Τελευταία μέρα του Ιούλη...

11:39:00 μ.μ. 3 Comments A+ a-

Τελειώνει σήμερα ο Ιούλιος...Ο Αντώνης έφυγε το πρωί για τη Θεσσαλονίκη κι εμείς μείναμε λίγες ακόμα μέρες στο χωριό...Η ζέστη κι εδώ ανυπόφορη...εντάξει όχι όπως στην πόλη...αλλά πάλι ζέστη... Ευκαιρία για πρωϊνό μπάνιο να δροσιστούμε...Στο χωριό υπάρχουν διάφορες παραλίες..Μια από τις αγαπημένες μου και περσινή ανακάλυψη της μαμάς μου είναι η παραλία της Αγριδιάς..Ένα όμορφο κολπάκι, με δροσερά νερά και κυρίως πεντακάθαρα...


Είναι ήσυχα και δεν έχει πολύ κόσμο..Τουλάχιστον όχι τις ώρες που πηγαίνουμε εμείς.. Υπάρχει κι ένα μικρό μπαράκι - καντίνα εκεί...για καφεδάκια και όχι μόνο... Αράξαμε λοιπόν στις (δωρεάν) ξαπλώστρες, παραγγείλαμε το καφεδάκι μας (ντεκαφεϊνέ για μένα παρακαλώ..), δώσαμε το γιαουρτάκι του Νικόλα να το βάλουν στο ψυγείο τους (εξυπηρετικότατα τα παιδιά...) και μπλουμ..βουτιά στη θάλασσα...Κι αφού παίξαμε κυνηγητό με τη γιαγιά, και πλατσουρίσαμε στα νερά...ώρα για παιχνίδια στην άμμο..Το καταευχαριστηθήκαμε..Θυμήθηκα κι εγώ τα νιάτα μου χεχε...Εγώ εσκαβα, έχτιζα...ο Νικόλας γκρέμιζε, γελούσε, πετούσε την άμμο ψηλά, ερχόταν το κύμα και τα έπαιρνε όλα...



Ζήλεψαν και τα πιτσιρίκια της παραπίσω ομπρέλας και πήγαν κι εκείνα να σκάψουν...Ο Νικόλας δεν ήθελε να φύγει από την άμμο..."Άμμο άμμο" φώναζε...Αλλά είχε μείνει αρκετή ώρα στον ήλιο κι άλλωστε ήταν ώρα για το γιαουρτάκι...Το έφαγε, στεγνώσαμε και επιστροφή στο σπίτι για μεσημεριανό υπνάκο...
Το απόγευμα...ο μικρός ανακάλυψε τη σκούπα και δεν την άφησε από τα χέρια του...Έτρεχε πέρα δώθε και γελούσε..


Εντάξει αγόρι μου ανησυχείς..η μαμά θα σου δείξει και την σφουγγαρίστρα σιγά σιγά...Κι όταν πάμε σπίτι θα γνωρίσεις και την ηλεκτρική σκούπα... χαχα..Για να βοηθάς και τη μαμά ε; ...χεχε...Νοικοκύρη μου εσυ....!!!

Δυο φίλοι..

3:34:00 μ.μ. 11 Comments A+ a-




 Δυό φίλοι

Δυο φίλοι βρήκαν μια σανίδα
κι έναν ξεθωριασμένο χάρτη
βάλαν σεντόνι για πανάκι
και το σκουπόξυλο κατάρτι

Και κάποια μέρα ξεκινήσαν
με τ' όνειρό τους για σημαία
να φτάσουνε στης γης την άκρη
να δούνε πράγματα σπουδαία
 
Μέσα στης θάλασσας τα πλάτη
μες στον ιδρώτα και τ' αλάτι
για τη χαρά του ταξιδιού
με μια λαχτάρα προχωράνε...
και κάποια μαγεμένα βράδια
κάτω απ' των αστεριών τα χάδια
θυμούνται τ' όμορφο νησί τους
κι ύστερα αμέσως το ξεχνάνε...

Περάσαν μέσα από φουρτούνες (ολε-λε-ο ο ο)
γνωρίσαν γέλιο στους ανθρώπους (ολε-λε-ο ο ο)
φτάσαν σε μακρινά λιμάνια (ολε-λε-ο ο ο)
και είδαν μαγεμένους τόπους (ολε-λε-ο ο ο)

Ανακαλύψανε ναυάγια
με θησαυρούς που ξεχαστήκαν
με πειρατές γίνανε φίλοι
κι όλα τα πλούτη μοιραστήκαν

Μέσα στης θάλασσας τα πλάτη
μες στον ιδρώτα και τ' αλάτι
για τη χαρά του ταξιδιού
με μια λαχτάρα προχωράνε...
και κάποια μαγεμένα βράδια
κάτω απ' των αστεριών τα χάδια
θυμούνται τ' όμορφο νησί τους
κι ύστερα αμέσως το ξεχνάνε...

Δυο φίλοι βρήκαν μια σανίδα
και γίνανε θαλασσοπόροι
μέσα σε μια μικρή λιμνούλα
που τους χωρούσε με το ζόρι...




Είναι από το cd "Η επιστροφή του τεμπέλη δράκου"...και το τραγουδάει ο Απόστολος Ρίζος...Λοιπόν...ταξιδεύω νοερά κάθε φορά που το ακούω...

