in English
Στις 20 του μήνα ο Νικόλας συμπλήρωσε δέκα ολόκληρους μήνες ζωής, δέκα μήνες γλυκιάς παρουσίας στο σπίτι μας...Κι έτσι μπήκε στον 11ο μήνα..Την Πέμπτη πήγαμε στην παιδίατρό μας για την καθιερωμένη μηνιαία επίσκεψη... Και έχουμε και λέμε:
Στις 20 του μήνα ο Νικόλας συμπλήρωσε δέκα ολόκληρους μήνες ζωής, δέκα μήνες γλυκιάς παρουσίας στο σπίτι μας...Κι έτσι μπήκε στον 11ο μήνα..Την Πέμπτη πήγαμε στην παιδίατρό μας για την καθιερωμένη μηνιαία επίσκεψη... Και έχουμε και λέμε:
- Μήνας : 10ος
- Βάρος : 8.570 γρ.
- Ύψος : 75 εκ.
- Δόντια : 6 (που είχε) και 4 ( που περιμένουμε όπου να 'ναι)
- Νέα γεύση : τυρί (ζήτω !!!) και σάλτσα ντομάτας (ξανά ζήτω!!!)
Σάββατο, Φεβρουαρίου 25, 2012
4
σχόλια
in English
Το ήξερα από την Κυριακή οτι θα είχαμε δύσκολη εβδομάδα...Η μαμά μου αρρώστησε το Σαββατοκύριακο... κόλλησε από τον μπαμπά μου αυτήν την ίωση που κυκλοφορεί με τον υψηλό πυρετό... Αυτό σήμαινε δύο πράγματα.. 1ον ότι έπρεπε κάποιος άλλος να προσέχει το Νικόλα τα απογεύματα που πηγαίνω στο φροντιστήριο...και 2ον ότι ο κλήρος πέφτει στον γενναίο..δηλαδή στην πεθερά μου.. Η μαμά μου προσέχει το πιτσιρικάκι μου από 4 μηνών... ξέρει τις συνήθειές του, τι του αρέσει, την αφήνει να τον ταίσει και να τον κοιμίσει...Η πεθερά μου - που παρεπιπτόντως είναι καταπληκτικός άνθρωπος- μέχρι πρόσφατα δούλευε και δεν έχει κρατήσει καθόλου το Νικόλα. Εννοείται οτι την γνωρίζει, παίζει μαζί της, της κάνει χαρούλες και γελάκια όμως δεν τον έχει ταίσει ή κοιμίσει...Κι εδώ θα έχουμε πρόβλημα... Ο μικρός..που είναι τρελός μαμάκιας - όχι ότι με χαλάει συνήθως χεχε- έχει και άποψη (όπως έχουμε ξαναπεί) αυτό το διάστημα βγάζει πολλά δόντια μαζεμένα και είναι ανήσυχος... Η μαμά μου ξέρει τα κουμπιά του και τον κουμαντάρει.. η πεθερά μου όμως ..; Την Δευτέρα και την Τρίτη ήταν και ο Αντώνης στο σπίτι τα απογεύματα...και παρόλο που βοήθησε την κατάσταση, δεν κατάφεραν να τον κοιμίσουν... Το αποτέλεσμα..; Γκρίνια και κλάμματα... Κι αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι όταν έμπαινα στο σπίτι έκλαιγε σπαρακτικά μόλις με έβλεπε και ήθελε να έρθει σε μένα..Αχ το αγόρι μου ...Πρώτη φορά το έκανε αυτό...Τις άλλες φορές μόλις με δει, γελάει και θέλει αγκαλίτσα...Με τα πολλά πέρασαν οι δυο πρώτες μέρες....Έλα όμως που ο Αντώνης από την Τετάρτη (χθες δηλαδή) θα έλειπε εκτός Θεσσαλονίκης για μερικές μέρες... εδώ σε θέλω τώρα...Τρελό άγχος εγώ αλλά και η καημένη η πεθερά μου..που θα τον κράταγε πρώτη φορά ολομόναχη... Δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσει το μάθημα χτες... Όταν έφτασα σπίτι ο μικρός κοιμόταν...έπαιξε, έφαγε, γκρίνιαξε, έκλαψε πολύ αλλά τελικά κοιμήθηκε...Το βράδυ τον πήρα στο δικό μου κρεββάτι και κοιμηθήκαμε αγκαλίτσα. Σήμερα έχω μόνο μια ώρα ιδιαίτερα...Ανυπομονώ να τελειώσει αυτή η εβδομάδα...ευτυχώς αύριο είναι Παρασκευή...!!!
