Κόκκινη Βελούδινη Τούρτα...

11:16:00 μ.μ. 22 Comments A+ a-

in English soon


Τελευταία μέρα του Γενάρη σήμερα και σκέφτηκα να σας γλυκάνω και να σας ευχαριστήσω όλες για τα απίστευτα συγκινητικά σχόλια στην προηγούμενη ανάρτηση αλλά και για τις όμορφες ευχές για τα γενέθλιά μου !!!


Ένα ίσον κανένα...

10:38:00 π.μ. 36 Comments A+ a-

in English soon

φωτογραφία από εδώ
Τι κάνεις όταν 6 μήνες πριν το γάμο σου, ένας γυναικολόγος (και μάλιστα καθηγητής) βλέπει τις εξετάσεις σου και το πρώτο πράγμα που σου λέει είναι : " Έχεις σκεφτεί να πάρεις δανεικό ωάριο; Θέλεις να σε βάλω στη λίστα; Γιατί υπάρχει μεγάλη αναμονή και θα περιμένεις πάρα πολύ..."  
Νομίζω οτι το πρώτο που κάνεις είναι οτι εύχεσαι να ανοίξει η γη να σε καταπιεί, την ώρα που ακούς τριγύρω σου να γκρεμίζονται όλα σου τα όνειρα..Σαν να σπάνε γυάλινοι τοίχοι ένα πράγμα... Φοβερός θόρυβος...Από τους χειρότερους που έχω ακούσει νομίζω...
Έχετε δει ποτέ σε καρτούν που τους φεύγει το χρώμα και χύνεται στο πάτωμα...Κάπως έτσι κι εγώ..ένιωθα να αδειάζω από χρώμα... Η μαμά μου πάντως στη διπλανή καρέκλα, ίσα που ανέπνεε νομίζω...

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή...Πριν 3 χρόνια αποφασίσαμε να μετακομίσουμε μαζί εγώ κι ο Αντώνης. Βρήκαμε το σπίτι, το νοικιάσαμε, πήραμε έπιπλα, ηλεκτρικά...κλπ κλπ και προγραμματίσαμε το γάμο μας...Δεκέμβρη μπήκαμε στο σπίτι, Οκτώβρη θα γινόταν ο γάμος...Και ξαφνικά...η εταιρία που δούλευε ο Αντώνης έβαλε λουκέτο...Από το άγχος και τη στεναχώρια μου για το πως θα τα βγάλουμε πέρα...μου κόπηκε η περίοδος...Οι μήνες περνούσαν κι "εκείνη" άφαντη..Στην αρχή δεν έδωσα σημασία.Είχε ξανασυμβεί και παλιότερα κάτι τέτοιο ..Έκανα και κάμποσα τεστ - αρνητικά φυσικά - και περίμενα...Όσο περνούσε ο καιρός όμως όλο πιο πολύ αγχωνόμουν κι όλο περισσότερο δεν ερχόταν..δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο..
Κατά τον Απρίλιο άρχισα να ανησυχώ πραγματικά και επιτέλους αποφάσισα να το ψάξω...Ο πρώτος γυναικολόγος που πήγα, μου τα μάσαγε λίγο και με έστειλε να κάνω εξετάσεις...Τις οποίες -επειδή πάλι δεν μου τα έλεγε καλά- τις έδειξα και σε έναν δεύτερο που τις είδε, μου εξήγησε μερικά πράγματα, με καθησύχασε- να 'ναι καλά ο άνθρωπος- και μου είπε να πάρω 2 μήνες αντισυλληπτικά για να δούμε τι γίνεται και να κάνω εξετάσεις...Η αλήθεια είναι οτι ηρέμησα κάπως..αλλά η μαμά μου - α ρε μάνα- είχε πανικοβληθεί.. Τηλεφώνησε λοιπόν σε μια φίλη που είχε δίδυμα με εξωσωματική και κλείσαμε ραντεβού στο γιατρό της. Ο γιατρός με εξέτασε, είδε και τις εξετάσεις μου και μου είπε οτι οι ορμόνες μου είναι τόσο ανεβασμένες..σχεδόν τριπλάσιες από αυτές της εμμηνόπαυσης και να δούμε μήπως μπαίνω σε πρόωρη εμμηνόπαυση και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε το συντομότερο δυνατόν.. Αυτός με έστειλε και στο διαβαλκανικό για μια δεύτερη γνώμη...Και φτάσαμε σε εκείνο το μικρό γραφείο του καθηγητή..και σε εκείνη τη μέρα... 
 