Κυκλοφορούμε συχνά με το αυτοκίνητο..Ιδιαίτερα δε τώρα το καλοκαίρι που πηγαινοερχόμαστε στο χωριό..Είχα στο νου μου να φτιάξω ένα cd με τραγουδάκια για το Νικόλα να το ακούμε όταν ταξιδεύουμε...ένα ταξιδιάρικο cd δηλαδή.. χεχε. Μετά από έρευνα κατέληξα σε μερικά πολύ πολύ όμορφα παιδικά τραγουδάκια, που τα ακούμε κι εμείς οι μεγάλοι χωρίς γκρίνια...Όχι οτι τα "ζουζούνια" είναι άσχημα...(γιατί κι αυτά μας αρέσουν πολύ..) αλλά κάτι διαφορετικό..έτσι για αλλαγή..Αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα μου..
Κάποια από τα άλλα τραγούδια που έχει το cd μας είναι αυτα: 
και μας αρέσουν πολύ...
 

Ροζ και γαλάζιο..

10:48:00 μ.μ. 5 Comments A+ a-

Την Τρίτη το πρωί πήγα στον αδερφό μου να δω την καινούρια μου ανιψιά..επιτέλους !! Ένα νεραϊδάκι μιας εβδομάδας, τυλιγμένο στα ροζ μέσα στην καλαθούνα της...Σαν μπουκίτσα ζαχαρωτού...Ούτε κιχ δεν έκανε όσην ώρα ήμασταν εκεί..Απολάμβανε τον ύπνο της..Ο Νικόλας όλο πήγαινε να σηκώσει το σεντονάκι να δει τι έχει μέσα το καλάθι..Ήθελε να την πιάσει...Τι πλάκα που είχε..Άραγε καταλάβαινε οτι αυτό είναι μωράκι;



Αχ και όπως την κοιτούσα..θυμήθηκα το Νικόλα όταν τον φέραμε στο σπίτι...και συμπλήρωσε κι αυτός μιας εβδομάδας ζωή..


Ένα μικρούτσικο αγοράκι μέσα στα γαλάζια..σαν κομματάκι ουρανού...Ουρανέ μου και ήλιε μου!! Και φεγγάρι μου και αστέρι μου..Τι γλυκά που κοιμόσουν...Σαν αγγελάκι...Κι εμείς κοιτούσαμε από πάνω από το καλάθι σου...

Και τώρα απλώνεσαι στον καναπέ και στο κρεββάτι μας... και δεν σε χωράει η κούνια σου...

Σαν ψέμματα μου φαίνεται ακόμα κι ας έχουν περάσει 15 μήνες...Νομίζω οτι δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα...οτι είμαι μαμά.. 

Αλλά ευτυχώς έχω ακόμα καμιά εξηνταριά χρόνια να το εμπεδώσω..χαχα..

Η περπατόπιτα του Νικόλα..

2:35:00 μ.μ. 16 Comments A+ a-

Ναι !!! Το παιδί μου περπατάει !!! Περπατάει χωρίς να πιάνεται για να στηριχθεί..Περπατάει χωρίς να μας κρατάει από το χέρι !! Περπατάει με τα χέρια ανοιχτά και με άτσαλα βηματάκια σαν καβουράκι... Ξεκίνησε από το προηγούμενο Σαββατοκύριακο να πηγαινοέρχεται ανάμεσα σε μένα και στη γιαγιά του με δειλά βηματάκια..και τώρα τώρα...ποιός μας πιάνει...Τώρα κάνει και διαδρομές...Από το σαλόνι στην κουζίνα, από την κουζίνα στο μπάνιο, από το μπάνιο στο δωμάτιο...σε όλο το μπαλκόνι...Και μόλις φτάνει στον προορισμό..δος του οι αγκαλιές και τα φιλιά και τα χαμόγελα..Για να παίρνει θάρρος...Κι εγώ η περήφανη χαζομαμά να καμαρώνω χεχε...Βέβαια δεν έλειψαν και οι τούμπες ..αλλά προς το παρόν τις αντιμετωπίζουμε με γέλια...Κάθε μέρα πάει και καλύτερα...Όχι οτι σταμάτησε να μπουσουλάει ή να πιάνεται και να περπατάει...αλλά μαζί με αυτά..ρίχνει κι ένα τρεχαλητό..χα χα..


Είπα κι εγώ να του κάνω περπατόπιτα...Έτσι για το καλό...Έκανα μια σοκολατόπιτα ..μούρλια...(συνταγή εδώ


Την κόψαμε με το Νικόλα..



 ...την τρέξαμε στο μπαλκόνι και μετά η μαμά έκανε μια μικρή μικρούτσικη παρασπονδία και για πρώτη φορά μετά από πολύ πολύ καιρό έφαγε γλυκό (με μια μπάλα παγωτό κιόλας χμ...). Η γιαγιά του έριξε κέρματα στα ποδαράκια για να είναι σιδεροπόδαρος...Άντε παληκάρι μου σιδεροπόδαρος!! Να τρέχεις και να φτάνεις πάντα στον προορισμό σου..κι αν πέφτεις πάντα να σηκώνεσαι...Και μην ανυσηχείς ...τώρα που είσαι μικρούλης θα τρέχει και η μαμά μαζί σου !!


Μήνας 15ος...