Το ήξερα από την Κυριακή οτι θα είχαμε δύσκολη εβδομάδα...Η μαμά μου αρρώστησε το Σαββατοκύριακο... κόλλησε από τον μπαμπά μου αυτήν την ίωση που κυκλοφορεί με τον υψηλό πυρετό... Αυτό σήμαινε δύο πράγματα.. 1ον ότι έπρεπε κάποιος άλλος να προσέχει το Νικόλα τα απογεύματα που πηγαίνω στο φροντιστήριο...και 2ον ότι ο κλήρος πέφτει στον γενναίο..δηλαδή στην πεθερά μου.. Η μαμά μου προσέχει το πιτσιρικάκι μου από 4 μηνών... ξέρει τις συνήθειές του, τι του αρέσει, την αφήνει να τον ταίσει και να τον κοιμίσει...Η πεθερά μου - που παρεπιπτόντως είναι καταπληκτικός άνθρωπος- μέχρι πρόσφατα δούλευε και δεν έχει κρατήσει καθόλου το Νικόλα. Εννοείται οτι την γνωρίζει, παίζει μαζί της, της κάνει χαρούλες και γελάκια όμως δεν τον έχει ταίσει ή κοιμίσει...Κι εδώ θα έχουμε πρόβλημα... Ο μικρός..που είναι τρελός μαμάκιας - όχι ότι με χαλάει συνήθως χεχε- έχει και άποψη (όπως έχουμε ξαναπεί) αυτό το διάστημα βγάζει πολλά δόντια μαζεμένα και είναι ανήσυχος... Η μαμά μου ξέρει τα κουμπιά του και τον κουμαντάρει.. η πεθερά μου όμως ..; Την Δευτέρα και την Τρίτη ήταν και ο Αντώνης στο σπίτι τα απογεύματα...και παρόλο που βοήθησε την κατάσταση, δεν κατάφεραν να τον κοιμίσουν... Το αποτέλεσμα..; Γκρίνια και κλάμματα... Κι αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι όταν έμπαινα στο σπίτι έκλαιγε σπαρακτικά μόλις με έβλεπε και ήθελε να έρθει σε μένα..Αχ το αγόρι μου ...Πρώτη φορά το έκανε αυτό...Τις άλλες φορές μόλις με δει, γελάει και θέλει αγκαλίτσα...Με τα πολλά πέρασαν οι δυο πρώτες μέρες....Έλα όμως που ο Αντώνης από την Τετάρτη (χθες δηλαδή) θα έλειπε εκτός Θεσσαλονίκης για μερικές μέρες... εδώ σε θέλω τώρα...Τρελό άγχος εγώ αλλά και η καημένη η πεθερά μου..που θα τον κράταγε πρώτη φορά ολομόναχη... Δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσει το μάθημα χτες... Όταν έφτασα σπίτι ο μικρός κοιμόταν...έπαιξε, έφαγε, γκρίνιαξε, έκλαψε πολύ αλλά τελικά κοιμήθηκε...Το βράδυ τον πήρα στο δικό μου κρεββάτι και κοιμηθήκαμε αγκαλίτσα. Σήμερα έχω μόνο μια ώρα ιδιαίτερα...Ανυπομονώ να τελειώσει αυτή η εβδομάδα...ευτυχώς αύριο είναι Παρασκευή...!!!
Πέμπτη, Φεβρουαρίου 23, 2012
7
σχόλια
in English
Εδώ και μέρες σκεφτόμουν να κάνω κάτι για το Νικόλα..για να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό μιας και τώρα τελευταία άρχισε να μασουλάει ...έχει και έξι ολόκληρα δόντια...ε..έγινε αντράκι και μπορεί να φάει κι άλλα πράγματα εκτός από κρεμούλες... Έτσι λέω τουλάχιστον...έψαξα να βρω κάποια συνταγή με υλικά που να μπορεί να φάει- γιατί παρόλο που είναι ολόοοκληρος άντρας δεν μπορεί να τα φάει όλα ακόμη... Δυστυχώς δεν βρήκα κάτι να μου γεμίσει το μάτι...οπότε είπα να κάνω παραλλαγή...και ότι βγει..χε χε..και κατέληξα με αυτά....
Εδώ και μέρες σκεφτόμουν να κάνω κάτι για το Νικόλα..για να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό μιας και τώρα τελευταία άρχισε να μασουλάει ...έχει και έξι ολόκληρα δόντια...ε..έγινε αντράκι και μπορεί να φάει κι άλλα πράγματα εκτός από κρεμούλες... Έτσι λέω τουλάχιστον...έψαξα να βρω κάποια συνταγή με υλικά που να μπορεί να φάει- γιατί παρόλο που είναι ολόοοκληρος άντρας δεν μπορεί να τα φάει όλα ακόμη... Δυστυχώς δεν βρήκα κάτι να μου γεμίσει το μάτι...οπότε είπα να κάνω παραλλαγή...και ότι βγει..χε χε..και κατέληξα με αυτά....
Μηλοκεκάκια για μωράκια
- 1 φλυτζάνι ελαιόλαδο (μου φάνηκε πολύ.. αν και ίσως την επόμενη φορά να βάλω λιγότερο ή ίσως να βάλω βιτάμ-να ρωτήσω την παιδίατρο πρώτα)
- 1/2 φλιτζάνι καστανή ζάχαρη (ίσως λίγο παραπάνω την επόμενη φορά)
- 3/4 του φλιτζανιού χυμό πορτοκάλι
- 3 αυγά - μόνο ο κρόκος (γιατί ο Νικόλας δεν τρώει ασπράδι ακόμα)
- 2 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
- 5 κουταλάκια γλυκού baking powder
- 3-4 μήλα τριμμένα και πασπαλισμένα με 1 κουταλάκι γλυκού κανέλα.
Χτυπάμε τα υγρά και τα αβγά μαζί με τη ζάχαρη, προσθέτουμε το αλέυρι και το baκing (κοσκινισμένα καλύτερα) και μετά ρίχνουμε και τα μήλα... Ανακατεύουμε καλά και μετά μοιράζουμε το μείγμα σε χάρτινα φορμάκια...Ψήνουμε τα μηλοκεκάκια σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 - 180 C. για περίπου 45 λεπτά. Βγήκαν 22 κεκάκια..
Η original συνταγή είναι από εδώ . Να σας πω επίσης ότι κανονικά το πορτοκάλι είναι 1/3 του φλιτζανιού αλλά επειδή ο Νικόλας δεν τρώει το ασπράδι ακόμα, έβαλα μόνο τους κρόκους. Για να μην μειωθούν όμως τα υγρά...μέτρησα τα ασπράδια (περίπου 100 ml) και τα αντάλλαξα με πορτοκάλι..Γι αυτό και έγραψα πιο πάνω 3/4 πορτοκάλι..
Ο Νικόλας προς το παρόν κοιμάται όμως τα κεκάκια τον περιμένουν να ξυπνήσει για να τα δοκιμάσει.. Εγω που δοκίμασα πάντως είναι ωραία...Ελπίζω να του αρέσουν..
