Τετάρτη, Ιανουαρίου 11, 2017
18
σχόλια
in English soon
Μετά το πολικό ψύχος ήρθε επιτέλους το χιόνι...
Απαλό και αφράτο και ζαχαρένιο...
Και γέμισε τους δρόμους και τις γειτονιές...
Το αγαπάω το χιόνι... Πολύ... Είμαι παιδί του χειμώνα άλλωστε... Και τρελαίνομαι.. Σαν παιδί..
Κι ο Νικόλας τρελάθηκε σήμερα... Στα 5,5 χρόνια του πρώτη φορά είδε χιόνι... Τόσο πολύ χιόνι...
Κι ανυπομονούσε να φτιάξει χιονόμπαλες και χιονάνθρωπο και να παίξει χιονοπόλεμο...
Τρίτη, Ιανουαρίου 10, 2017
10
σχόλια
in English soon
Ο Νικόλας περίμενε το χιόνι πως και πως φέτος... αλλά δυστυχώς (και προς το παρόν) δεν μας τίμησε με την παρουσία του στην περιοχή μας.. Αλλά ούτε και μπορέσαμε να πάμε εδώ τριγύρω για να παίξουμε ή έστω να το δούμε...
Κι αφού δεν μπορέσαμε να το δούμε live... αποφασίσαμε να φτιάξουμε μόνοι μας...(ιδέα από εδώ) Ναι, αλλά όχι κανονικό χιόνι... αλλά ψεύτικο χιόνι που δεν λιώνει!! Ότι πρέπει για παιχνίδι!!! Τέλειο;;;
Τρίτη, Ιανουαρίου 20, 2015
53
σχόλια
in English

Σήμερα χίονιζε από το πρωί...Γέμισε ο κόσμος άσπρες νιφάδες...Κοιτάξα έξω από το παράθυρο...η αλάνα μπροστά απο το σπίτι μας κάτασπρη και παραμυθένια ... Γέμισε χιόνι το μπαλκόνι μας, τα λουλουδάκια μου, οι καρέκλες που ξεχάσαμε να τις σκεπάσουμε...ο δρόμος μπροστά από την είσοδο της πολυκατοικίας έμοιαζε σαν να μην είχε πατηθεί ποτέ.. Λατρεύω το χιόνι..Με χαλαρώνει να κοιτάζω έξω όταν χιονίζει...με μια κούπα ζεστό καφέ στο χέρι..Μου αρέσει η αίσθηση που έχω όταν πέφτει στο προσωπό μου, όταν το ακούω να τρίζει κάτω από τα πόδια μου, άσπρο, αφράτο και τριζάτο...Όταν το μεσημέρι κατέβηκα στο αυτοκίνητο, ήταν σχεδόν σκεπασμένο...Εκείνη την ώρα τα πιτσιρίκια γυρνούσαν από το σχολείο και έκαναν στάση σε κάθε αυτοκίνητο για να γεμίσουν τα χέρια τους με χιόνι και να ξεκινήσουν χιονοπόλεμο...Τα κοιτούσα και ζήλευα...τι καλά να μην ήμουν τόσο μεγάλη και να έπαιζα κι εγώ...Πότε θα μεγαλώσεις Νικόλα μου να παίζεις με τη μαμά..; Άπλωσα το χέρι μου και καθάρισα το τζάμι...το πρώτο χιόνι της χρονιάς....τι ωραία...!!!

Σήμερα χίονιζε από το πρωί...Γέμισε ο κόσμος άσπρες νιφάδες...Κοιτάξα έξω από το παράθυρο...η αλάνα μπροστά απο το σπίτι μας κάτασπρη και παραμυθένια ... Γέμισε χιόνι το μπαλκόνι μας, τα λουλουδάκια μου, οι καρέκλες που ξεχάσαμε να τις σκεπάσουμε...ο δρόμος μπροστά από την είσοδο της πολυκατοικίας έμοιαζε σαν να μην είχε πατηθεί ποτέ.. Λατρεύω το χιόνι..Με χαλαρώνει να κοιτάζω έξω όταν χιονίζει...με μια κούπα ζεστό καφέ στο χέρι..Μου αρέσει η αίσθηση που έχω όταν πέφτει στο προσωπό μου, όταν το ακούω να τρίζει κάτω από τα πόδια μου, άσπρο, αφράτο και τριζάτο...Όταν το μεσημέρι κατέβηκα στο αυτοκίνητο, ήταν σχεδόν σκεπασμένο...Εκείνη την ώρα τα πιτσιρίκια γυρνούσαν από το σχολείο και έκαναν στάση σε κάθε αυτοκίνητο για να γεμίσουν τα χέρια τους με χιόνι και να ξεκινήσουν χιονοπόλεμο...Τα κοιτούσα και ζήλευα...τι καλά να μην ήμουν τόσο μεγάλη και να έπαιζα κι εγώ...Πότε θα μεγαλώσεις Νικόλα μου να παίζεις με τη μαμά..; Άπλωσα το χέρι μου και καθάρισα το τζάμι...το πρώτο χιόνι της χρονιάς....τι ωραία...!!!
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 03, 2012
3
σχόλια