5:47:00 μ.μ. 3 Comments A+ a-


Του Προφήτη Ηλία, το αγόρι μου έκλεισε 15 μήνες..Περνάνε οι μέρες τόσο γρήγορα...Ούτε να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου δεν προλαβαίνω.. Εδώ καλά καλά περάσαμε το μεσοκαλόκαιρο ..και χαμπάρι δεν πήραμε...
  • Μήνας: 15ος 
  • Βάρος : 10 κ. και κάτι (θα τον ζυγίσω αργότερα)
  • Ύψος: 80 εκ.
  • Δόντια : 14 (αν και όπου να 'ναι θα βγουν κι αλλα 2 κάτω..)
  • Αγαπημένο φαγητό : Μπιφτέκια και πουρέ, τυρί, ριζογκοφρέτες, κριτσίνια
  • Αγαπημένο φρούτο: μπανάνα και ροδάκινο
  • Νεά γεύση : ψάρι 

Αυτός ο μήνας ήταν γεμάτος προσπάθειες...Προσπάθεια δικιά μου να φάει ο Νικόλας,προσπάθεια του Νικόλα να μην ανοίξει το στόμα του, προσπάθεια να περπατήσει, να μιλήσει....

Αχ αυτό το φαγητό...χμ...Με βλέπω να τον κυνηγάω με το κουτάλι στο χέρι - κλασική ελληνίδα μάνα- για να φάει...Μα ποτέ του να μην πεινάει αυτό το παιδί....;; Αυτό το διάστημα είναι σε φάση κρατσανίσματος και τραγανίσματος...Θέλει τραγανά πράγματα για να ακονίζει τα δόντια του.. το τιγράκι μου !! Εντάξει συμφωνώ..αλλά πόσο τραγανός μπορεί να είναι ο αρακάς ή το γιαούρτι ;; Και δεν γίνεται να θεωρήσουμε πλήρες μεσημεριανό τη ριζογκοφρέτα ή το τυρί... Και εννοείται οτι το γάλα..ούτε που να το δει...όχι να το πιεί..Γι΄αυτό του το κάνω κρέμα για να φάει..Όποτε έχουμε και λέμε...2 κρέμες (πρωί- βράδυ) + 1 φρουτόκρεμα (για κολατσιό) +1 γιαουρτάκι (απόγευμα) = 4 γεύματα με κουτάλι..Χμμ γι΄αυτό το παιδί μου βλέπει κουτάλι και φεύγει τρέχοντας...Ναι αλλά κάτι πρέπει να φάει..Τι να του δώσω;;; (ψιτ ψιτ...κάθε καλή ιδέα ευπρόσδεκτη..)

Από λόγια πάλι..πάμε πολύ καλά...Κάθε μέρα γεμίζει το μυαλουδάκι και το στόμα του...Του λες κάτι και προσπαθεί αν το επαναλάβει..άλλοτε με επιτυχία κι άλλοτε με το δικό του τρόπο..χεχε..Κι αν ακόμα δεν λέει κάποια πράγματα, φαίνεται οτι καταλαβαίνει τι του λες...Πάντως συνενοούμαστε..

Και στον τομέα "περπάτημα" καλά πάμε...χε χε..Για την ακρίβεια... ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ!!! (οσονούπω ακολουθεί η σχετική ανάρτηση..χαχα)..Εντάξει δεν κάνει ακόμα χιλιόμετρα μόνος του..αλλά όπως και να'χει τις κάνει τις διαδρομές του...

Τα αγαπημένα του παιχνίδια είναι τώρα τα ζωάκια... αγελάδες, κοτούλες, γουρουνάκια..κι όλα τα ζώα της φάρμας (που μπόρεσα να βρω δηλαδή..) Τα αναγνωρίζει, τα φωνάζει με τις δικές του ονομασίες, τα περιφέρει σ' όλο το σπίτι, τα ταίζει..Παίζει και με τα καλοκαιρινά του παιχνίδια βέβαια..τσουγκράνες, φτυαράκια, κουβαδάκια.. αλλά πρέπει να είσαι από πάνω του γιατί όλο πάει να φάει άμμο (ακόμα...) ή την πετάει ψηλά και γεμίζει από πάνω μέχρι κάτω..(μαλλιά, μάτια, αυτιά...)

Είναι πεισματάρης και απίστευτα νευρικός...όταν θέλει κάτι και δεν το παίρνει..σφίγγεται ολόκληρος και τρέμει, μπήζει τις φωνές, κοκκινίζει...Και μόλις το πάρει... ξαναμεταμορφώνεται σε αγγελάκι..το διαολάκι μου..χαχα..

Είναι και λίγο φοβητσιάρης...Φοβάται τους δυνατούς θορύβους..(εντάξει λογικό το βρίσκω..) και την κούνια στο μπαλκόνι...Την κρέμασε ο παππούς του και ούτε να καθίσει δεν θέλει..Τσιρίζει και σκαρφαλώνει πάνω μου σαν το μαϊμουδάκι..Που θα πάει θα τη συνηθίσει σιγά σιγά..

Βλέπουμε φανατικά "Μικρούς Άινστάιν"...Το αγαπημένο του επεισόδιο αυτόν τον καιρό είναι "Η αγρότισσα Άννα" (μάλλον γιατί έχει γουρουνάκια μέσα..) και "Ιστορίες φαλαινών" (ίσως γιατί έχει θάλασσα..)..Μόλις ακούσει το τραγούδι των τίτλων ..αρχίζει να χοροπηδάει με χαρά...

Τρελαίνεται για το νερό...Θέλει να βρέχεται συνέχεια..Σε παίρνει από το χέρι και σε πάει στη μπανιέρα για να τον βρέξεις..Και προσπαθεί να μπει και μέσα μόνος του..χαχα. Του αρέσει να τον πιτσιλάς με νερα αλλά και να σε πιτσιλάει κι αυτός...(Προβλέπω τρομερούς νεροπόλεμους στο μέλλον..)

