in English soon
Οι πασχαλινές διακοπές στο σπίτι μας αρχίζουν με το Πασχαλινό καλάθι του Νικόλα.
Ένα καλάθι με μικρές εκπλήξεις για να αρχίσουν όμορφα οι διακοπές.
{Δείτε εδώ το περσινό καλάθι , το καλάθι του 2016 και του 2015}
in English soon
Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος μας βρήκε στο χωριό.. Και ήταν τόσο γεμάτο... που οι φωτογραφίες είναι ελάχιστες...(συγκριτικά με τις χιλιάδες που βγάζω κάθε φορά..χαχαχα)
Ήταν γεμάτο με παιχνίδια στον κήπο...
Παρασκευή, Ιουνίου 09, 2017
4
σχόλια
Κυριακή, Ιουνίου 26, 2016
6
σχόλια
in English soon
Φέτος το Πάσχα μας είχε απ' όλα.. Και βόλτες και παιχνίδια και προετοιμασίες.. Είχε Πάσχα στο χωριό όπως πάντα, με την οικογένεια μας...
Είχε το σπίτι μας στολισμένο... και πολύχρωμο..
Σάββατο, Απριλίου 18, 2015
36
σχόλια
in English soon
Την ήθελα την αλλαγή περιβάλλοντος.. Είχαμε να πάμε στο χωριό από τον Αύγουστο..Κι ο Νικόλας το ζητούσε δηλαδή.. Όλο έλεγα να πάμε αλλά δεν μπορούσαμε.. Όλο κάτι τύχαινε..Όλο και κάτι είχαμε να κάνουμε.. Αλλά τώρα.. μιας που έλειπε ο Αντώνης για δουλειά, μιας και θα κατέβαινε η μαμά μου για μερικές μέρες.. άλλαξα κι εγω τα μαθήματα της Δευτέρας κι έκανα ένα ωραιότατο τετραήμερο..
Σάββατο πρωί πρωί ξεκινήσαμε για τη Χαλκιδική...
Με μια υπέροχη βροχερή μέρα.. χωρίς καθόλου κίνηση στο στο δρόμο να απολαμβάνουμε τη διαδρομή..
Τέσσερις μέρες ηρεμίας και ησυχίας.. Χαλαρές.. και απογραμμάτιστες.. Με τη βροχή να πέφτει συνέχεια... Και τι πείραζε...;; Με το απογευματινό μου καφεδάκι δίπλα στο αναμμένο τζάκι..
Πέμπτη, Οκτωβρίου 30, 2014
52
σχόλια
in English soon
Tο τελευταίο διάστημα πηγαινοερχόμασταν τακτικά στο χωριό... Ο Αντώνης έλειπε εκτός Ελλάδας για δουλειές κι εμείς βρίσκαμε ευκαιρία να το σκάσουμε για τη Χαλκιδική για βουτιές και για να δούμε και τη γιαγιά..
Να γεμίσουμε εικόνες και χρώματα...
Τετάρτη, Ιουλίου 16, 2014
36
σχόλια
in English soon
Χτες το απόγευμα γυρίσαμε από το χωριό.. και από το τριήμερο.. Το πόσο την είχα ανάγκη αυτήν την εκδρομή και την απόδραση... Έτσι.. να ξεσκάσω βρε παιδί μου.. Να αλλάξω παραστάσεις...να γεμίσω μπαταρίες.. Και ο Νικόλας δηλαδή.. όχι μόνο εγώ..
Και βρήκα ευκαιρία που ο Αντώνης λείπει για δουλειές εκτός και που η μαμά μου θα κατέβαινε μερικές μέρες στο χωριό ...και απλά εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία..χεχε...
Και Σάββατο πρωί..βουρ για Χαλκιδική.. που σαν κι αυτή δεν έχει... Και φτάσαμε στο χωριό νωρίς το μεσημέρι... Και το απόγευμα ... πήγαμε για μπάνιο...!!! Ζήτωωωω !!!
Κι ο Νικόλας να έχει τρελαθεί από τη χαρά του.. Να μη θέλει να βγει... Και το νερό -ας το πούμε δροσερούτσικο- ... Και να, να πλατσουρίζει και να γελάει.. και να φωνάζει
"Αυτή είναι ζωή μάμι"
Τετάρτη, Ιουνίου 11, 2014
27
σχόλια
in English soon
Φέτος το Πάσχα μας είχε απ' όλα...
Είχε ετοιμασίες και ανυπομονησία...
Φέτος το Πάσχα μας είχε απ' όλα...
Είχε ετοιμασίες και ανυπομονησία...