Σάββατο, Φεβρουαρίου 11, 2012
6
σχόλια
in English
Είναι περίεργες αυτές οι μέρες ...λίγο ο καιρός λίγο η κατάσταση...μας έχει κάνει όλους να νιώθουμε κάπως..γκρι..άτονοι, άχρωμοι, χωρίς διάθεση και κέφι, νευρικοί....Όμως εγώ- που είμαι γενικά πολύ πολύ αισιόδοξη για όλα...βρήκα πολλά χρώματα για να γεμίσουμε τη μέρα μας...Δείτε :
Είναι περίεργες αυτές οι μέρες ...λίγο ο καιρός λίγο η κατάσταση...μας έχει κάνει όλους να νιώθουμε κάπως..γκρι..άτονοι, άχρωμοι, χωρίς διάθεση και κέφι, νευρικοί....Όμως εγώ- που είμαι γενικά πολύ πολύ αισιόδοξη για όλα...βρήκα πολλά χρώματα για να γεμίσουμε τη μέρα μας...Δείτε :
Πλαστελίνη από το An art nest
Δαχτυλομπογιές από το easie peasie
Χάρτινες χάντρες από το minieco
Κιμωλίες από το oh my handmade
Κηρομπογιές από το sueniosencantados
Χρωματιστός πάγος από το hurrayic
Δεν είναι σαν ουράνια τόξα...; Όλα αυτά τα έχουν φτιάξει υπέροχες μαμάδες για τα παιδάκια τους...Εμένα μου φτιάχνουν αμέσως τη διάθεση...Και σκέφτομαι να τα κάνω όλα αυτά μαζί με το Νικόλα...όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα βέβαια... Ανυπομονώ...
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 10, 2012
3
σχόλια
in English
Σήμερα ξυπνήσαμε σε μια Θεσσαλονίκη όλο ομίχλη...οπότε πάει η Κυριακάτικη βόλτα...(κλαψ). Δεν πειράζει όμως... ευκαιρία για παιχνίδι..Βρήκα την ιδέα στο blog μιας άλλης μαμάς...(εδώ) και σκέφτηκα να το δοκιμάσω με το Νικόλα που τώρα τελευταία τρελαίνεται να αλωνίζει το σπίτι... Ιδιαίτερα με κατεύθυνση την κουζίνα και τα υπέροχα γεμάτα ντουλάπια της..χε χε...Έφτιαξα λοιπόν μια πρόχειρη διαδρομή...Κάλυψα τη βάση της κούνιας με μια κουβερτούλα..για να μοιάζει σαν σκηνή ή τουνελ, έβαλα μαξιλαροεμπόδια για να τα περάσει από πάνω και άπλωσα μια δεύτερη κουβέρτα σαν τέντα για να περάσει από κάτω...Έτοιμη η διαδρομή...έτοιμος και ο Νικόλας !!!
και η μαμά στα πλακάκια να βγάζει φωτογραφιές... και να βγαίνουν και κουνημένες από τα γέλια..Ήταν ένα υπέροχο, χαρούμενο και κουραστικό Κυριακάτικο πρωινό... Και μάλλον θα επαναληφθεί πολύ σύντομα.... με καινούρια εμπόδια..και νέες διαδρομές....Καλή Κυριακή !!!
Σήμερα ξυπνήσαμε σε μια Θεσσαλονίκη όλο ομίχλη...οπότε πάει η Κυριακάτικη βόλτα...(κλαψ). Δεν πειράζει όμως... ευκαιρία για παιχνίδι..Βρήκα την ιδέα στο blog μιας άλλης μαμάς...(εδώ) και σκέφτηκα να το δοκιμάσω με το Νικόλα που τώρα τελευταία τρελαίνεται να αλωνίζει το σπίτι... Ιδιαίτερα με κατεύθυνση την κουζίνα και τα υπέροχα γεμάτα ντουλάπια της..χε χε...Έφτιαξα λοιπόν μια πρόχειρη διαδρομή...Κάλυψα τη βάση της κούνιας με μια κουβερτούλα..για να μοιάζει σαν σκηνή ή τουνελ, έβαλα μαξιλαροεμπόδια για να τα περάσει από πάνω και άπλωσα μια δεύτερη κουβέρτα σαν τέντα για να περάσει από κάτω...Έτοιμη η διαδρομή...έτοιμος και ο Νικόλας !!!
Μέσα από το τούνελ...
...πάνω από το μαξιλαρο-λόφο....
...κάτω από την τέντα...
Κυριακή, Φεβρουαρίου 05, 2012
5
σχόλια
Λοιπόν ...τα έβλεπα αυτά τα βραβειάκια στα διάφορα blog που διάβαζα πριν ξεκινήσω κι εγώ το δικό μου... και να που ήρθαν και στο δικό μου blogoσπιτάκι...Και θέλω να ευχαριστήσω πολύ πολύ αυτούς που μου τα έδωσαν...Χαίρομαι που υπάρχουν άγνωστοι άνθωποι εκεί έξω που τους αρέσουν οι σκέψεις μου...και δεν θεωρώ ότι αυτά τα βραβειάκια είναι απλά κάτι σαν promotion των blog μας...(Έτσι διάβασα σε κάποια άλλα blogs). Θέλω απλά να πιστεύω οτι απλά σε κάποιους αρέσουν αυτά που γράφω...όπως κι εμένα μου αρέσουν αυτά που γράφουν κάποιοι άλλοι.. Το ένα βραβειάκι μου λοιπόν είναι από τους Kanima...και πρέπει να το μοιράσω κι εγώ με τη σειρά μου..
Έτσι λοιπόν θα ήθελα..να το δώσω σε άλλα τρία blogoσπιτάκια που μου αρέσουν πολύ....κι ας έχουν πάρει κι άλλα βραβειάκια...Είναι της Κατερίνας το kapaworld και της αδερφής της, της Λίτσας, το fraulitsasworld, γιατί ο τρόπος που γράφουν και οι όμορφες εικόνες της καθημερινότητάς τους μου φτιάχνουν πάντα τη διάθεση και με ταξιδεύουν...Και της Άσπας από το Aspaonline γιατί τα πανέξυπνα κορίτσια της μου φτιάχνουν τη μέρα....και με κάνουν να χαμογελάω (ή να πέφτω από τον καναπέ από τα γέλια)..