Κι αφού ξεπεράσαμε -λέμε τώρα- το αρχικό σοκ..κι αφού μας εξήγησε ο καθηγητής οτι το "εργοστάσιο" σταμάτησε να παράγει ωάρια...ήρθε και η κρίσιμη ερώτηση..."και τώρα τι κάνουμε;" Να πάρω τα αντισυλληπτικά 2 μήνες λέει και να κάνω εξετάσεις ξανά και ξανά, μήπως - μήπως λέμε - και υπάρξει κάποια ελπίδα αν δημιουργηθεί κάποιο ωάριο, και αν πέσουν οι δείκτες των εξετάσεων και αν επανέλθουν οι ορμόνες μου κι αρχίσουν να λειτουργούν οι στεγνές ωοθήκες μου...ε τότε ίσως να δοκιμάσουμε να πάρουμε κάποια ωάρια - αν καταφέρω να παράγω, πράγμα απίθανο - και να δοκιμάσουμε εξωσωματική...Κι αφού πάρω 2 μήνες τα χάπια, να περιμένουμε τον τρίτο μήνα αν θα έρθει η περίοδος μου μόνη της..τότε είμαστε σε καλό δρόμο..αλλιώς μου έγραψε και κάποια άλλα χάπια που θα έπρεπε να πάρω..
Και φεύγουμε απο 'κει με ένα κενό κάπου στο στήθος και ένα κεφάλι να βουίζει...Και τώρα...και τώρα τι θα πω στον Αντώνη...Γιατί πρέπει να του το πω..έτσι δεν είναι...Και πως να του του πω...Κι αν..κι αν...Κι αν θελήσει να ακυρώσουμε το γάμο...;; Κι αν δεν θέλει να ταλαιπωρηθεί για να κάνουμε παιδί..;; Κι αν δεν μπορέσω να κάνουμε παιδάκι...;; Θα μείνει; Κι αν θελήσει να φύγει ..;; Ναι ξέρω, ίσως δεν ήταν σωστό να σκέφτομαι έτσι για τον άνθρωπό μου..όμως όλα περνάνε από το μυαλό σου...Κι ας είναι εκεί κρυμμένα στο πίσω πίσω μέρος...βγαίνουνε μπροστά καμιά φορά..και σε τρομάζουν...
Ο Αντώνης πάντως δεν έδειξε ούτε να ανησυχεί, ούτε να αγχώνεται κι ούτε που κατάλαβε οτι την ώρα που τα έλεγα η καρδιά μου έκανε τούμπες και ανεβοκατέβαινε μέχρι το στομάχι μου και πίσω πάλι...Μου είπε να μην αγχώνομαι γιατί το ταμείο του καλύπτει 4 εξωσωματικές και οτι όλα θα πάνε καλά και να μην στεναχωριέμαι τζάμπα...Γιατί άλλωστε ούτε η πρώτη είμαι ούτε και η τελευταία που θα κάνω εξωσωματική..Κι εκεί ήταν νομίζω που χαλάρωσα..Που μου έφυγε κι ένα τεράστιο βάρος...Γιατί αφού θα είναι μαζί μου τότε όλα θα πάνε καλά...Και ηρέμησα...
Και η μαμά μου - πάντως καλού κακού με έταξε στον Άγιο Ραφαήλ, μεγάλη η χάρη του-και είδε λέει στον ύπνο της οτι έκανα 2 αγόρια...
Εμείς πάντως περάσαμε στο χωριό ένα καλοκαίρι χαρούμενο και ξέγνοιαστο και χωρίς προφυλάξεις...γιατί πως θα μπορούσα να μείνω έγκυος, αφού έπαιρνα τα αντισυλληπτικά..και άλλωστε αφού δεν μπορούσα να μείνω ούτως ή άλλως...
Και πέρασαν οι 2 μήνες και ήρθε ο τρίτος...και η περίοδος άφαντη πάλι...Εκεί ήταν που άρχισα να αγχώνομαι λίγο αλλά τα επόμενα χάπια δεν τα πήρα...Από ένστικτο..;; Τι να πω...Και γυρνάμε Θεσσαλονίκη και κάνω το τεστ ένα πρωι... και να οι δυο ροζ γραμμούλες...ΘΕΤΙΚΟ !!! ΘΕΤΙΚΟΤΑΤΟ !!! Το δικό μου παιδάκι !! Με το δικό μου ωάριο !! Το θαύμα μου !!! 
Και τρελάθηκα...Ο Αντώνης κοιμόταν και τον ξύπνησα...Δεν ξέραμε τι να πούμε..Κι όταν πήγα στο γιατρό (που δεν μπορούσε να το πιστέψει..)και άκουσα και την καρδιά να χτυπάει ε τότε...τότε δεν με κρατούσε τίποτα..Είχα βγάλει φτερά...
Πήγα στη μαμά μου να της το πω..Της είπα οτι πήγα στο γυναικολόγο κι έχασε το χρώμα της...Της έδειξα τον υπέρηχο και δεν κατάλαβε στην αρχή..Κι όταν της το είπα  έκλαιγε από χαρά...Χοροπηδούσαμε σαν τρελές..Τέλη Αυγούστου ήταν και καθόμασταν στο μπαλκόνι..Κι εγώ ήμουν ήδη 1,5 μηνών...
Και πέρασα μια εγκυμοσύνη..όνειρο..χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, με ένα χαζό χαμόγελο ευτυχίας μόνιμα στα χείλη..Και την χάρηκα από την αρχή μέχρι το τέλος,γιατί ήξερα οτι ίσως να μην το ξαναζήσω αυτό το θαύμα..Τίποτα δεν μπορούσε να πάει στραβά...Όλα θα πήγαιναν καλά...3 μηνών έγκυος στο γάμο μου και χόρευα στα τραπέζια πάνω...Εγώ, ο άντρας μου και το παιδί μας που θα ερχόταν...Και χάρηκα την κάθε στιγμή..το θηλασμό, τα ξενύχτια του,τις πρωτιές του, ..όλα...Όλα, γιατί δεν ξέρω ,ακόμη και σήμερα, αν θα έχω την ευκαιρία να τα ξαναπεράσω...Οπότε τα απόλαυσα -και τα απολαμβάνω- μέχρι το τελευταίο λεπτό..
Και να το, το θαύμα μου!! Ο ένας, ο μονάκριβος μου, ο μοναδικός μου,ο μοναχογιός μου, ο Νικόλας μου...Το φως της ζωής μου, της ζωής μας..
Δεν ξέρω τι θα έκανα αν δεν τον είχα...Θα τρελαινόμουν σίγουρα...Τίποτα άλλο δεν με νοιάζει...Να είναι αυτός καλά, να είναι χαρούμενος...Κι εγώ θα είμαι εντελώς χαζομαμά..και θα τον καλομάθω...γιατί είναι ο μοναδικός μου...ο μονάκριβος μου, το αγόρι μου...Και κάθε μέρα, κάθε στιγμή είναι μοναδική και γι' αυτόν αλλά και για μένα. 
Καμιά φορά στεναχωριέμαι που το πιο πιθανό είναι να είναι μοναχοπαίδι..Και σκέφτομαι αυτό που λένε για τα παιδιά.."Ένα ίσον κανένα"..Αλλά εμένα δε με νοιάζει γιατί για μένα αυτό το ένα είναι ένας ολόκληρος κόσμος..το πιο φωτεινό αστέρι...το θαύμα μου...
    