Τετάρτη, Απριλίου 23, 2014
40
σχόλια
in English soon
Τα Πετροκέρασα είναι ένα χωριό λίγο πιο έξω από τη Θεσσαλονίκη... Μια ώρα δρόμος από τη δυτική Θεσσαλονίκη που μένουμε εμείς.. Σήμερα είχαν γιορτή κάστανου..και μιας που κι εμείς πετάμε τη σκούφια μας για εκδρομή... ξεκινήσαμε πρωί πρωί (κατά τις 11 δηλαδή..) για να δούμε τι παίζει...
Το χωριό μικρό, με τη γραφική πλατεία και τους πλακόστρωτους δρόμους..και τους τεράστιους πλάτανους..
Τα Πετροκέρασα είναι ένα χωριό λίγο πιο έξω από τη Θεσσαλονίκη... Μια ώρα δρόμος από τη δυτική Θεσσαλονίκη που μένουμε εμείς.. Σήμερα είχαν γιορτή κάστανου..και μιας που κι εμείς πετάμε τη σκούφια μας για εκδρομή... ξεκινήσαμε πρωί πρωί (κατά τις 11 δηλαδή..) για να δούμε τι παίζει...
Το χωριό μικρό, με τη γραφική πλατεία και τους πλακόστρωτους δρόμους..και τους τεράστιους πλάτανους..
Κυριακή, Οκτωβρίου 20, 2013
33
σχόλια
in English soon
Πριν από οτιδήποτε άλλο..θέλω να σας ευχαριστήσω όλες ρε κορίτσια για το ενδιαφέρον..για τα απίστευτα συγκινητικά σχόλια...για την παρουσία σας εδώ..για την ανυσηχία σας για μένα..Δεν μπορώ να βρω τα κατάλληλα λόγια για νας σας ευχαριστήσω..Δεν ξέρω αν υπάρχουν καν..Πάντως ευχαριστώ...Όπως και να 'χει..Και για να μην ανησυχείτε άλλο..Θέλω μόνο να πω οτι είμαι μια χαρά..Κι εγώ και τα ψυχολογικά μου.. Οτι είμαι επιτέλους στη Θεσσαλονίκη..και το γεγονός και μόνο οτι είμαι σπίτι μου..είναι απίστευτα χαλαρωτικό..Και ότι όποια άλλη δυσκολία έρθει θα αντιμετωπιστεί πάραυτα με χαμόγελο..Άλλωστε ο καλός ο καπετάνιος-καπετάνισσα, στη φουρτούνα φαίνεται..εεε;;;
Και επειδή η προηγούμενη ανάρτηση - εξομολόγηση είναι απίστευτα συναισθηματική και στενάχωρη...και μιας που επιτέλους αλλάξαμε εποχή και μπήκαμε στο φθινόπωρο... Θέλω να σας δείξω και τις όμορφες στιγμές του καλοκαιριού μας..Έτσι για να αφήσουμε τα άσχημα στο χτες...(και κυριολεκτικά και μεταφορικά..)
Οπότε πάμε να δούμε κάτι όμορφο..Δηλαδή...το Νικόλα!!!
με το καινούριο μπουρνούζι του...και το αγαπημένο του νεροπίστολο..για φέτος!!
Γιατί το καλοκαίρι μας ήταν πραγματικά δύσκολο αλλά είχε και όμορφες στιγμές..
Είχε παιχνίδια στην φουσκωτή πισίνα στο μπαλκόνι..μαζί με την αγαπημένη του ξαδέρφη...
Είχε και βουτιές στη θάλασσα...
Είχε και παιχνίδια στην άμμο...
Βουτιές στη πισίνα με το μπαμπά..
αλλά και με τη μαμά...
Είχε βόλτες με φίλους..που ήρθαν να μας φτιάξουν τη διάθεση...(Ευχαριστούμε πολύ Βασούλα και Μανώλη και Θόδωρε..)
Είχε πολλά - μα πάρα πολλά- γλειφιτζούρια..σε κάθε χρώμα και σε κάθε γεύση...
Είχε αγκαλιές με τη μαμά...
αλλά και με το μπαμπά..
Είχε μουτράκια γεμάτα κρουασάν σοκολάτα...
Είχε τρέξιμο στις πρασινάδες ..
..κάτι ελάχιστες στιγμές ελευθερίας (για να πιει η μαμά το καφέ της και να διαβάσει καμιά σελίδα από το βιβλίο της..)
Είχε μουσική παιδεία...
Είχε πολύ μα πάρα πολύ Νικόλα...