Το άλλο βραβειάκι μου είναι από το blog της Χαράς ,το artistry και είναι βραβειάκι που επιβάλει μια μίνι συνέντευξη ..Αν και δεν είμαι fan των συνεντεύξεων επειδή είναι η πρώτη φορά ας παίξω κι εγώ ,να μη χαλάσω τη σειρά...Λοιπόν...
1.Name your favorite song: το "Because of you" κι ας κλαίω κάθε φορά που βλέπω το videoclip...
2. Name your favorite dessert: Ότι έχει σοκολάτα!!! Σε κάθε μορφή και σε κάθε παραλλαγη...
2. Name your favorite dessert: Ότι έχει σοκολάτα!!! Σε κάθε μορφή και σε κάθε παραλλαγη...
3. What ticks me off: Η αδικία...
4. When I'm upset: μιλάω με τις φίλες μου για να ηρεμήσω... (ευχαριστώ κορίτσια...!!!)
5. What's your favourite pet: νομίζω οτι είμαι περισσότερο γατόφιλη τελικά....νιάου!!
6. Black or white: Black!!
7.Biggets fear:να πάθουν κάτι κακό οι αγαπημένοι μου άνθρωποι...
8. Everyday attitude: όλα θα πάνε καλά...
9. What is perfection: ο Νικόλας μου!!!
10. Guilty pleasure: Να κάνω αγορές μέσω ίντερνετ...
Πάμε και στις 7 τυχαίες σκέψεις μου...
- Τι να μαγειρέψω αύριο....???
- Γίνεται να ξυπνήσω δεκαπέντε κιλά λιγότερη..??
- Να βρω χρόνο να βάψω τα νύχια μου...
- Να μην ξεχάσω να πληρώσω τη ΔΕΗ...από βδομάδα...
- Να πάει καλά η δουλειά του Αντώνη μου...
- Μου έλειψε μια βόλτα στο κέντρο για ψώνια και καφέ...κλαψ
- Άντε να περάσει το κρύωμα του Νικόλα μου...
motherhood tales
my wow mum
theano
greekmoms
Κανονικά έπρεπε να είναι δέκα τα blog όμως τα άλλα που μου αρέσουν το έχουν το βραβειάκι...ελπίζω να μην πειράζει... εεε ??
Και πάλι θέλω να πω ευχαριστώ για τα βραβειάκια μου... και για τη θερμή υποδοχή στη γειτονιά σας !!!!
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 03, 2012
3
σχόλια
in English

Σήμερα χίονιζε από το πρωί...Γέμισε ο κόσμος άσπρες νιφάδες...Κοιτάξα έξω από το παράθυρο...η αλάνα μπροστά απο το σπίτι μας κάτασπρη και παραμυθένια ... Γέμισε χιόνι το μπαλκόνι μας, τα λουλουδάκια μου, οι καρέκλες που ξεχάσαμε να τις σκεπάσουμε...ο δρόμος μπροστά από την είσοδο της πολυκατοικίας έμοιαζε σαν να μην είχε πατηθεί ποτέ.. Λατρεύω το χιόνι..Με χαλαρώνει να κοιτάζω έξω όταν χιονίζει...με μια κούπα ζεστό καφέ στο χέρι..Μου αρέσει η αίσθηση που έχω όταν πέφτει στο προσωπό μου, όταν το ακούω να τρίζει κάτω από τα πόδια μου, άσπρο, αφράτο και τριζάτο...Όταν το μεσημέρι κατέβηκα στο αυτοκίνητο, ήταν σχεδόν σκεπασμένο...Εκείνη την ώρα τα πιτσιρίκια γυρνούσαν από το σχολείο και έκαναν στάση σε κάθε αυτοκίνητο για να γεμίσουν τα χέρια τους με χιόνι και να ξεκινήσουν χιονοπόλεμο...Τα κοιτούσα και ζήλευα...τι καλά να μην ήμουν τόσο μεγάλη και να έπαιζα κι εγώ...Πότε θα μεγαλώσεις Νικόλα μου να παίζεις με τη μαμά..; Άπλωσα το χέρι μου και καθάρισα το τζάμι...το πρώτο χιόνι της χρονιάς....τι ωραία...!!!

Σήμερα χίονιζε από το πρωί...Γέμισε ο κόσμος άσπρες νιφάδες...Κοιτάξα έξω από το παράθυρο...η αλάνα μπροστά απο το σπίτι μας κάτασπρη και παραμυθένια ... Γέμισε χιόνι το μπαλκόνι μας, τα λουλουδάκια μου, οι καρέκλες που ξεχάσαμε να τις σκεπάσουμε...ο δρόμος μπροστά από την είσοδο της πολυκατοικίας έμοιαζε σαν να μην είχε πατηθεί ποτέ.. Λατρεύω το χιόνι..Με χαλαρώνει να κοιτάζω έξω όταν χιονίζει...με μια κούπα ζεστό καφέ στο χέρι..Μου αρέσει η αίσθηση που έχω όταν πέφτει στο προσωπό μου, όταν το ακούω να τρίζει κάτω από τα πόδια μου, άσπρο, αφράτο και τριζάτο...Όταν το μεσημέρι κατέβηκα στο αυτοκίνητο, ήταν σχεδόν σκεπασμένο...Εκείνη την ώρα τα πιτσιρίκια γυρνούσαν από το σχολείο και έκαναν στάση σε κάθε αυτοκίνητο για να γεμίσουν τα χέρια τους με χιόνι και να ξεκινήσουν χιονοπόλεμο...Τα κοιτούσα και ζήλευα...τι καλά να μην ήμουν τόσο μεγάλη και να έπαιζα κι εγώ...Πότε θα μεγαλώσεις Νικόλα μου να παίζεις με τη μαμά..; Άπλωσα το χέρι μου και καθάρισα το τζάμι...το πρώτο χιόνι της χρονιάς....τι ωραία...!!!
