"Τα ψηλά βουνά" του Ζαχαρία Παπαντωνίου, τα γνώρισα στην τετάρτη δημοτικού. Ο δάσκαλος μας, μας τα διάβαζε κεφάλαιο -κεφάλαιο πριν σχολάσουμε... Δεν ακουγόταν ο παραμικρός ψίθυρος μέσα στην τάξη... παρά μόνο τα γέλια μας με τα καμώματα του Φουντούλη. Το αγάπησα αυτό αυτό το βιβλίο από τότε... κι έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και στη βιβλιοθήκη μου.
Και φέτος που ξανά -ανέβηκε η παράσταση από το Νέο θέατρο Θεσσαλονίκης (και μιας που είχα κερδίσει και τα εισιτήρια από το αγαπημένο Cosmoradio) πήγαμε να την δούμε.
