαθαίνουν για τη γλώσσα, τα έθιμα, την κουζίνα, τον πολιτισμό της κάθε χώρας.
Η νηπιαγωγός ζήτησε -αν μπορούμε και έχουμε- να φέρουμε υλικό για τις χώρες αυτές.. (ψιτ.. κάθε βοήθεια ευπρόσδεκτη... ☺)
Την επόμενη εβδομάδα θα "ταξιδέψουν" στη Γαλλία, οπότε βρήκα και εκτύπωσα φωτογραφίες από διάφορα μνημεία και βρήκα και μεγάλα αυτοκόλλητα με τον πύργο του Άιφελ.
Το πιο δύσκολο όμως είναι να καταφέρουμε να βρούμε βιβλία και παραμύθια που σχετίζονται με τις χώρες αυτές..
Την Τζούλια Ντόναλτσον και τον Άξελ Σέφλερ τους γνωρίσαμε και τους αγαπήσαμε από τοGruffalo. (Αρνούμαι πραγματικά να το πω Γκρούφαλο που είναι η ελληνική εκδοχή), την ιστορία ενός μικρού έξυπνου ποντικού κι ενός φανταστικού τέρατος. Και συνεχίσαμε και την ιστορία με το μικρό Gruffalo. Και τα δυο κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πατάκη και πραγματικά αξίζουν μια θέση στη βιβλιοθήκη μας!! Τα έχουμε χιλιοδιαβάσει!!
Η εικονογράφηση του Άξελ Σέφλερ είναι τόσο χαρακτηριστική , που την αναγνωρίζουμε αμέσως... και η Τζούλια Ντόναλτσον είναι πλέον από τις αγαπημένες μας!! Τα βιβλία τους τα αγαπάμε από το το εξώφυλλο ακόμα..γιατί είναι σίγουρο οτι θα είναι καταπληκτικά!!
Ανακαλύψαμε τον Benji Davies με τη σειρά βιβλίων "ο Αρκουδάκος" και τον αγαπήσαμε με μια τρυφερή ιστορία φιλίας, το "Φίλοι στο λόφο".
Μια ακόμα ιστορία για μια ξεχωριστή φιλία είναι το καινούριο του δημιούργημα.. "Ο Νόι και η φάλαινα" που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τιςεκδόσεις Ίκαρος
Οι πρώτες φράουλες έχουν ήδη κάνει την εμφάνιση τους.. Σίγουρα τις έχετε δει.. Κόκκινες κόκκινες και χαρούμενες, αραδιασμένες σε μικρά μικρά κεσεδάκια (με τσουχτερή προς το παρόν τιμή..) στο πάγκο του σούπερ μάρκετ.
Θα περιμένω αρκετά ακόμα για να ζεστάνει ο καιρός, να πέσει λίγο η τιμή και να μεγαλώσουν τα κεσεδάκια. Ο Νικόλας ανυπομονεί!! Τρελαίνεται για φράουλες... και τώρα τελευταία τρελαίνεται και για μαρμελάδα φράουλα.. οπότε προς το παρόν αδειάζουμε τα περσινά βάζα με τη σπιτική φουρνιστή μαρμελάδα φράουλα, αναμένοντας την καινούρια σοδειά.
Και αυτά τα αφράτα ρολάκια είναι ο καλύτερος τρόπος να την αξιοποιήσουμε.
Είχα βρεθεί στη Νάουσα μια Κυριακή της Αποκριάς..πολλά πολλά χρόνια πριν και το είχα ξαναζήσει όλο αυτό.. Και να που ήρθε η ευκαιρία να το ξαναζήσω με τα αγόρια μου..
Πρωί πρωί την Κυριακή... αφήσαμε τη βροχερή Θεσσαλονίκη και φτάσαμε στη Νάουσα... σε μια ώρα και κάτι.
Τα μπαλκόνια των σπιτιών στόλιζαν μάσκες γενίτσαρων..
Ανεβήκαμε προς το κέντρο της Νάουσας για να κάνουμε βόλτα περιμένοντας να αρχίσει το δρώμενο.
Το δρώμενο αυτό ξεκίνησε την περίοδο της Τουρκοκρατίας και λειτούργησε σαν ένας τρόπος επικοινωνίας με τους αντάρτες και αντίστασης κατά των Τούρκων και συνεχίζεται να τελείται με την ίδια τελετουργία μέχρι σήμερα.
Νέοι άντρες , ντυμένοι με την παραδοσιακή στολή του γενίτσαρου , φορώντας προσωπείο συγκεντρώνονται δημιουργώντας ένα μπουλούκι.