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 03, 2012
3
σχόλια
in English

Από μικρή μου άρεσε να έχω σε αρχείο διάφορες εικόνες και άρθρα που μου άρεσαν, συνταγές που ήθελα να δοκιμάσω, κατασκευές που σκόπευα να φτιάξω, όμορφες ιδέες, συμβουλές για ομορφιά ή για οργάνωση, μέρη που ήθελα να πάω, αστείες φωτογραφίες....Στην αρχή όλα αυτά τα έκοβα από περιοδικά ή εφημερίδες..Αργότερα τα κρατούσα στον σκληρό μου δίσκο και πρόσθετα τις σελίδες στα αγαπημένα μου ...μέχρι και πρόσφατα δηλαδή..Μέχρι και πριν από λίγο καιρό...Μέχρι που ανακάλυψα το Pinterest..το τελειότερο (για μένα τουλάχιστον) σύστημα αρχειοθέτησης, συλλογής και διαμοιρασμού αγαπημένων εικόνων και ιδεών και ένα σωρό άλλων όμορφων πραγμάτων....Ουσιαστικά ένας τεράστιος εικονικός πίνακας σημειώσεων...Πως λειτουργεί ; Μόλις γίνεις μέλος μπορείς να δημιουργήσεις τα προσωπικά σου boards - κάτι σαν φακέλους με θέμα της επιλογής σου...- για παράδειγμα: συνταγές ή κατασκευές κλπ..Εκεί μπορείς τα τοποθετείς - αρχειοθετείς τα pin σου...δηλαδή εικόνες από διάφορες σελίδες που θέλεις να κρατήσεις....Για παράδειγμα...μπαίνεις σε ένα site ή blog ή σελίδα....και σου άρεσε μια συνταγή και θέλεις να την κρατήσεις...κάνεις pin στην εικόνα και την αρχειοθετείς στα board σου... Όταν θελήσεις να ξαναδείς τη συνταγή σου , τη βρίσκεις στο board και βλέπεις απο ποιό blog ή site την είδες και μπορείς να το ξαναεπισκεφτείς για να την δοκιμάσεις...Τόσο απλό...Μπορείς να ακολουθήσεις boards άλλων μελών ή να κάνεις repin κάποιες απο τις ιδέες τους...όπως και εκείνοι τις δικές σου...Υπάρχουν εκατομμύρια όμορφα πράγματα για να δεις, να φτιάξεις, να δοκιμάσεις..Υπέροχες ιδέες για κατασκευές, παιχνίδια, πάρτυ...για διακόσμηση, για διασκέδαση, για οργάνωση....Μαγεύεσαι...Τώρα πια δεν χρειάζεται να ψάχνω μέσα σε φακέλους, σημειωματάρια και αρχεία...Μπαίνω στο pinterest μου,βλέπω τις εικόνες και διαλέγω ποια συνταγή να δοκιμάσω, τι θέλω να φτιάξω για το Νικόλα, κατασκευές ...μέχρι και πως μπορώ να χρησιμοποιήσω τα κουτιά από τα δημητριακά...κι ένα σωρό άλλα όμορφα πράγματα...Εδώ μπορείτε να δείτε πως μπορείτε να το προσθέσετε στο blog σας...Δοκιμάστε το...Είναι υπέροχο...ένα τεράστιο αρχείο...με φανταστικές ιδέες που μεγαλώνει συνεχώς...Μόνο προσοχή γιατί είναι απίστευτα εθιστικό !!!!
update: Απρίλιος 2013
Μπορείτε να μάθετε επιπλέον πληροφορίες και από τα κορίτσια του Ανθομέλι..

Από μικρή μου άρεσε να έχω σε αρχείο διάφορες εικόνες και άρθρα που μου άρεσαν, συνταγές που ήθελα να δοκιμάσω, κατασκευές που σκόπευα να φτιάξω, όμορφες ιδέες, συμβουλές για ομορφιά ή για οργάνωση, μέρη που ήθελα να πάω, αστείες φωτογραφίες....Στην αρχή όλα αυτά τα έκοβα από περιοδικά ή εφημερίδες..Αργότερα τα κρατούσα στον σκληρό μου δίσκο και πρόσθετα τις σελίδες στα αγαπημένα μου ...μέχρι και πρόσφατα δηλαδή..Μέχρι και πριν από λίγο καιρό...Μέχρι που ανακάλυψα το Pinterest..το τελειότερο (για μένα τουλάχιστον) σύστημα αρχειοθέτησης, συλλογής και διαμοιρασμού αγαπημένων εικόνων και ιδεών και ένα σωρό άλλων όμορφων πραγμάτων....Ουσιαστικά ένας τεράστιος εικονικός πίνακας σημειώσεων...Πως λειτουργεί ; Μόλις γίνεις μέλος μπορείς να δημιουργήσεις τα προσωπικά σου boards - κάτι σαν φακέλους με θέμα της επιλογής σου...- για παράδειγμα: συνταγές ή κατασκευές κλπ..Εκεί μπορείς τα τοποθετείς - αρχειοθετείς τα pin σου...δηλαδή εικόνες από διάφορες σελίδες που θέλεις να κρατήσεις....Για παράδειγμα...μπαίνεις σε ένα site ή blog ή σελίδα....και σου άρεσε μια συνταγή και θέλεις να την κρατήσεις...κάνεις pin στην εικόνα και την αρχειοθετείς στα board σου... Όταν θελήσεις να ξαναδείς τη συνταγή σου , τη βρίσκεις στο board και βλέπεις απο ποιό blog ή site την είδες και μπορείς να το ξαναεπισκεφτείς για να την δοκιμάσεις...Τόσο απλό...Μπορείς να ακολουθήσεις boards άλλων μελών ή να κάνεις repin κάποιες απο τις ιδέες τους...όπως και εκείνοι τις δικές σου...Υπάρχουν εκατομμύρια όμορφα πράγματα για να δεις, να φτιάξεις, να δοκιμάσεις..Υπέροχες ιδέες για κατασκευές, παιχνίδια, πάρτυ...για διακόσμηση, για διασκέδαση, για οργάνωση....Μαγεύεσαι...Τώρα πια δεν χρειάζεται να ψάχνω μέσα σε φακέλους, σημειωματάρια και αρχεία...Μπαίνω στο pinterest μου,βλέπω τις εικόνες και διαλέγω ποια συνταγή να δοκιμάσω, τι θέλω να φτιάξω για το Νικόλα, κατασκευές ...μέχρι και πως μπορώ να χρησιμοποιήσω τα κουτιά από τα δημητριακά...κι ένα σωρό άλλα όμορφα πράγματα...Εδώ μπορείτε να δείτε πως μπορείτε να το προσθέσετε στο blog σας...Δοκιμάστε το...Είναι υπέροχο...ένα τεράστιο αρχείο...με φανταστικές ιδέες που μεγαλώνει συνεχώς...Μόνο προσοχή γιατί είναι απίστευτα εθιστικό !!!!
