in English soon
Όταν ήμουν μικρή, μέναμε στο Βόλο για μερικά χρόνια..
Πόση εντύπωση μου έκανε όταν για πρώτη φορά έμαθα ότι εκεί τα κορίτσια έλεγαν κάλαντα το Σάββατο του Λαζάρου...και τα αγόρια τη Μεγάλη Πέμπτη... (Άραγε τα λένε ακόμα;;)
Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που βγήκα κι εγώ, ντυμένη με τα καλά μου, με το λουλουδιασμένο καλαθάκι μου, να τραγουδήσω και να μαζέψω αυγουλάκια και δραχμούλες..
" Εις την πόλη Βηθανία, κλαίει η Μάρθα και η Μαρία,
Λάζαρο τον αδερφό τους, τον γλυκύ και καρδιακό τους..."
Όταν ήρθαμε Θεσσαλονίκη πόσο είχα απογοητευτεί που δεν λέγανε τα κάλαντα του Λαζάρου...
Λαζαράκια... πότε δεν θυμάμαι να φτιάχναμε στο σπίτι μας... αλλά ούτε και στο χωριό τα θυμάμαι.. Τα έμαθα πρόσφατα κι όλο έλεγα να τα κάνω με το Νικόλα αλλά ποτέ δεν προλάβαινα... Ε φέτος τα έβαλα στο πρόγραμμα και χτες τα φτιάξαμε επιτέλους...