Πριν από οτιδήποτε άλλο..θέλω να σας ευχαριστήσω όλες ρε κορίτσια για το ενδιαφέρον..για τα απίστευτα συγκινητικά σχόλια...για την παρουσία σας εδώ..για την ανυσηχία σας για μένα..Δεν μπορώ να βρω τα κατάλληλα λόγια για νας σας ευχαριστήσω..Δεν ξέρω αν υπάρχουν καν..Πάντως ευχαριστώ...Όπως και να 'χει..Και για να μην ανησυχείτε άλλο..Θέλω μόνο να πω οτι είμαι μια χαρά..Κι εγώ και τα ψυχολογικά μου.. Οτι είμαι επιτέλους στη Θεσσαλονίκη..και το γεγονός και μόνο οτι είμαι σπίτι μου..είναι απίστευτα χαλαρωτικό..Και ότι όποια άλλη δυσκολία έρθει θα αντιμετωπιστεί πάραυτα με χαμόγελο..Άλλωστε ο καλός ο καπετάνιος-καπετάνισσα, στη φουρτούνα φαίνεται..εεε;;;
Και επειδή η προηγούμενη ανάρτηση - εξομολόγηση είναι απίστευτα συναισθηματική και στενάχωρη...και μιας που επιτέλους αλλάξαμε εποχή και μπήκαμε στο φθινόπωρο... Θέλω να σας δείξω και τις όμορφες στιγμές του καλοκαιριού μας..Έτσι για να αφήσουμε τα άσχημα στο χτες...(και κυριολεκτικά και μεταφορικά..)
Οπότε πάμε να δούμε κάτι όμορφο..Δηλαδή...το Νικόλα!!!
με το καινούριο μπουρνούζι του...και το αγαπημένο του νεροπίστολο..για φέτος!!
Γιατί το καλοκαίρι μας ήταν πραγματικά δύσκολο αλλά είχε και όμορφες στιγμές..
Είχε παιχνίδια στην φουσκωτή πισίνα στο μπαλκόνι..μαζί με την αγαπημένη του ξαδέρφη...
Είχε και βουτιές στη θάλασσα...
Είχε και παιχνίδια στην άμμο...
Βουτιές στη πισίνα με το μπαμπά..
αλλά και με τη μαμά...
Είχε βόλτες με φίλους..που ήρθαν να μας φτιάξουν τη διάθεση...(Ευχαριστούμε πολύ Βασούλα και Μανώλη και Θόδωρε..)
Είχε πολλά - μα πάρα πολλά- γλειφιτζούρια..σε κάθε χρώμα και σε κάθε γεύση...
Είχε αγκαλιές με τη μαμά...
αλλά και με το μπαμπά..
Είχε μουτράκια γεμάτα κρουασάν σοκολάτα...
Είχε τρέξιμο στις πρασινάδες ..
..κάτι ελάχιστες στιγμές ελευθερίας (για να πιει η μαμά το καφέ της και να διαβάσει καμιά σελίδα από το βιβλίο της..)
Είχε μουσική παιδεία...
Είχε πολύ μα πάρα πολύ Νικόλα...
Καλό μήνα λοιπόν...και καλό φθινόπωρο σε όλους μας...
Και μακάρι οι όμορφες καλοκαιρινές στιγμές μας να μας δώσουν δύναμη για το χειμώνα που έρχεται..
φιλιά...
Ελπίδα
Κυριακή, Σεπτεμβρίου 01, 2013
14
σχόλια
Κοιτάω την ημερομηνία και δεν το πιστεύω...Έχει μπει ο Ιούλιος και χαμπάρι δεν το πήρα..Έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από την τελευταία φορά που έγραψα.. Πω πω...Είμαι απαράδεκτη (άλλη φορά βάλτε μια φωνή...)...αλλά και δικαιολογημένη..Εδώ και τρεις εβδομάδες σχεδόν είμαστε στο χωριό..Και το διάστημα πριν ήταν απίστευτα κουραστικό...Έπρεπε να ετοιμάσω ρούχα, πράγματα..Όλη μας την προίκα δηλαδή μιας και θα είμαστε εδώ όλο το καλοκαίρι..Κι αυτό σημαίνει απίστευτος όγκος πραγμάτων..όχι τόσο δικά μας όσο του Νικόλα..Ρούχα, παιχνίδια, βιβλία..ότι μπορεί να χρειαστεί.. Και μέσα σ' όλο αυτό είχα και κάποια τελευταία ιδιαίτερα μαθήματα που έπρεπε να τελειώσω..συν τη βάφτιση της μικρότερης ανιψιάς μου που έγινε την Κυριακή πριν φύγουμε από Θεσσαλονίκη..που ήταν και η γιορτή του πατέρα και ήθελα να κάνουμε και έκπληξη στον Αντώνη..Ένας πανικός...