Είναι ακόμα απίστευτος μαμάκιας...Γαντζώνεται πάνω μου σαν πιθηκάκι και δεν με αφήνει με τίποτα..Αν δεν με βλέπει εκεί τριγύρω για αρκετή ώρα..αρχίζει να με ψάχνει στα δωμάτια..Θέλει να κοιμάται μαζί μου...Κι όταν ξυπνήσει δεν πηγαίνει σε κανέναν άλλο...ούτε και στη γιαγιά του, που της έχει αδυναμία..Εντάξει το ομολογώ...το απολαμβάνω... Στην τελική για πόσα χρόνια ακόμα θα με αφήνει να τον αγκαλιάζω και να τον φιλάω...5, 6 άντε 7 βαριά βαριά..

Προς το παρόν κοιμάται ακόμα 2-3 ωρίτσες τη μέρα και ησυχάζει κι αυτός κι εγώ..Ας ελπίσουμε οτι θα κρατήσει λίγο ακόμα..χεχε..Το βράδυ κοιμάται κατά τις 10 και ευτυχώς σπάνια ξυπνάει...Μόνο για νερό ή αν πονάνε τα δόντια του..

Σε αυτή τη φάση θέλει να κάνει ότι κάνουμε...Να πιεί από το μπουκάλι, από το ποτήρι,με καλαμάκι, να φάει με πηρούνι, να δοκιμάσει ότι τρώμε (οπωσδήποτε...κι αν δεν του αρέσει το φτύνει εννοείται..)..Θέλει να ξαπλώνει στα μαξιλάρια μας, να φοράει τα γυαλιά μας, να μιλάει στο τηλέφωνο... Ένας μικρός ανθρωπάκος..

Ένας ανθρωπάκος με τη δική του προσωπικότητα, τη δική του άποψη, τις δικές του συνήθειες και αδυναμίες...Για να δούμε τι θα δούμε τον επόμενο μήνα...Μεγαλώνεις αγόρι μου, τιγράκι μου, μαϊμουδάκι μου...Κι εγώ είμαι σε αναμονή για τα καινούρια σου κατορθώματα...!! 








Εισαγωγή στην Νικολολογία -μέρος 1

12:55:00 μ.μ. 11 Comments A+ a-

Εδώ και μερικούς μήνες ο μικρός έχει αρχίσει να λέει και λεξούλες...Εκτός από τις κλασικές όμως,  άρχισε να λέει και δικές του που όμως σήμαιναν κάτι γι' αυτόν...χεχε..Στην αρχή δεν καταλαβαίναμε τι θέλει να πει ο ποιητής ...αλλά σιγά σιγά τον σπάσαμε τον κώδικα...
  1. μπαμπά = το αυτονόητο...ο μπαμπάς και επίσης: να ο μπαμπάς, που είναι ο μπαμπάς, έλα μπαμπά, μπαμπά κοίτα..
  2.  μαμά = το αυτονόητο..η μαμά και επίσης: που είναι η μαμά, μαμά κοίτα..και όταν το φωνάζει τραβώντας την τελευταία συλλαβή..(βλέπε μαμααααααααά) = θελω τη μαμά μουουουουου!!!
  3. γιαγιά / παππού = ήρθε η γιαγιά / ο παππούς, έλα γιαγιά / παππού/ που είσαι γιαγιά / παππού;
  4. εκ = έξω, θέλω να πάω έξω, άνοιξε τη πόρτα μαμά θέλω να βγω..
  5. ετ = πάλι, ξανά, θέλω κι άλλο
  6. μπε = πρόβατο, θέλω να πάω στο πρόβατο, πήγαινέ με στο πρόβατο
  7. μου = αγελάδα και λοιπά βοοειδή, να η αγελάδα
  8. κοκό = κότα, θέλω να πάω στις κότες, πηγαινέ με στις κότες
  9. χρουχρου = γουρουνάκι, πήγαινε με στα γουρουνάκια, να τα γουρουνάκια
  10. έλα = έλα φυσικά... όταν το λέει κάνοντας τη χαρακτηριστική κίνηση δείχνοντας κάποιο αντικέιμενο για παράδειγμα έλα..φτυάρι εννοεί: δώσε μου το φτύαρι ή φτυάρι έλα πίσω γρήγορα
  11. άγκα = θέλω αγκαλιά, πάρε με αγκαλιά
  12. ακκκ = θέλω το προηγούμενο (τραγούδι, παιχνίδι, αντικείμενο)
  13. νονό = όχι το αυτονόητο χεχε..αλλά νερό (καινούριο είναι τούτο χαχα)
  14. κακό = σκουπίδι (συνήθως το λέει σε ψίχουλο που έχει ρίξει στο πάτωμα, αφού το δοκιμάσει και το φτύσει)
  15. κακά = επίσης το αυτονόητο ...ως απάντηση στην ερώτηση : τι έκανες στο βρακί σου;
  16. μαγκά = μάγκας (βαρύς κι ασήκωτος) ως απάντηση στην ερώτηση : τι είσαι εσύ;
  17. νταχ = το ρίχνω κάτω, μπουμ έπεσε το ποτηράκι...δες το έριξα κάτω..κλπ
  18. αχχ = αυτό, αυτό θέλω, δος το μου (δείχνοντας)
  19. μπαχ = και εννοεί φυσικά τον γνωστό συνθέτη..χρησιμοποιείται μόνο ως απάντηση στην ερώτηση : τι μουσική ακούς ; χαχα
  20. ένα / ένια = ένα (1) ως απάντηση στην ερώτηση : πόσο χρονών είσαι; και επίσης πόσα παιδάκια έχει η μαμά; 
  21. παπίλα = θέλω την πιπίλα μου
  22. κόλα = Νικόλα, ως απάντηση στο: πως σε λένε;
  23. κουκουβά = ω ναι..η κουκουβάγια - την έμαθε από το τραγουδάκι..
Το τελευταίο διάστημα ο Νικόλας συχνά επαναλαμβάνει ή προσπαθεί να επαναλάβει αυτά που λέμε. Εδώ και δυο μέρες μονολογεί: μπουρδούμ μπουρδούμ, τούπου τούπου και τουτού...Μάλλον ανακάλυψε πόσο του αρέσει το "ου" χαχα...Μου φαίνεται απίστευτο που επικοινωνεί...Τρελαίνομαι να τον ακούω να ζητάει και να μου λέει τι θέλει..Είναι τόσο γλυκός και τόσο αστείος...Μεγάλωσε το αγόρι μου και έχει κι απαιτήσεις χαχα...

