Από την πρώτη μέρα του Σεπτέμβρη το σκεφτόμουν... Ο Νικόλας θα πάει στο νηπιαγωγείο φέτος.. Ένα μικρό προνηπιάκι... Άραγε θα του αρέσει;; Θα θέλει να πηγαίνει...;; (γιατί πέρυσι δεν ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος στον παιδικό σταθμό και πήγαινε με τα χίλια ζόρια..) Θα το αγαπήσει το νηπιαγωγείο..;; (είναι και ο τομέας μου... θα στεναχωρηθώ αν δεν του αρέσει.. ) Θα κάνει καινούριους φίλους;; Θα είναι καλή η δασκάλα του...;;
Και ήρθε επιτέλους η ώρα... Την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου μέσα σε όλα τα παιδιά το μικρό προνηπιάκι μου μπήκε στην αυλή του μεγάλου σχολείου για τον αγιασμό.. Τον πρώτο από τους πολλούς που θα έρθουν..
Είμαι η Ελπίδα, ή αλλιώς.. η μαμά του Νικόλα. Νηπιαγωγός κατά βάθος-καθηγήτρια αγγλικών κατά λάθος, φανατική βιβλιοφάγος, ερασιτέχνης φωτογράφος, παθιασμένη ζαχαροπλάστισσα (με αδυναμία στη σοκολάτα), ανήσυχη crafter και μαμά Blogger. Καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα δηλαδή.. Μου αρέσει να καταπιάνομαι με πολλά και διαφορετικά πράγματα.. Να δοκιμάζω, να φτιάχνω, να δημιουργώ .. για μένα και όσους αγαπώ. Το two boys and hope είναι η δική μου γωνιά στον κόσμο, το προσωπικό μου διαδικτυακό ημερολόγιο.. Εκεί θα με βρείτε , μαζί με το Νικόλα, να μοιράζομαι την καθημερινότητά μας, τις σκέψεις και τις ιδέες μου, τα παιχνίδια και τις κατασκευές που φτιάχνουμε, τις πολύχρωμες καλλιτεχνικές μας ανησυχίες, τις αγαπημένες μας συνταγές, τα βιβλία που ξεχωρίζουμε. Ότι αγαπάμε και θέλουμε να το προτείνουμε και να το μοιραστούμε !!!