Και μετά ήρθαμε εδώ..στο χωριό..στην εξοχή..στη θάλασσα (που σαν τη Χαλκιδική δεν έχει..πραγματικά όμως..) και..στην ταβέρνα..Και να προσπαθούμε να οργανώσουμε το μαγαζί και να οργανωθούμε κι εμείς..Εγώ στο σπίτι με το Νικόλα και τον Αλέξανδρο (τον ανιψιό μας)..Ο Αντώνης με το Χρήστο (τον αδερφό του), τη μαμά και το μπαμπά μου να χτυπάνε 15ωρα στο μαγαζί από το πρωί μέχρι το βράδυ...Να έρχονται ψόφιοι από την κούραση, νευρικοί, απογοητευμένοι.. Και να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα όποια προβλήματα προέκυπταν καθημερινά..κυρίως με τους συνεταίρους. Πρώην δηλαδή γιατί τελικά μετά από εντάσεις και φασαρίες, καταλήξαμε να τους εξαγοράσουμε όπως όπως και να το κρατήσουμε μόνοι μας και τα δωμάτια και την ταβέρνα..Κι ευτυχώς ηρεμήσαμε..όλοι..Και τώρα οργανωνόμαστε καλύτερα..Ο καθένας πήρε τη θέση του και όλα πηγαίνουν πολύ πολύ καλά..Θα πάρουμε και επιπλέον προσωπικό για να ξεκουράζονται όλοι..
Η μόνη που δεν δουλεύω είμαι εγώ..(προς το παρόν δηλαδή..) Αν εξαιρέσεις οτι φτιάχνω τα γλυκάκια που κερνάμε στο μαγαζί..Κι επιπλέον εγώ έχω να κυνηγάω και το Νικόλα...χεχε..Η καλύτερη δουλειά τελικά..Κι αυτός ο ήλιος του Ιουνίου και το χρώμα της θάλασσας δεν με άφηναν να καθίσω στο πληκτρολόγιο...Μαζί με το Νικόλα και τον Αλέξανδρο πηγαίναμε στην Τορώνη για μπάνιο..σχεδόν καθημερινά..Η ταβέρνα απέχει περίπου 25 χιλιόμετρα από το σπίτι οπότε είχαμε και τις διαδρομές πήγαινέ έλα στο μαγαζί..Οπότε χρόνος λιγοστός..Και στο λίγο που μου έμενε..το μεσημέρι ή το βράδυ που κοιμόταν ο Νικόλας έβλεπα την καινούρια αγαπημένη μου σειρά.. "Castle"..Κεραυνοβόλος έρωτας και ολονύχτιοι μαραθώνιοι μέχρι να τελειώσω του 5 κύκλους (τους οποίους ξανά βλέπω για τρίτη φορά..χεχε) Και με τούτα και με εκείνα πέρασε ο καιρός.. Και σκέφτηκα επιτέλους οτι ήρθε η ώρα να ξαραχνιάσω το σπιτάκι μου...Οπότε καθίστε να σας τα πω με λεπτομέρειες και εικόνες..
Ας τα παρουμε από την αρχή..ή τουλάχιστον από εκεί τα άφησα.. Δηλαδή την Κυριακή 16 Ιουνίου.. Είχαμε ετοιμάσει με το Νικόλα δωράκι έκπληξη για το μπαμπά του..Είχα φτιάξει μια μίνι αφίσα σε κορνίζα και μαζί με το Νικόλα φτιάξαμε και μια καρτούλα με το αποτύπωμά του...
Πέμπτη, Ιουλίου 11, 2013
25
σχόλια
in English soon
Αυτή είναι η τελευταία βδομάδα που δουλεύω..Τα μαθήματα τελειώνουν κι εγώ θα σταματήσω για φέτος από τη δουλειά.. Αν μπορείς να το θεωρήσεις δουλειά δηλαδή.. αφού δε σε πληρώνουν...Ή πρέπει να τους κυνηγάς για να το κάνουν, τελοσπάντων...
Ο Αντώνης έχει σταματήσει σχεδόν από τη δουλειά αφού πρόκειται να κλείσουν την εταιρεία τους.Ο Αντώνης με τον αδερφό του είχαν ανοίξει πριν ένα χρόνο περίπου, μια μικρή εταιρεία με φωτοβολταϊκά και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.. Δυστυχώς σε αυτή την υπέροχη χώρα που ζούμε όλα πάνε στραβά οπότε...Δεν βγαίνουν τα έξοδα και θα την κλείσουν... Δύο οι άνεργοι στο σπίτι...
Όχι όχι δεν είναι στενάχωρη αυτή η ανάρτηση..Δηλαδή τον έχουμε κι ένα τόνο αισιοδοξίας...Τι Ελπίδα θα ήμουνα αν δεν ήμουν αισιόδοξη και θετική...χαχα..