Έχει τρελαθεί με τα ζώα που έχουμε στο χωριό...και συνέχεια θέλει να πηγαίνει να τα βλέπει και να τα ταίζει...Γι' αυτό και έμαθε να τα λέει με το τρόπο του..Στο σπίτι έχουμε τα ζωάκια των Little People και παίζουμε με αυτά..Είναι ζωόφιλος το αγόρι μου..ευτυχώς !!

Νέα άφιξη..

11:50:00 μ.μ. 9 Comments A+ a-

Σήμερα το πρωί, μετά από 38 εβδομάδες εγκυμοσύνης, κατέφθασε η μικρότερη πλέον ανιψιά μου και δεύτερη κόρη του αδερφού μου...Η μικρή δεσποινίς ζυγίζει 3.100 γραμμάρια, έχει ύψος 51 πόντους , μαύρα μαλλάκια και είναι ίδια η μεγάλη της αδερφούλα, η Ευδοκία. Κι εγώ η χαζοθεία έτρεξα κατευθείαν στο Jumbo για να της πάρω ένα σωρό ροζαλιά και φούξια πραγματάκια, γεμάτα καρδούλες και λουλουδάκια !!! Ευτυχώς που είμαι και κοριτσοθεία και μπορώ να χαζεύω κοριτσίστικα ρουχαλάκια και φρουφρουδάκια για να ξεφεύγω από τα γαλάζια πουκαμισάκια και τα παντελονάκια του Νικόλα μου- αν και εδώ που τα λέμε - ευτυχώς το μπλε σε όλες τις αποχρώσεις του είναι το αγαπημένο μου χρώμα... Τελωσπάντων...Επειδή δεν ήθελα να πάω με άδεια χέρια στο καινούριο ζουζουνάκι της οικογένειας...κάθισα και σκάρωσα ..ένα μηχανάκι -όπως αυτό που οδηγάει ο μπαμπάς και ο παππούς της  χε χε...(Πολύ αναλυτικές οδηγίες βρήκα εδώ!!)


Τελικά ήταν πιο εύκολο απ'οτι φανταζόμουν !! Η οδηγός... μια ναζιάρα γατούλα, πάνω σε μια μηχανή από babylino.


Για τιμόνι έβαλα πάνα ,καλτσάκια και μασητικό, για να συνδέσω τις ρόδες..μια φλις κουβερτούλα, σαλιάρες, θήκη για πιπίλα, και πετσετάκι..φτιάχνουν την υπόλοιπη μηχανή..και να το δωράκι για το κοριτσάκι μας... 


Βέβαια ο Νικόλας της πήρε κι άλλο δωράκι..ρουχαλάκια και παπουτσάκια..Να μην πάει κι ο πρωτοξάδερφος με άδεια χέρια χαχα.. Το απόγευμα πήγαμε στη Γενική κλινική για να τη δούμε..Εκεί γεννήθηκε και ο Νικόλας μου !!! Και κοίτα σύμπτωση...έτυχε να τη βάλουνε στο ίδιο δωμάτιο, το 625. Στο επισκεπτήριο μας δείξανε τo μωρό...για ένα λεπτάκι μόνο.. Ένα μικρούτσικο ροδαλό πλασματάκι μέσα στο άσπρο φορμάκι του...Αχ...θυμήθηκα όταν μου φέρνανε κι εμένα το Νικόλα μέσα στο πυρεξάκι του...Νομίζω οτι έχω το σύνδρομο Θ.Ε.Ν (Θέλω Ένα Νεογέννητο)..Για πότε μεγάλωσε το δικό μου νεογέννητο ούτε που κατάλαβα...Τουλάχιστον τώρα θα έχουμε τη μικρή χεχε..Από βδομάδα θα πάω για φωτογράφιση...Να μας ζήσεις μικρούλα...Να μεγαλώνεις γερή και δυνατή...Να δίνεις και να παίρνεις μόνο χαρές και χαμόγελα !!! Ανυπομονούμε να σε γνωρίσουμε από κοντα !!

Πέρσι και φέτος...

3:10:00 μ.μ. 16 Comments A+ a-


Σαν πέρσι τέτοιον καιρό ήμασταν πάλι εδώ στο χωριό για μερικές μέρες...Ο Νικόλας τότε ήταν 3 μηνών..Πηγαίναμε στη θάλασσα και εκείνος καθόταν στην αμμουδιά μέσα στο καρεκλάκι αυτοκινήτου...


