2 boys + Hope: Χαλκιδική

Παρασκευή, Ιουνίου 09, 2017 4 σχόλια

Κυριακή, Ιουνίου 26, 2016 6 σχόλια

Σάββατο, Απριλίου 18, 2015 36 σχόλια

Πέμπτη, Οκτωβρίου 30, 2014 52 σχόλια

Τετάρτη, Ιουλίου 16, 2014 36 σχόλια

Τετάρτη, Ιουνίου 11, 2014 27 σχόλια

Τετάρτη, Απριλίου 23, 2014 40 σχόλια

in English soon

Πριν από οτιδήποτε άλλο..θέλω να σας ευχαριστήσω όλες ρε κορίτσια για το ενδιαφέρον..για τα απίστευτα συγκινητικά σχόλια...για την παρουσία σας εδώ..για την ανυσηχία σας για μένα..Δεν μπορώ να βρω τα κατάλληλα λόγια για νας σας ευχαριστήσω..Δεν ξέρω αν υπάρχουν καν..Πάντως ευχαριστώ...Όπως και να 'χει..Και για να μην ανησυχείτε άλλο..Θέλω μόνο να πω οτι είμαι μια χαρά..Κι εγώ και τα ψυχολογικά μου.. Οτι είμαι επιτέλους στη Θεσσαλονίκη..και το γεγονός και μόνο οτι είμαι σπίτι μου..είναι απίστευτα χαλαρωτικό..Και ότι όποια άλλη δυσκολία έρθει θα αντιμετωπιστεί πάραυτα με χαμόγελο..Άλλωστε ο καλός ο καπετάνιος-καπετάνισσα, στη φουρτούνα φαίνεται..εεε;;;

Και επειδή η προηγούμενη ανάρτηση - εξομολόγηση είναι απίστευτα συναισθηματική και στενάχωρη...και μιας που επιτέλους αλλάξαμε εποχή και μπήκαμε στο φθινόπωρο... Θέλω να σας δείξω και τις όμορφες στιγμές του καλοκαιριού μας..Έτσι για να αφήσουμε τα άσχημα στο χτες...(και κυριολεκτικά και μεταφορικά..)

Οπότε πάμε να δούμε κάτι όμορφο..Δηλαδή...το Νικόλα!!!

με το καινούριο μπουρνούζι του...και το αγαπημένο του νεροπίστολο..για φέτος!!

Γιατί το καλοκαίρι μας ήταν πραγματικά δύσκολο αλλά είχε και όμορφες στιγμές..

Είχε παιχνίδια στην φουσκωτή πισίνα στο μπαλκόνι..μαζί με την αγαπημένη του ξαδέρφη...

Είχε και βουτιές στη θάλασσα...

Είχε και παιχνίδια στην άμμο...

Βουτιές στη πισίνα με το μπαμπά..

αλλά και με τη μαμά...

Είχε βόλτες με φίλους..που ήρθαν να μας φτιάξουν τη διάθεση...(Ευχαριστούμε πολύ Βασούλα και Μανώλη και Θόδωρε..)

Είχε πολλά - μα πάρα πολλά- γλειφιτζούρια..σε κάθε χρώμα και σε κάθε γεύση...

Είχε αγκαλιές με τη μαμά...

αλλά και με το μπαμπά..

Είχε μουτράκια γεμάτα κρουασάν σοκολάτα...

Είχε τρέξιμο στις πρασινάδες ..

..κάτι ελάχιστες στιγμές ελευθερίας (για να πιει η μαμά το καφέ της και να διαβάσει καμιά σελίδα από το βιβλίο της..)

Είχε μουσική παιδεία...

Είχε πολύ μα πάρα πολύ Νικόλα...

Καλό μήνα λοιπόν...και καλό φθινόπωρο σε όλους μας...

Και μακάρι οι όμορφες καλοκαιρινές στιγμές μας να μας δώσουν δύναμη για το χειμώνα που έρχεται..

φιλιά...