Σε λατρεύω ζωή μου !!! 

 

Κορίτσι 35 Ιανουαρίων...

4:47:00 μ.μ. 38 Comments A+ a-

in English soon


Ω ναι...σήμερα είναι τα γενέθλιά μου...35 ολόκληρα, ολοστρόγγυλα χρόνια..35 χρόνια που βρίσκομαι εδώ... 35 χρόνια γεμάτα ΜΟΝΟ με όμορφες στιγμές, γιατί αυτές επιλέγω να κρατάω και να θυμάμαι...Είμαι 35 χρονών..Όχι δεν με τρομάζει ο αριθμός (άλλωστε μέχρι τα 103..έχουμε ακόμα..χεχε).. Ούτε τα χρόνια που περνάνε με φοβίζουν...Η ταχύτητα με την οποία περνάνε, με τρομάζει καμιά φορά..Και ανησυχώ μήπως δεν προλάβω να κάνω όλα όσα θέλω...Μήπως ο χρόνος με προλάβει και με ξεπεράσει και μείνω με απωθημένα...


Αγκαλιά με το Νικόλα μου, κλείνω τα μάτια, παίρνω βαθιά ανάσα και κάνω ευχή.. Τι να ευχηθώ για μένα...τι να ευχηθώ...Να ευχηθώ... 
...να είμαι γεμάτη αγάπη. Αγάπη για το Νικόλα μου, για τον άντρα μου, τον εαυτό μου,την οικογένειά μου,για τη ζωή..Να παίρνω και να δίνω πολλή πολλή αγάπη...Να μπορώ να βλέπω την κάθε μέρα με χαμόγελο και αισιοδοξία...Να ανακαλύπτω κάτι όμορφο κάθε μέρα, κάθε στιγμή..Να είμαι δυνατή..Να μην το βάζω κάτω ότι κι αν συμβεί...Να ζω την κάθε στιγμή..Να μην αφήνω καμία μέρα να πάει χαμένη από δω και πέρα..Να είμαι -να γίνω-το καλύτερο που μπορώ, κι ακόμα περισσότερο.. 
  