ή τον παίρναμε αγκαλιά ...




Φέτος τον παίρνουμε από το χέρι και περπατάμε στην άμμο...


Μπαίνουμε μαζί στη θάλασσα ....


 και στην πισίνα... Κολυμπάμε και πλατσουρίζουμε...



Πέρσι... ξάπλωνε για να παίξει με τα παιχνίδια του...



 Φέτος ...παίζει με τα κουβαδάκια,τα φτυαράκια και τις μπάλες του...


Πέρσι..κοιμόταν στην καλαθούνα του...ή τον έπαιρνε ο ύπνος στο καθισματάκι ή στο καρότσι του..


Φέτος κοιμάται στο παρκοκρέββατο..αν και έχει αδυναμία στο μεγάλο κρεββάτι της μαμάς και του μπαμπά... για να απλώνεται χε χε...


Πέρσι ήταν ένα μικρό μικρούτσικο μωράκι..Μέσα στην αγκαλιά μου κολυμπούσε....


Φέτος...περισσεύει...


Πέρσι ... 'Ισα που χαμογελούσε με το μικρό φαφούτικο στόμα του...και σε κοιτούσε με κάτι μάτια όλο απορίες...


Φέτος...το στόμα του έχει γεμίσει δόντια και τα μάτια του πονηριά...


Πόσο γρήγορα μεγαλώνεις αγόρι μου....Δεν σε προλαβαίνουμε....Για πότε μεταμορφώθηκες σε κανονικό αγοράκι ούτε που το καταλάβαμε...

 Ψυχή μου όμορφη...








Απαγορεύονται τα καροτσάκια...

4:33:00 μ.μ. 12 Comments A+ a-

"Με απόφαση του υπ' αριθμών 1 πρακτικού της έκτακτης γενικής συνέλευσης των ιδιοκτητών της πολυκατοικίας δεν επιτρέπονται τα παιδικά καροτσάκια εντός της εισόδου της εικοδομής" Αυτή η ταμπέλα βρίσκεται κολλημένη στην είσοδο της πολυκατοικίας (όχι της δικιάς μας..ευτυχώς γιατί θα γινόταν χαμός..) που βρίσκεται η παιδίατρός μας...(!) Και..όχι δεν την έβαλε αυτή..εννοείται ...αλλά κάποιοι στενόμυαλοι που μένουν εκεί...Αυτή είναι η δεύτερη ταμπέλα..γιατί η πρώτη έγραφε μόνο "καροτσάκια"...και κάποιος είχε γράψει απο πάνω με στυλό "τα αναπηρικά επιτρέπονται;"..Οπότε τώρα την ξαναέγραψαν τονίζοντας το "παιδικά"...Και ποιός την τοιχοκόλλησε; Άκουσον άκουσον ...η έγκυος του 5ου ορόφου (και τώρα 10 ημερών μάνα..)....Χμμμ δηλαδή το δικό της παιδί δεν θα έχει καροτσάκι; Μάλλον όχι..αφού δεν διευκρινίζει αν τα καροτσάκια που απαγορεύονται είναι μόνο των ασθενών...ή των ιδιοκτητών... Όταν είχα πρωτοδεί την ταμπελίτσα φαντάστηκα το προφανές....οτι δεν επιτρέπεται να αφήνουμε τα καρότσια μέσα στην είσοδο..Εεε εντάξει το βρήκα λογικό να θέλει κάποιος να μπει στο σπίτι του χωρίς να πρέπει να διασχίσει καροτσοθάλασσα για να μπει στο ασανσέρ. Όταν όμως κάποια φορά συνάντησα ένα μπάρμπα στην είσοδο την ώρα που έφευγα, με έναν περιχαρή Νικόλα στο καρότσι...τον είδα που με κοιτούσε περίεργα...Νόμισα οτι ήθελε να ρίξει μια ματιά στο μωρό  και του χαμογέλασα την ώρα που προσπαθούσα να βγάλω έξω το καρότσι..Εκείνος όμως μου είπε αντιπαθητικά δείχνοντας την ταμπελίτσα «δεν ξέρεις να διαβάζεις;» Κι εγώ έμεινα παγωτό γιατί  άλλο περίμενα να ακούσω και πριν προλάβω να απαντήσω κάτι ...(χμμμ το ίδιο αντιπαθητικό και αγενές ίσως..) ο μπάρμπας έφυγε... Και τότε συνειδητοποίησα αυτό που τελικά δεν ήταν προφανές ...οτι δεν θέλουν τα καροτσάκια πουθενά μέσα στην  πολυκατοικία τους...Την Παρασκευή πήγαμε με το Νικόλα για να κάνει εμβόλιο και συναντηθήκαμε με την παιδίατρο στην πόρτα...Σχολίασα την ταμπελίτσα κι εκείνη μου  είπε διάφορες ιστορίες για τον πόλεμο που δέχεται από του υπόλοιπους ιδιοκτήτες  (ενώ εκείνη νοικιάζει..) με πρωτοστατούντες  την 10 ημερών μάνα του από πάνω ορόφου και τον παππού του απο κάτω...Στην πολυκατοικία δεν υπάρχουν παιδιά με εξαίρεση το νεογέννητο.. αλλά όλοι οι υπόλοιποι έχουν ανίψια και εγγόνια που τους επισκέπτονται..με τα καροτσάκια τους..( αυτά μάλλον δεν απαγορεύονται τελικά !!!). Δηλαδή τι φοβούνται ..μη χαλάσουν τα μάρμαρα ; Μην διαλύσουμε το ασανσέρ; Μην λερώσουμε ; Εντάξει δεν λέω...είναι η πολυκατοικία τους....αλλά όταν εκεί υπάρχει ιατρείο τότε είναι αναμενόμενο να έρχονται ασθενείς και να υπάρχει και η σχετική φθορά...Κι όταν οι ασθενείς είναι μωράκια έρχονται με το καρότσι τους...Ιδίως εμείς που μένουμε αρκετά κοντά για να πάμε με τα πόδια...πάντα ή σχεδόν πάντα πηγαίνουμε με το καρότσι μας... Τι να πω..απλά μου έκανε εντύπωση...και ήθελα να το σχολιάσω...