Δεν ξέρω τι θα κάνουμε στο μέλλον...Και ίσως από Σεπτέμβριο να αλλάξουν πολλά πράγματα..όπως ίσως χώρα και ζωή ..αλλά προς το παρόν θα πάμε στο χωριό για το καλοκαίρι...
Αυτή είναι η τελευταία βδομάδα που δουλεύω..Τα μαθήματα τελειώνουν κι εγώ θα σταματήσω για φέτος από τη δουλειά.. Αν μπορείς να το θεωρήσεις δουλειά δηλαδή.. αφού δε σε πληρώνουν...Ή πρέπει να τους κυνηγάς για να το κάνουν, τελοσπάντων...
Ο Αντώνης έχει σταματήσει σχεδόν από τη δουλειά αφού πρόκειται να κλείσουν την εταιρεία τους.Ο Αντώνης με τον αδερφό του είχαν ανοίξει πριν ένα χρόνο περίπου, μια μικρή εταιρεία με φωτοβολταϊκά και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.. Δυστυχώς σε αυτή την υπέροχη χώρα που ζούμε όλα πάνε στραβά οπότε...Δεν βγαίνουν τα έξοδα και θα την κλείσουν... Δύο οι άνεργοι στο σπίτι...
Όχι όχι δεν είναι στενάχωρη αυτή η ανάρτηση..Δηλαδή τον έχουμε κι ένα τόνο αισιοδοξίας...Τι Ελπίδα θα ήμουνα αν δεν ήμουν αισιόδοξη και θετική...χαχα..
Δεν ξέρω τι θα κάνουμε στο μέλλον...Και ίσως από Σεπτέμβριο να αλλάξουν πολλά πράγματα..όπως ίσως χώρα και ζωή ..αλλά προς το παρόν θα πάμε στο χωριό για το καλοκαίρι...
Πέμπτη, Μαΐου 30, 2013
40
σχόλια
in English soon
Νομίζω οτι το καλοκαίρι ήρθε πιο γρήγορα φέτος..Ίσως και πιο απότομα..Άρχισαν οι ζέστες και τα πρώτα μπάνια και ακόμα είναι Μάϊος...Εγώ πάντως έχω τρέλα με τη θάλασσα.. Πάντα είχα..Τρελαίνομαι για το νερό και το ίδιο και ο Νικόλας..Αυτό το χρώμα..αυτός ο ήχος όταν σκάει στη αμμουδιά...Μαγευτικός και χαλαρωτικός..Τα ξεχνάς όλα...
Το Σαββατοκύριακο ήμασταν στο χωριό..Ο Αντώνης με το Χρήστο, τον αδερφό του,να βοηθήσουν το μπαμπά μου στο καινούριο του εγχείρημα..(λεπτομερής ανάρτηση αργότερα..χεχε) και εμείς για ξεκούραση...
Σάββατο πρωί είχε απίστευτη ζέστη..Είπα να επιχειρήσω μια βόλτα στη θάλασσα μαζί με το Νικόλα..Πήρα τα παιχνίδια του, το σωσίβιο, τη τσάντα μου (του Σπορτ Μπίλυ..αυτή με τις πετσέτες, τα νερά, τα αντιηλιακά, το κολατσιό, τα δεύτερα-και τρίτα- ρούχα..κλπ κλπ κλπ)...και ξεκινήσαμε... Στην παραλία που θα πήγαινα έχει 2 ταβερνάκια που σερβίρουν και καφέ...Στην άμμο υπάρχουν ομπρέλες και ξαπλώστρες..οπότε δεν πήρα ομπρέλα.. Ήλπιζα να έχουν ανοίξει...(Δυστυχώς ήταν κλειστά..Οπότε..όχι παγωμένος καφές για τη μαμά..Αλλά για καλή μας τύχη υπήρχε μια ομπρέλα και μερικές ξαπλώστρες..τι καλά !!)
Όμως φτάσαμε σε μια παραλία υπέροχα άδεια..και καθαρή..Με μια θάλασσα κρύσταλλο..τόσο σε θερμοκρασία όσο και σε καθαρότητα.. Και μόνο που την έβλεπες... ταξίδευες...
Νομίζω οτι το καλοκαίρι ήρθε πιο γρήγορα φέτος..Ίσως και πιο απότομα..Άρχισαν οι ζέστες και τα πρώτα μπάνια και ακόμα είναι Μάϊος...Εγώ πάντως έχω τρέλα με τη θάλασσα.. Πάντα είχα..Τρελαίνομαι για το νερό και το ίδιο και ο Νικόλας..Αυτό το χρώμα..αυτός ο ήχος όταν σκάει στη αμμουδιά...Μαγευτικός και χαλαρωτικός..Τα ξεχνάς όλα...