update: Απρίλιος 2013
Μπορείτε να μάθετε επιπλέον πληροφορίες και από τα κορίτσια του Ανθομέλι..
Τρίτη, Ιανουαρίου 31, 2012
7
σχόλια
in English
Από χτες το πρωί ο Νικόλας ήταν ανήσυχος...Στην αρχή υπέθεσα οτι ήταν η μπουκωμένη μυτούλα του αλλά όταν άρχισε να κλαίει και δεν σταματούσε με οτι κι αν προσπάθησα...(τι αγκαλιές, τι παιχνίδια, τα αγαπημένα του τραγουδάκια, κινούμενα σχέδια, μπισκοτάκι..) ε τότε ανησύχησα κι εγώ. Πήραμε την παιδίατρο τηλέφωνο - ο πανικόβλητος μπαμπάς δηλαδή - (όχι οτι κι εγώ πήγαινα πίσω αλλά δεν το λέμε φωναχτά, χε χε) και μας είπε να του δώσουμε depon σιροπάκι για να ηρεμήσει και αν δεν ηρεμήσει να την ξαναπάρουμε τηλεφωνο. Ευτυχώς ηρέμησε αμέσως...και το μεσημέρι όλα καλά. Είχαμε και κόσμο στο σπίτι ...την πεθερά μου, τον ξαδερφό του τον Αλέξανδρο, το θείο Χρήστο και τη θεία Βέρα...Ο μικρός μια χαρά...έπαιξε, γέλασε, αλώνισε όλο το σπίτι...Νωρίς το απόγευμα άρχισε να γκρινιάζει πάλι, και τον είχε πιάσει και μια υπνηλία...(που αυτός δεν κοιμάται παραπάνω από μισή ώρα) ....Στο μεταξύ είχε αρχίσει να πιάνει και τα αυτάκια του... Κάτι πέρασε από το μυαλό μου αλλά είπα να το σιγουρέψω...Του έβαλα θερμόμετρο και είχε δέκατα 37,3. Παίρνουμε την παιδίατρο και μας λέει οτι μάλλον είναι ωτίτιδα..και καλύτερα να πάρει αντιβίωση μέχρι να τον δει το επόμενο απόγευμα (σήμερα δηλαδή)...Κι άντε να ψάχνουμε εφημερεύον φαρμακείο Κυριακάτικα...ευτυχώς είχε ένα- όχι πολύ μακρυά...Amoxil και ponstan και ηρέμησε το αγόρι μου...όμως δεν ήθελε να φάει με τίποτα...Κι είχε να φάει από τις τρεις το μεσημέρι...Κατά τις δέκα - αφού το στήθος μου δεν ήθελε ούτε να το δει- του κάναμε κρέμα μήπως φάει καμιά κουταλιά...Με το ζόρι έφαγε κάτι λίγες...και ύπνο πάλι...τα ματάκια του κλείνανε από μόνα τους-ούτε κούνημα ούτε τραγουδάκι....Κατά τις δώδεκα του έδωσα και τη δεύτερη δόση αντιβίωσης και κοιμηθήκαμε αγκαλιά στον καναπέ-ούτε να τον κουνήσω δεν τόλμησα...τον καημενούλη μου...Κατά τις πεντέμιση ξύπνησε και με ξύπνησε και μένα...ευτυχώς ήρθε στα φυσιολογικά του..γάλα και ύπνος πάλι..και η υπόλοιπη ημέρα βρήκε ξανά το ρυθμό της...αν και λιγότερο έντονο απ' ότι συνήθως... γιατί είχε δέκατα όλη τη μέρα...Το απόγευμα τον πήγα στην παιδίατρο...Ωτίτιδα τελικά....μια εβδομάδα αντιβίωση, προσοχή να μην μπει νερό στα αυτιά του και πολύ φυσιολογικό ορό για τη μύτη του...Η πρώτη του αντιβίωση λοιπόν... και η πρώτη του αρρώστια ...να είναι σύντομη και περαστική και να κάνει πολύ πολύ καιρό να μας επισκεφτεί...Περαστικά σου αγόρι μου...και να μην αρρωσταίνεις συχνά γιατί η μαμά ανησυχεί και αγχώνεται...εντάξει;
Από χτες το πρωί ο Νικόλας ήταν ανήσυχος...Στην αρχή υπέθεσα οτι ήταν η μπουκωμένη μυτούλα του αλλά όταν άρχισε να κλαίει και δεν σταματούσε με οτι κι αν προσπάθησα...(τι αγκαλιές, τι παιχνίδια, τα αγαπημένα του τραγουδάκια, κινούμενα σχέδια, μπισκοτάκι..) ε τότε ανησύχησα κι εγώ. Πήραμε την παιδίατρο τηλέφωνο - ο πανικόβλητος μπαμπάς δηλαδή - (όχι οτι κι εγώ πήγαινα πίσω αλλά δεν το λέμε φωναχτά, χε χε) και μας είπε να του δώσουμε depon σιροπάκι για να ηρεμήσει και αν δεν ηρεμήσει να την ξαναπάρουμε τηλεφωνο. Ευτυχώς ηρέμησε αμέσως...και το μεσημέρι όλα καλά. Είχαμε και κόσμο στο σπίτι ...την πεθερά μου, τον ξαδερφό του τον Αλέξανδρο, το θείο Χρήστο και τη θεία Βέρα...Ο μικρός μια χαρά...έπαιξε, γέλασε, αλώνισε όλο το σπίτι...