Ψωμί ψωμάκι...

4:33:00 μ.μ. 10 Comments A+ a-

...αυτό λέω καθημερινά όταν με πιάνουν οι πείνες...Από τότε που ξεκίνησα δίαιτα πες, διατροφή πες... τελωσπάντων..(λεπτομέρειες εδώ)...το ψωμί ήταν κάτι που έψαχνα απεγνωσμένα να βρω λύση γιατί μπορούσα μεν να φάω 1-2 φέτες αλλά έπρεπε να είναι ολικής αλέσεως ή καλαμποκίσιο αλλααααά χωρίς μαγιά και χωρίς προζύμι... Εεε τέτοιο ψωμί δεν υπάρχει...τουλάχιστον στο φούρνο... Έπρεπε να το κάνω μόνη μου... Ψάχνοντας λοιπόν βρήκα μια συνταγή...και ναιιιιι !!! εγένετο ψωμί...ή κάτι που μοιάζει με ψωμί..αλλά σίγουρα έχει τη γεύση του ψωμιού...γιατί ναι δοκίμασα κιόλας (εννοείται....) 


 
Μπορεί να μην φούσκωσε όπως θα έπρεπε (original συνταγή εδώ) αλλά έκανε κρούστα τραγανή με αρκετή ψίχα...και είναι και νόστιμο...και γρήγορο...

ψωμάκι χωρίς μαγιά 

 υλικά : 
  • 375 γρ. αλεύρι (εγώ έβαλα ολικής αλέσεως που αγόρασα από το φούρνο)
  • 125 γρ. νερό
  • 125 γρ. γάλα (εγώ έβαλα κατσικίσιο) 
  • 90 γρ. βούτυρο (μαργαρίνη για μένα παρακαλώ...) 
  • 1 κουταλάκι του γλυκού baking powder και
  • 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι 

τι κάνουμε :
   
  1. Ανακατεύουμε όλα τα υλικά και ζυμώνουμε
  2. Με αλευρωμένα χέρια πλάθουμε μια μπάλα
  3. Μετά πατάμε με την παλάμη να απλωθεί 20 εκ. περίπου
  4. Χαράζουμε στα 6, αλείφουμε με γάλα, πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι
  5. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 220 για 10 λεπτά και μετά στος 180 για 30 λεπτά...

και μέσα σε 45 λεπτάκια..έτοιμο το ψωμάκι...Την επόμενη φορά θα δοκιμάσω και καλαμποκίσιο...

Πάντως ζεστό από το φούρνο με Philadelphia light..είναι όνειρο...χα χα





Δύο βαφτίσεις και δυό βόλτες...

3:29:00 μ.μ. 6 Comments A+ a-

Το Σαββατοκύριακο είχαμε δυο βαφτίσεις...Ευτυχώς οι τελευταίες για φέτος (απ' όσο ξέρω δηλαδή) γιατι έχουμε ξεπαραδιαστεί....Όχι, δεν παραπονιέμαι..άλλωστε αυτά είναι δανεικά ..που λένε...Όλοι αυτοί είχαν έρθει στη βάφτιση του Νικόλα και μας έφεραν δώρα...Σειρά μας τώρα να τους πάμε εμείς...Κι άλλωστε ευκαιρία για γιορτή έιναι πάντα ευκαιρία...χα χα. Και οι δυο βαφτίσεις που πήγαμε ήταν υπερπαραγωγές...γιατί και οι δυο μαμάδες ασχολούνται με γάμους ,βαφτίσεις, στολισμούς, μπουμπουνιέρες κλπ...οπότε δεν ήξερες τι να πρωτοκοιτάξεις...όλα υπέροχα όλα καταπληκτικά... 
Το Σάββατο λοιπόν στον Άγιο Νικόλαο στην Καλαμαριά, ένας από τους κολλητούς του Αντώνη, ο Αλέξης έγινε νονός της μικρής ανιψιάς του. Η Μαρία, η μαμά δηλαδή, είναι αυτή που έφτιαξε και τις μπουμπουνιέρες του Νικόλα και είχε κάνει και το γάμο μας...από το "La coufeterie"...Σ' αυτή τη βάφτιση τράβηξα εγώ φωτογραφίες. Το ίδιο είχα κάνει και στα άλλα δυο ζουζούνια τους, το Γιώργο και το Χάρη...ήρθε λοιπόν και η σειρά της Βασιλικής να την αποθανατίσω χεχε... Η βάφτιση ήταν στις 8 το βράδυ...κι έτσι δεν φάγαμε πολύ ζέστη...Ο Αντώνης κρατούσε το Νικόλα κι εγώ έβγαζα φωτογραφίες...



Οι μπομπονιέρες των μεγάλων...Υφασμάτινα τσαντάκια και παπουτσάκια...πολύ πολύ χαριτωμένα...
 