Ελπίδα

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 01, 2013 14 σχόλια

in English soon

Κοιτάω την ημερομηνία και δεν το πιστεύω...Έχει μπει ο Ιούλιος και χαμπάρι δεν το πήρα..Έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από την τελευταία φορά που έγραψα.. Πω πω...Είμαι απαράδεκτη (άλλη φορά βάλτε μια φωνή...)...αλλά και δικαιολογημένη..Εδώ και τρεις εβδομάδες σχεδόν είμαστε στο χωριό..Και το διάστημα πριν ήταν απίστευτα κουραστικό...Έπρεπε να ετοιμάσω ρούχα, πράγματα..Όλη μας την προίκα δηλαδή μιας και θα είμαστε εδώ όλο το καλοκαίρι..Κι αυτό σημαίνει απίστευτος όγκος πραγμάτων..όχι τόσο δικά μας όσο του Νικόλα..Ρούχα, παιχνίδια, βιβλία..ότι μπορεί να χρειαστεί.. Και μέσα σ' όλο αυτό είχα και κάποια τελευταία ιδιαίτερα μαθήματα που έπρεπε να τελειώσω..συν τη βάφτιση της μικρότερης ανιψιάς μου που έγινε την Κυριακή πριν φύγουμε από Θεσσαλονίκη..που ήταν και η γιορτή του πατέρα και ήθελα να κάνουμε και έκπληξη στον Αντώνη..Ένας πανικός...
Και μετά ήρθαμε εδώ..στο χωριό..στην εξοχή..στη θάλασσα (που σαν τη Χαλκιδική δεν έχει..πραγματικά όμως..) και..στην ταβέρνα..Και να προσπαθούμε να οργανώσουμε το μαγαζί και να οργανωθούμε κι εμείς..Εγώ στο σπίτι με το Νικόλα και τον Αλέξανδρο (τον ανιψιό μας)..Ο Αντώνης με το Χρήστο (τον αδερφό του), τη μαμά και το μπαμπά μου να χτυπάνε 15ωρα στο μαγαζί από το πρωί μέχρι το βράδυ...Να έρχονται ψόφιοι από την κούραση, νευρικοί, απογοητευμένοι.. Και να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα όποια προβλήματα προέκυπταν καθημερινά..κυρίως με τους συνεταίρους. Πρώην δηλαδή γιατί τελικά μετά από εντάσεις και φασαρίες, καταλήξαμε να τους εξαγοράσουμε όπως όπως και να το κρατήσουμε μόνοι μας και τα δωμάτια και την ταβέρνα..Κι ευτυχώς ηρεμήσαμε..όλοι..Και τώρα οργανωνόμαστε καλύτερα..Ο καθένας πήρε τη θέση του και όλα πηγαίνουν πολύ πολύ καλά..Θα πάρουμε και επιπλέον προσωπικό για να ξεκουράζονται όλοι..
Η μόνη που δεν δουλεύω είμαι εγώ..(προς το παρόν δηλαδή..) Αν εξαιρέσεις οτι φτιάχνω τα γλυκάκια που κερνάμε στο μαγαζί..Κι επιπλέον εγώ έχω να κυνηγάω και το Νικόλα...χεχε..Η καλύτερη δουλειά τελικά..Κι αυτός ο ήλιος του Ιουνίου και το χρώμα της θάλασσας δεν με άφηναν να καθίσω στο πληκτρολόγιο...Μαζί με το Νικόλα και τον Αλέξανδρο πηγαίναμε στην Τορώνη για μπάνιο..σχεδόν καθημερινά..Η ταβέρνα απέχει περίπου 25 χιλιόμετρα από το σπίτι οπότε είχαμε και τις διαδρομές πήγαινέ έλα στο μαγαζί..Οπότε χρόνος λιγοστός..Και στο λίγο που μου έμενε..το μεσημέρι ή το βράδυ που κοιμόταν ο Νικόλας έβλεπα την καινούρια αγαπημένη μου σειρά.. "Castle"..Κεραυνοβόλος έρωτας και ολονύχτιοι μαραθώνιοι μέχρι να τελειώσω του 5 κύκλους (τους οποίους ξανά βλέπω για τρίτη φορά..χεχε) Και με τούτα και με εκείνα πέρασε ο καιρός.. Και σκέφτηκα επιτέλους οτι ήρθε η ώρα να ξαραχνιάσω το σπιτάκι μου...Οπότε καθίστε να σας τα πω με λεπτομέρειες και εικόνες..
Ας τα παρουμε από την αρχή..ή τουλάχιστον από εκεί τα άφησα.. Δηλαδή την Κυριακή 16 Ιουνίου.. Είχαμε ετοιμάσει με το Νικόλα δωράκι έκπληξη για το μπαμπά του..Είχα φτιάξει μια μίνι αφίσα σε κορνίζα και μαζί με το Νικόλα φτιάξαμε και μια καρτούλα με το αποτύπωμά του...

Πέμπτη, Ιουλίου 11, 2013 25 σχόλια

Πέμπτη, Μαΐου 30, 2013 40 σχόλια

in English soon

Νομίζω οτι το καλοκαίρι ήρθε πιο γρήγορα φέτος..Ίσως και πιο απότομα..Άρχισαν οι ζέστες και τα πρώτα μπάνια και ακόμα είναι Μάϊος...Εγώ πάντως έχω τρέλα με τη θάλασσα.. Πάντα είχα..Τρελαίνομαι για το νερό και το ίδιο και ο Νικόλας..Αυτό το χρώμα..αυτός ο ήχος όταν σκάει στη αμμουδιά...Μαγευτικός και χαλαρωτικός..Τα ξεχνάς όλα...

Το Σαββατοκύριακο ήμασταν στο χωριό..Ο Αντώνης με το Χρήστο, τον αδερφό του,να βοηθήσουν το μπαμπά μου στο καινούριο του εγχείρημα..(λεπτομερής ανάρτηση αργότερα..χεχε) και εμείς για ξεκούραση...
Σάββατο πρωί είχε απίστευτη ζέστη..Είπα να επιχειρήσω μια βόλτα στη θάλασσα μαζί με το Νικόλα..Πήρα τα παιχνίδια του, το σωσίβιο, τη τσάντα μου (του Σπορτ Μπίλυ..αυτή με τις πετσέτες, τα νερά, τα αντιηλιακά, το κολατσιό, τα δεύτερα-και τρίτα- ρούχα..κλπ κλπ κλπ)...και ξεκινήσαμε... Στην παραλία που θα πήγαινα έχει 2 ταβερνάκια που σερβίρουν και καφέ...Στην άμμο υπάρχουν ομπρέλες και ξαπλώστρες..οπότε δεν πήρα ομπρέλα.. Ήλπιζα να έχουν ανοίξει...(Δυστυχώς ήταν κλειστά..Οπότε..όχι παγωμένος καφές για τη μαμά..Αλλά για καλή μας τύχη υπήρχε μια ομπρέλα και μερικές ξαπλώστρες..τι καλά !!)

Όμως φτάσαμε σε μια παραλία υπέροχα άδεια..και καθαρή..Με μια θάλασσα κρύσταλλο..τόσο σε θερμοκρασία όσο και σε καθαρότητα.. Και μόνο που την έβλεπες... ταξίδευες...

Δευτέρα, Μαΐου 27, 2013 46 σχόλια