Νωρίς το απόγευμα άρχισε να γκρινιάζει πάλι, και τον είχε πιάσει και μια υπνηλία...(που αυτός δεν κοιμάται παραπάνω από μισή ώρα) ....Στο μεταξύ είχε αρχίσει να πιάνει και τα αυτάκια του... Κάτι πέρασε από το μυαλό μου αλλά είπα να το σιγουρέψω...Του έβαλα θερμόμετρο και είχε δέκατα 37,3. Παίρνουμε την παιδίατρο και μας λέει οτι μάλλον είναι ωτίτιδα..και καλύτερα να πάρει αντιβίωση μέχρι να τον δει το επόμενο απόγευμα (σήμερα δηλαδή)...Κι άντε να ψάχνουμε εφημερεύον φαρμακείο Κυριακάτικα...ευτυχώς είχε ένα- όχι πολύ μακρυά...Amoxil και ponstan και ηρέμησε το αγόρι μου...όμως δεν ήθελε να φάει με τίποτα...Κι είχε να φάει από τις τρεις το μεσημέρι...Κατά τις δέκα - αφού το στήθος μου δεν ήθελε ούτε να το δει- του κάναμε κρέμα μήπως φάει καμιά κουταλιά...Με το ζόρι έφαγε κάτι λίγες...και ύπνο πάλι...τα ματάκια του κλείνανε από μόνα τους-ούτε κούνημα ούτε τραγουδάκι....Κατά τις δώδεκα του έδωσα και τη δεύτερη δόση αντιβίωσης και κοιμηθήκαμε αγκαλιά στον καναπέ-ούτε να τον κουνήσω δεν τόλμησα...τον καημενούλη μου...Κατά τις πεντέμιση ξύπνησε και με ξύπνησε και μένα...ευτυχώς ήρθε στα φυσιολογικά του..γάλα και ύπνος πάλι..και η υπόλοιπη ημέρα βρήκε ξανά το ρυθμό της...αν και λιγότερο έντονο απ' ότι συνήθως... γιατί είχε δέκατα όλη τη μέρα...Το απόγευμα τον πήγα στην παιδίατρο...Ωτίτιδα τελικά....μια εβδομάδα αντιβίωση, προσοχή να μην μπει νερό στα αυτιά του και πολύ φυσιολογικό ορό για τη μύτη του...Η πρώτη του αντιβίωση λοιπόν... και η πρώτη του αρρώστια ...να είναι σύντομη και περαστική και να κάνει πολύ πολύ καιρό να μας επισκεφτεί...Περαστικά σου αγόρι μου...και να μην αρρωσταίνεις συχνά γιατί η μαμά ανησυχεί και αγχώνεται...εντάξει;
Δευτέρα, Ιανουαρίου 30, 2012
6
σχόλια
in English
Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου !!! Είναι και τα πρώτα μου γενέθλια σαν μαμά !!! Είμαι 34 χρονών !!! Τι περίεργο που μου φαίνεται το 34...Ίσως είναι που μερικές φορές νιώθω 24 για αυτό ...χε χε..Δεν με πειράζει που μεγαλώνω...ίσως και γι'αυτό... Μου αρέσουν τα γενέθλια.. Ιδίως τα δικά μου...Πάντα τα γιόρταζα φαντασμαγορικά...έξω, με φίλους, με ποτάκια, χορό...Τα γιόρταζα τριήμερο -όπως τα πανηγύρια χε χε- πριν, ανήμερα, και την επόμενη ημέρα...Γλέντια τρικούβερτα...Κι έχω και τις φωτογραφίες απόδειξη για να τα θυμάμαι...Πάντα έχω τούρτα στα γενέθλιά μου και πάντα σβήνω κερί και κάνω ευχή...Παιδικό ε; Δεν πειράζει εμένα μ' αρέσει....
Φέτος έσβησα το κεράκι μου με το Νικόλα μου αγκαλιά...
Συνήθως η τούρτα μου είναι black forest - η αγαπημένη μου - αλλά φέτος την έφτιαξα εγώ,θεική σοκολάτα !!! Δεν βγήκε βέβαια όπως έπρεπε αλλά δεν είχα και πολύ χρόνο να την κάνω καλύτερη...Την συνταγή την βρήκα εδώ... 34 λοιπόν και πάω στα 35...Ανυπομονώ να δω τι θα μου φέρουν τα 34...Τα 32 έφεραν το γάμο μου, τα 33 το Νικόλα μου...τι να μου φέρουν άραγε τα 34... Φέτος δεν το γιόρτασα μεγαλοπρεπώς...που καιρός για τέτοια...Όμως όπως και να 'χει σήμερα είναι η μέρα μου...έσβησα το κεράκι μου, γέμισα ευχές και αγκαλιές από ένα σωρό κόσμο που αγαπώ και μ' αγαπάει..Πήγα γλυκάκια στο φροντιστήριο για να κεράσω τα κορίτσια...και γκοφρέτες για τα πιτσιρικάκια μου...που μου τραγούδησαν "happy birthday" σε άπταιστη αγγλική !!!! Και τώρα χαλαρώνω στον καναπέ μου...με το Νικολή μου να κοιμάται δίπλα μου...και σκέφτομαι ότι από αύριο όταν με ρωτάνε πόσο χρoνών είμαι θα λέω: 34 ...