Οι μπομπονιέρες των μικρών...κουβαδάκι με γλυκάκια και μπουρμπουλήθρες... και..
 

...κορνιζούλες... εμείς πήραμε το μπιμπερό...

 ..τα μαρτυρικά...


...ένα από τα πολλά γλυκοτράπεζα...χμμμ δεν έφαγα ούτε μπουκίτσα.. (μπράβο μου μπράβο μου!!!)


 Καλοφώτιστη και τυχερή να' σαι Βασιλική...

Η αλήθεια είναι οτι ο μικρός με ζητούσε κι έκλαιγε κατά καιρούς οπότε κάποια στιγμή στην κατήχηση τράβηξε ο Αντώνης κι εγώ κρατούσα το Νικολή τον παραπονιάρη...


 ...η Μαριάννα, η Αφροδίτη, εγώ κι ο Νικόλας, η Νικόλ, η Λίζα, η Σοφία...

Μετά τη βάφτιση κατεβήκαμε προς Κρήνη για ποτάκι μαζί με ζευγάρια φίλους του Αντώνη...Ο μικρός,  κύριος μεν..περίεργος δε...Όλα να τα πιάσει...Καταλήξαμε στο Flocafe αλλά εκτός από τη δική μας καλή διάθεση και το μιλκ σέικ καφέ που παρήγγειλε ο Αντώνης ...ότι άλλο πήραμε ήταν αποτυχία...Εμ έτσι είναι... πως να πιείς σωστό κοκτέιλ σε καφέ...Αλλά να τα είχανε στον κατάλογο και φαινόντουσαν τόσο δελεαστικά και δροσερά..που σχεδόν όλα τα κορίτσια θέλαμε να πάρουμε...Βέβαια τελικά άλλα δεν μπορούσαν να τα κάνουν γιατί δεν είχαν τα υλικά και όσα έκαναν δεν ήταν και ότι καλύτερο...Απογοήτευση...Εγώ πήρα μαργαρίτα αλλά ήπια μόλις μερικές γουλιές...Και ήταν αρκετά δυνατό αλλά είμαι κι ασυνήθιστη τόσο καιρό από ποτά χεχε... Πάντως όπως και να 'χει περάσαμε όμορφα..Είχα καιρό να βγώ έξω με παρέα, για κους κους και ποτάκι και τα κορίτσια είχα να τα δω καιρό...Κατά τις δώδεκα ο Νικόλας αποκοιμήθηκε πάνω μου...Ήταν το σύνθημα για να φύγουμε...οκ μικρέ το πιάσαμε το υπονοούμενο... Άλλωστε η επόμενη μέρα θα ήταν εξίσου γεμάτη οπότε..σπίτι για ύπνο...Την Κυριακή η βάφτιση ήταν στην Ευκαρπία..Στο αγίασμα του Ιωάννη του Προδρόμου..Ένα εκκλησάκι ψηλά στην Ευκαρπία..Ευτυχώς μέσα στα δέντρα και στα νερά γιατί η βάφτιση ήταν στις 4...Απίστευτη ζέστη... Εδώ είμασταν καλέσμένοι των νονών...Οι φίλοι μου Βάσω και Δημήτρης βάφτιζαν το δεύτερο παιδάκι φίλων τους...Δημητράκης κι αυτός...Ο Νικόλας τρελάθηκε με τα νερά...προσπαθούσε να τα πιάσει και έβρεχε το κεφάλι του...



ο Νικόλας με την Τώνια..


Σιγά σιγά τον έπαιρνα από το χέρι και περπατούσαμε στην αυλή...
Να και το γλυκοτράπεζο...αχ δυστυχώς δεν μπορούσα να δοκιμάσω τίποτα..κλαψ...Οπότε.. μόνο το κοιτούσα...



Να και οι μπομπονιέρες των μεγάλων...άσπρη πέτρα θαλασσινή με άμμο και καραβάκι μεταλλικό...


Οι μπομπονιέρες των μικρών ήταν ονομαστικές... Μικρό, χειροποιήτο τσαντάκι, με τό όνομα του κάθε παιδιού γεμάτο ζαχαρωτάκια...


 Να και του Νικόλα πρώτη μούρη..μπροστά μπροστά... χα χα..Πήρε ήδη τη θέση του στο καλοκαιρινό καρότσι μας...


Μετά τη βάφτιση πήγαμε με τους φίλους μου, την Τώνια και το Χρήστο, για καφεδάκι στο "Νέον" στην Πολίχνη..Ευχαριστήθηκα δροσερό καφεδάκι και ο Νικόλας στο καροτσάκι του χαζογελούσε με την Τώνια και μασουλούσε μπισκοτάκι...Το απόγευμα σπίτι...ο Νικόλας νωρίς για ύπνο, εγώ βρήκα ευκαιρία να προχωρήσω μια μετάφραση που έχω αναλάβει και ο Αντώνης πήγε στα φιλαράκια του να δούνε μαζί τον τελικό Euro...Ε, τι να κάνουμε...η μπάλα - κακά τα ψέμματα- θέλει ντελίβερι φουντ, μπυρίτσα παγωμένη και παρέα για να την ευχαριστηθείς...Μέχρι να γυρίσει εγώ ήδη λαγοκοιμόμουν χαχα...Και κάπως έτσι πάει και το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιουνίου..και μπήκε ο Ιούλης..Το καλοκαίρι καλά κρατεί...Καλή εβδομάδα.!!!