Το Σαββατοκύριακο ήμασταν στο χωριό..Ο Αντώνης με το Χρήστο, τον αδερφό του,να βοηθήσουν το μπαμπά μου στο καινούριο του εγχείρημα..(λεπτομερής ανάρτηση αργότερα..χεχε) και εμείς για ξεκούραση...
Σάββατο πρωί είχε απίστευτη ζέστη..Είπα να επιχειρήσω μια βόλτα στη θάλασσα μαζί με το Νικόλα..Πήρα τα παιχνίδια του, το σωσίβιο, τη τσάντα μου (του Σπορτ Μπίλυ..αυτή με τις πετσέτες, τα νερά, τα αντιηλιακά, το κολατσιό, τα δεύτερα-και τρίτα- ρούχα..κλπ κλπ κλπ)...και ξεκινήσαμε... Στην παραλία που θα πήγαινα έχει 2 ταβερνάκια που σερβίρουν και καφέ...Στην άμμο υπάρχουν ομπρέλες και ξαπλώστρες..οπότε δεν πήρα ομπρέλα.. Ήλπιζα να έχουν ανοίξει...(Δυστυχώς ήταν κλειστά..Οπότε..όχι παγωμένος καφές για τη μαμά..Αλλά για καλή μας τύχη υπήρχε μια ομπρέλα και μερικές ξαπλώστρες..τι καλά !!)
Όμως φτάσαμε σε μια παραλία υπέροχα άδεια..και καθαρή..Με μια θάλασσα κρύσταλλο..τόσο σε θερμοκρασία όσο και σε καθαρότητα.. Και μόνο που την έβλεπες... ταξίδευες...
Δευτέρα, Μαΐου 27, 2013
46
σχόλια
in English soon
Στο χωριό μου στη Χαλκιδική...ένα περίεργο πράγμα συμβαίνει.. Ενώ όλοι γιορτάζουνε τον Άγιο Γεώργιο τη δεύτερη μέρα του Πάσχα..εδώ τον γιορτάζουνε την τρίτη μέρα..Δηλαδή σήμερα..Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό αλλά η μαμά μου λέει ότι πάντα έτσι το γιορτάζανε εδώ..
Γίνεται λειτουργία στο μικρό ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, έξω από το χωριό.
Στο τέλος της λειτουργίας έρχονται καβαλάρηδες με άλογα. Κι από 'κει κατηφορίζουν στην παραλία για τους καθιερωμένους αγώνες προς τιμή του Αγίου.. Τόσα χρόνια δεν μπορέσαμε να πάμε αλλά μιας και φέτος είναι αργία καταφέραμε να δούμε τους αγώνες..
Ξεκινήσαμε νωρίς από την εκκλησία. Ο Νικόλας κι εγώ κοινώνησαμε μιας και δεν μπορέσαμε να πάμε την Μεγάλη Εβδομάδα..Στο τέλος της λειτουργίας μοιράζανε τσουρέκι σπιτικό και λουκουμάδες με μέλι και κανέλα.. Τους τιμήσαμε δεόντως..
Στο μεταξύ είχαν αρχίσει να έρχονται τα άλογα..
Περήφανα ζώα..Ο Νικόλας τρελάθηκε..Πήγαινε στο καθένα και ρωτούσε πως το λένε.."Είμαι ο Νικόλας, πως σε λένε.;;"
Ακούσαμε ένα σωρό ονόματα..Αυτή είναι η "Αλέκα", αυτή η "Τριάδα", ο "Γκάγκας", ο "Τόρες", ο "Ρίκο"...Άρχισαν να έρχονται κι άλλα...Γέμισε ο τόπος άλογα και καβαλάρηδες..Όλοι νέοι, κάποιοι στην αρχή της εφηβείας τους. Κι ανάμεσα στα αγόρια και δυο κορίτσια..
Πήγαμε στην παραλία, στο κοινοτικό κάμπινγκ, στους "Μύλους". Εκεί ήταν η αφετηρία..Στηθήκαμε στην παραλία. Τα άλογα θα έτρεχαν ανά τριάδες..Πρώτα τα καθαρόαιμα και μετά τα ντόπια..Τρέχουν κατά μήκος της παραλίας.
Στο τέλος των αγώνων οι νικητές παίρνουν τα βραβεία τους..αλλά ο Νικόλας δεν άντεξε τόσο. Κάναμε όμως στάση για σουβλάκι..χαχα..
Και του χρόνου να είμαστε γεροί να ξανάρθουμε...