Φέτος έσβησα το κεράκι μου με το Νικόλα μου αγκαλιά...
Συνήθως η τούρτα μου είναι black forest - η αγαπημένη μου - αλλά φέτος την έφτιαξα εγώ,θεική σοκολάτα !!! Δεν βγήκε βέβαια όπως έπρεπε αλλά δεν είχα και πολύ χρόνο να την κάνω καλύτερη...Την συνταγή την βρήκα εδώ... 34 λοιπόν και πάω στα 35...Ανυπομονώ να δω τι θα μου φέρουν τα 34...Τα 32 έφεραν το γάμο μου, τα 33 το Νικόλα μου...τι να μου φέρουν άραγε τα 34... Φέτος δεν το γιόρτασα μεγαλοπρεπώς...που καιρός για τέτοια...Όμως όπως και να 'χει σήμερα είναι η μέρα μου...έσβησα το κεράκι μου, γέμισα ευχές και αγκαλιές από ένα σωρό κόσμο που αγαπώ και μ' αγαπάει..Πήγα γλυκάκια στο φροντιστήριο για να κεράσω τα κορίτσια...και γκοφρέτες για τα πιτσιρικάκια μου...που μου τραγούδησαν "happy birthday" σε άπταιστη αγγλική !!!! Και τώρα χαλαρώνω στον καναπέ μου...με το Νικολή μου να κοιμάται δίπλα μου...και σκέφτομαι ότι από αύριο όταν με ρωτάνε πόσο χρoνών είμαι θα λέω: 34 ...
Παρασκευή, Ιανουαρίου 27, 2012
7
σχόλια
in English
Πριν λίγο καιρό διαβάσα στο "ειμαι μαμά" για αυτά τα προιόντα. Μπήκα στο site τους eyeslipsface.co.uk για να τα δω και μου φάνηκαν ωραία... Εκείνο το Σαββατοκύριακο είχαν 50% έκπτωση σε κάποια προιόντα -ακόμα έχουν δηλαδή- και είχα και δωρεάν μεταφορικά με τον κωδικό που μου έστειλαν στο newsletter...και δεν κρατήθηκα..παρήγγειλα μερικά πραγματάκια... Ας το πούμε δωράκι προ γενεθλίων....εεεε....Και ήρθαν σήμερα το πρωί -γιούπι !!!- Λοιπόν αυτά τα όμορφα πραγματάκια μου κόστισαν μόλις 11.25 λίρες...περίπου 13.50 ευρώ δηλαδή και ήρθαν σε 10 μέρες...και μου άρεσαν πολύ..όσα δοκίμασα τουλάχιστον...Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι το μολύβι με την ενσωματωμένη ξύστρα...πολύ πρακτικό !!!
Και πλέον τα e.l.f. έχουν μια πολύ ευχαριστημένη πελάτισσα που θα ξαναψωνίσει.... μόλις της τελειώσουν τα παλιά της καλλυντικά !!!! Να κι ένας λόγος να φροντίζω περισσότερο τον εαυτό μου και την εμφάνισή μου....καινούρια, όμορφα πραγματάκια για τη μαμά !!!!
Τετάρτη, Ιανουαρίου 25, 2012
4
σχόλια
In English
Το πρωί πήγαμε στην παιδίατρο...ευτυχώς ο Νικόλας δεν έχει τίποτα σοβαρό ...λίγο μπουκωμένη μυτούλα και λίγο ερεθισμένος ο λαιμός...όλο μαζί ρινοφαρυγγίτιδα (ακούγεται πιό σοβαρό απ' ότι είναι). Οπότε τσαγάκι (αν τον καταφέρω να το πιεί) και φυσιολογικός ορός (που δεν θέλει καθόλου)...Με την ευκαιρία κάναμε και το μηνιαίο check up του Νικολή.... Και έχουμε και λέμε :
Πω πω...Πέρασαν 9 ολόκληροι μήνες...Τι γρήγορα που περνάει ο καιρός... Ούτε κατάλαβα πως πέρασαν τόσοι μήνες !!! Μερικές φορές σκέφτομαι τι γρήγορα που μεγαλώνει...και νομίζω οτι δεν προλαβαίνω να τον χαρώ. Κι άλλες φορές ανυπομονώ να μεγαλώσει για να ανακαλύψουμε καινούρια πράγματα μαζί...Για να δούμε τι καινούριο θα κάνουμε αυτόν το μήνα...
Το πρωί πήγαμε στην παιδίατρο...ευτυχώς ο Νικόλας δεν έχει τίποτα σοβαρό ...λίγο μπουκωμένη μυτούλα και λίγο ερεθισμένος ο λαιμός...όλο μαζί ρινοφαρυγγίτιδα (ακούγεται πιό σοβαρό απ' ότι είναι). Οπότε τσαγάκι (αν τον καταφέρω να το πιεί) και φυσιολογικός ορός (που δεν θέλει καθόλου)...Με την ευκαιρία κάναμε και το μηνιαίο check up του Νικολή.... Και έχουμε και λέμε :
- Μήνας : 9ος
- Ύψος : 74 εκ.
- Βάρος : 8.330 γρ.
- Δόντια : 6 (4 πάνω 2 κάτω )
- Καινούρια γεύση : τραχανάς
Πω πω...Πέρασαν 9 ολόκληροι μήνες...Τι γρήγορα που περνάει ο καιρός... Ούτε κατάλαβα πως πέρασαν τόσοι μήνες !!! Μερικές φορές σκέφτομαι τι γρήγορα που μεγαλώνει...και νομίζω οτι δεν προλαβαίνω να τον χαρώ. Κι άλλες φορές ανυπομονώ να μεγαλώσει για να ανακαλύψουμε καινούρια πράγματα μαζί...Για να δούμε τι καινούριο θα κάνουμε αυτόν το μήνα...
Τετάρτη, Ιανουαρίου 25, 2012
3
σχόλια