Ο αρχηγός της κάθε ομάδας με συνοδεία οργάνων πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι μαζεύοντας κι άλλους γενίτσαρους. Οι υπόλοιποι περιμένουν έξω από το σπίτι , σηκώνουν τα χέρια ψηλά και κουνάνε το θώρακά τους κάνοντας τα φλουριά στο στήθος τους να κουδουνίζουν.
Το μπουλούκι πηγαίνει στο δημαρχείο για να πάρει άδεια από το δήμαρχο για να χορέψει στους δρόμους της πόλης.
Κάθε μπουλούκι έχει και μια "μπούλα".. Μια νύφη δηλαδή..που όμως είναι αγόρι ντυμένο με τη γυναικεία στολή.
Το μπουλούκι ακολουθεί το δρομολόγιο μέσα στην πόλη μαζεύοντας τα μέλη του.. μαζί με τους οργανοπαίχτες κι ένα πλήθος κόσμου να ακολουθεί..
Ακολουθήσαμε κι εμείς τους γενίτσαρους στις διάφορες γειτονιές της πόλης..
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να τους βλέπεις να χορεύουν με την στολή τους..τα προσωπεία και τα σπαθιά τους..
Σα να είναι βγαλμένοι από άλλη εποχή.. Νιώθεις ένα δέος.. που βλέπεις ολοζώντανο ένα κομμάτι ελληνικής παράδοσης να περνάει από μπροστά σου..
Και πόσο συγκινητικό που έβλεπες μικρά αγόρια κάθε ηλικίας να συνεχίζουν αυτήν την παράδοση..
Τα μπουλούκια των γενίτσαρων γυρνάνε μέσα στη Νάουσα χορεύοντας και καταλήγουν το απόγευμα πια, στα Αλώνια, όπου βγάζουν τις μάσκες τους και γλεντάνε μαζί με τον κόσμο. Δεν τους ακολουθήσαμε σε όλη τη διαδρομή γιατί ο Νικόλας δεν άντεχε άλλο.. Όμως τουλάχιστον πήραμε μια γεύση..
Είδαμε και την Αράπιτσα, το ιστορικό ποτάμι της Νάουσας..
Ένα ιδιαίτερο έθιμο που αξίζει να δείτε... Και μια πόλη που αξίζει να επισκεφτείτε.. Εμείς σίγουρα θα επιστρέψουμε για να την εξερευνήσουμε και για να δούμε και το άλσος του Αγίου Νικολάου.. Ένα υπέροχο μέρος που έχω να επισκεφτώ από παιδί (κάθε σχολείο της Θεσσαλονίκης που σέβεται τον εαυτό του έχει έρθει τουλάχιστον μια φορά ημερήσια εκδρομή)
Ο Νικόλας αγαπάει τις μεταμφιέσεις.. Οπότε οι στολές , οι μάσκες (δείτε εδώ αυτές που φτιάξαμε με χάρτινα πιάτα) και τα αξεσουάρ βγήκαν νωρίς νωρίς στο σπίτι μας.. και προβλέπω να παραμείνουν μέχρι να τα βαρεθούμε..
Φέτος προστέθηκε και η στολή του πειρατή στη συλλογή μας και στα παιχνίδια μας. Και μαζί με αυτήν και τα αξεσουάρ της.. σπαθιά, καπέλα, καλύπτρα ματιού, γάντζος... μέχρι και ψεύτικος παπαγάλος. Μας έλειπε όμως ένα πειρατικό τηλεσκόπιο. Οπότε.. τι να κάνει η μάνα blogger/crafter ;; Φτιάχνει ένα μόνη της και μάλιστα σε 10 λεπτά!!
Είμαι η Ελπίδα, ή αλλιώς.. η μαμά του Νικόλα. Νηπιαγωγός κατά βάθος-καθηγήτρια αγγλικών κατά λάθος, φανατική βιβλιοφάγος, ερασιτέχνης φωτογράφος, παθιασμένη ζαχαροπλάστισσα (με αδυναμία στη σοκολάτα), ανήσυχη crafter και μαμά Blogger. Καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα δηλαδή.. Μου αρέσει να καταπιάνομαι με πολλά και διαφορετικά πράγματα.. Να δοκιμάζω, να φτιάχνω, να δημιουργώ .. για μένα και όσους αγαπώ. Το two boys and hope είναι η δική μου γωνιά στον κόσμο, το προσωπικό μου διαδικτυακό ημερολόγιο.. Εκεί θα με βρείτε , μαζί με το Νικόλα, να μοιράζομαι την καθημερινότητά μας, τις σκέψεις και τις ιδέες μου, τα παιχνίδια και τις κατασκευές που φτιάχνουμε, τις πολύχρωμες καλλιτεχνικές μας ανησυχίες, τις αγαπημένες μας συνταγές, τα βιβλία που ξεχωρίζουμε. Ότι αγαπάμε και θέλουμε να το προτείνουμε και να το μοιραστούμε !!!