Στο χωριό μου στη Χαλκιδική...ένα περίεργο πράγμα συμβαίνει.. Ενώ όλοι γιορτάζουνε τον Άγιο Γεώργιο τη δεύτερη μέρα του Πάσχα..εδώ τον γιορτάζουνε την τρίτη μέρα..Δηλαδή σήμερα..Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό αλλά η μαμά μου λέει ότι πάντα έτσι το γιορτάζανε εδώ..
Γίνεται λειτουργία στο μικρό ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, έξω από το χωριό.
Στο τέλος της λειτουργίας έρχονται καβαλάρηδες με άλογα. Κι από 'κει κατηφορίζουν στην παραλία για τους καθιερωμένους αγώνες προς τιμή του Αγίου.. Τόσα χρόνια δεν μπορέσαμε να πάμε αλλά μιας και φέτος είναι αργία καταφέραμε να δούμε τους αγώνες..
Ξεκινήσαμε νωρίς από την εκκλησία. Ο Νικόλας κι εγώ κοινώνησαμε μιας και δεν μπορέσαμε να πάμε την Μεγάλη Εβδομάδα..Στο τέλος της λειτουργίας μοιράζανε τσουρέκι σπιτικό και λουκουμάδες με μέλι και κανέλα.. Τους τιμήσαμε δεόντως..
Στο μεταξύ είχαν αρχίσει να έρχονται τα άλογα..
Περήφανα ζώα..Ο Νικόλας τρελάθηκε..Πήγαινε στο καθένα και ρωτούσε πως το λένε.."Είμαι ο Νικόλας, πως σε λένε.;;"
Ακούσαμε ένα σωρό ονόματα..Αυτή είναι η "Αλέκα", αυτή η "Τριάδα", ο "Γκάγκας", ο "Τόρες", ο "Ρίκο"...Άρχισαν να έρχονται κι άλλα...Γέμισε ο τόπος άλογα και καβαλάρηδες..Όλοι νέοι, κάποιοι στην αρχή της εφηβείας τους. Κι ανάμεσα στα αγόρια και δυο κορίτσια..
Πήγαμε στην παραλία, στο κοινοτικό κάμπινγκ, στους "Μύλους". Εκεί ήταν η αφετηρία..Στηθήκαμε στην παραλία. Τα άλογα θα έτρεχαν ανά τριάδες..Πρώτα τα καθαρόαιμα και μετά τα ντόπια..Τρέχουν κατά μήκος της παραλίας.
Στο τέλος των αγώνων οι νικητές παίρνουν τα βραβεία τους..αλλά ο Νικόλας δεν άντεξε τόσο. Κάναμε όμως στάση για σουβλάκι..χαχα..
Και του χρόνου να είμαστε γεροί να ξανάρθουμε...
Τρίτη, Μαΐου 07, 2013
17
σχόλια
in English soon
Μεγάλη Πέμπτη ξεκινήσαμε για
Χαλκιδική..Ο καιρός υπέροχος..σαν καλοκαίρι..Πως αλλάζει μαγικά η διάθεσή σου
μόλις βγει ο ήλιος...Τι περίεργο πράγμα...Φτάσαμε στο χωριό το μεσημέρι... Ο
Νικόλας τρελαμένος ως συνήθως...Το πρώτο πράγμα που ζήτησε ήταν οι κότες.. Πήρε
το κουβαδάκι του και πήγε να μαζέψει αβγά..
Μεγάλη Παρασκευή πρωί ανεβήκαμε στο
χωριό. Πρώτη στάση στην εκκλησία για να χαιρετίσουμε τον επιτάφειο..
Και μετά στο σπίτι της γιαγιάς μου
για να δει ο Νικόλας τις ξαδέρφες του..την Κατερίνα και τη Γιωργία. Δοκίμασε και την κούνια στην αυλή..
Το βράδυ πήγαμε στην περιφορά...Η
γιαγιά μου, μας φτιάχνει πάντα “κλικάρια” για τον επιτάφειο. Η γιαγιά και ο
παππούς ήταν μελισσάδες και έχουμε ακόμα δικό μας κερί. Κάθε Πάσχα η γιαγιά μου
έφτιαχνε κεριά για την εκκλησία και κλικάρια για την Μεγάλη Παρασκευή. Το
κλικάρι είναι κεράκι στριφογυριστό σαν σαλιγκάρι. Τα φτιάχνουν εδώ στο χωριό
για τη συγκεκριμένη μέρα μόνο. Το ανάβεις στην περιφορά και ότι μείνει το αφήνεις
στην εκκλησία. Να ο Νικόλας με το δικό του.
Τον είχα στο sling και δεν με κούρασε καθόλου..Έπιανε το
κλικάρι μαζί με τη γιαγιά του. Του άρεσαν τα αναμμένα τα κεριά.."Είναι για το πάρτι μου.." έλεγε..
Ο σταυρός και ο επιτάφιος.. Περάσαμε κι από κάτω..
Μεγάλο Σάββατο είχαμε ψώνια και
ετοιμασίες από το πρωί...Λαϊκή και σούπερ μάρκετ και μια βόλτα από το σπίτι της
γιαγιά μου φυσικά..μιας και η λαϊκή είναι ακριβώς μπροστά..Είχε έρθει και η
τελευταία δεύτερη ξαδέρφη, η Ελευθερία, και ο Νικόλας αυτή τη φορά, δοκίμασε το ποδήλατο της..Ένα
τέτοιο είχα κι εγώ στην ηλικία του..
Το απόγευμα ήρθε κι ο νονός του...και
του έφερε και την πρώτη του λαμπάδα..
Δεν ήξερα αν θα τα κατάφερνε να είναι ξύπνιος για την Ανάσταση αλλά τελικά
επειδή κοιμήθηκε αργά το μεσημέρι και ξύπνησε και αργά..έμεινε ξύπνιος. Οπότε
τον πήραμε μαζί μας..Έτοιμος ο Νικολής..με τα καινούρια του ρούχα και τη
λαμπάδα του..
Αντράκι μου όμορφο..
Με το μπαμπά και το νονό του...
Τον είχα πάλι μέσα στο sling..και ήταν άνετος. Δεν γκρίνιαξε
καθόλου..μόνο που νύσταξε. Χάζευε τα αναμμένα κεριά και τον κόσμο. Τσούγκρισε και το κόκκινο αβγό του και τα έσπασε όλα
τα άλλα..Κοιμήθηκε αμέσως μόλις γυρίσαμε στο σπίτι..και δεν πρόλαβε να
δοκιμάσει και μαγειρίτσα...Ίσως του χρόνου..
Ανήμερα Πάσχα θα τρώγαμε στο σπίτι
της γιαγιάς μου..μαζί με θείους, ξαδέρφια κι ανίψια..Ο μπαμπάς μου πήγε από
νωρίς για να βοηθήσει και μετά πήγαμε κι εμείς..
Ο Νικόλας γύρισε το κατσίκι
πολλές πολλές φορές...Με το νονό του...
Με το μπαμπά του και μένα φυσικά..
Δοκίμασε
κατσικάκι...
Μαγείρεψε και μόνος του..Όλο μου έφτιαχνε καφέ και φαγητό να
δοκιμάσω.. Ένας μικρός σεφ...
Έκοψε λουλούδια...
Έπαιξε με τις ξαδέρφες
του..Έπαιξε μπουζούκι με τον παππού του...
Το σουβλιστό κατσίκι πολύ νόστιμο...
...αλλά τελικά νομίζω προτιμώ το φουρνιστό... Η γιαγιά μου ετοιμάζει πάντα το
παραδοσιακό γεμιστό κατσίκι. Σκεπάζει το ταψί με μαρουλόφυλλα και μάραθο. Ο
φούρνος ανάβει και πυρώνει από το πρωί...Έρχονται και γείτονες με τα δικά τους
ταψιά..Τα βάζουν όλοι μέσα και ο φούρνος κλείνει ως το μεσημέρι. Στις 2 η ώρα
ανοίγει και ο καθενας παίρνει το ταψί του.
Τόσο απίστευτα μυρωδάτο και τόσο
μαλακό που ξεκολλάει από τα κόκκαλα.. Μιαμ μιαμ..!!
Μετά το φαγητό επιστροφή στο σπίτι για
χαλάρωση και μεσημεριανούς υπνάκους...Ωραίο πράγμα να μην έχεις να πλύνεις
πιάτα..
Το απόγευμα ο Νικόλας ανέβηκε στο τρακτέρ του παππού. Οδήγησε μερικά
μέτρα καμαρωτός καμαρωτός..πατώντας συνέχεια την κόρνα..
Κι ύστερα παιχνίδι με
τη γιαγιά μέχρι που βράδιασε...
Και κάπως έτσι πέρασε και το
Πάσχα..Απλά και οικογενειακά.. Γύρω απο ένα τραπέζι στην αυλή της γιαγιάς μου..
Ευτυχώς όμως έχουμε ακόμα μερικές
μέρες για να ξεκουραστούμε στο χωριό.. και να χαρούμε τη φύση...
Χρόνια πολλά και καλή εβδομάδα !!!
Δευτέρα, Μαΐου 06, 2013
13
σχόλια