Σήμερα έγινα 35 χρονών...

Άλλος ένας υπέροχος χρόνος ξεκινά για μένα και περιμένει να τον γεμίσω με όμορφες στιγμές... 


 

Κέικ για μαϊμουδάκια...ή αλλιώς κέικ με μπανάνα !

1:18:00 μ.μ. 29 Comments A+ a-

in English soon

Γενικά είμαι της άποψης του να μην πετάω τίποτα...Μαζεύω τα πάντα με την υποψία οτι κάποια μέρα θα τα χρησιμοποιήσω...Ιδίως τρόφιμα..λυπάμαι να τα πετάξω.. Ιδιαίτερα σε τέτοιους δύσκολους καιρούς..Γι' αυτό και προσπαθώ να τα χρησιμοποιήσω πριν χαλάσουν φυσικά..

Το αγαπημένο φρούτο του Νικόλα είναι η μπανάνα.. Οπότε έχουμε πάντα στο σπίτι..Το κακό είναι οτι δεν τρώει πάντα ούτε βέβαια καθημερινά οπότε ξεμένουν μερικές και μαυρίζουν...Γνωστό φαινόμενο υποθέτω...Γι' αυτό και έψαχνα μία συνταγή για κέικ με μπανάνα που να μου αρέσει..κι έτσι να μην πάνε χαμένες...Και βρήκα αυτήν εδώ.


Μήνας 21ος...

1:15:00 μ.μ. 14 Comments A+ a-

in English soon

Χτες ο Νικόλας μου έγινε 21 μηνών...Έχει περάσει τόσος καιρός κι ακόμα μου φαίνεται απίστευτο το πόσο γρήγορα μεγαλώνει...


  • Μήνας: 21ος
  • Ύψος: 85 εκ.
  • Βάρος: 11.300 γρ.
  • Νο παπουτσιού : 22-23
  • Αγαπημένο φαγητό : μακαρόνια και σούπες
  • Αγαπημένο παραμύθι : "Τα 3 γουρουνάκια"
  • Αγαπημένο cartoon : Μίκυ Μάους
  • Αγαπημένο αντικείμενο : κουτάλι


Γελάει συνέχεια-μα συνέχεια όμως- το αγόρι μου... Ξεκαρδίζεται στα γέλια..Γάργαρα κελαρυστά γέλια...που σου φτιάχνουν τη μέρα...Που ότι και να έχεις, ότι στραβό να σου έχει πάει, όσο χάλια μέρα έχεις...όταν τον ακούς να γελάει έτσι...ε τότε όλα φτιάχνουν...έτσι απλά...μαγικά..


Έχουμε ανακαλύψει τη μαγεία του κουκλοθέατρου...Με τις γαντόκουκλες γουρουνάκια και λύκο, που είχε φέρει ο Άι Βασίλης και με αυτές που είχαμε πάρει παλιότερα από το ΙΚΕΑ (την κοτούλα, το γουρουνάκι, τον κλόουν)...παίζει συνέχεια...Λέμε τα παραμύθια, παίζουμε παιχνίδια..τις φοράει κι ο Νικόλας στο χέρι του και παίζει κι εκείνος κουκλοθέατρο... Ο αγαπημένος του είναι ο λύκος και το τρίτο γουρουνάκι, ο μηχανικός...



Και τώρα που το σκέφτομαι...ο "κακός λύκος" είναι ο αγαπημένος του σε όλες τις ιστορίες..χαχα...Του αρέσουν αυτές που είναι μέσα κι ο κακός λύκος.."Ό λύκος και τα 3 γουρουνάκια", "ο Λύκος και τα 7 κατσικάκια" , "ο ψεύτης βοσκός"...Του αρέσει που φυσάει ο λύκος και πέφτει κάτω το σπιτάκι...Κάνει και τις κινήσεις κιόλας...Πολύ γέλιο...Ο Αντώνης του λέει την ιστορία κι εκείνος λέει το μέρος του λύκου...
  

Τώρα παίζει περισσότερο και με τα αυτοκινητάκια...Τα βάζει στην τσουλήθρα τους και κατρακυλάνε..Τα βάζει στη σειρά, προσποιείται οτι είναι ο μηχανικός και τα επιδιορθώνει με τα εργαλεία του.. Η κουζίνα και τα πλαστικά του φρούτα εξακολουθούν να είναι τα αγαπημένα του. Έχει μάθει πολλές λέξεις με φρούτα και λαχανικά... 



Ζωγραφίζει κιόλας..Στον πίνακα και στο χαρτί...Έχω κολλήσει χαρτόνια πάνω στο γραφείο και καθόμαστε μαζί, εκείνος να ζωγραφίζει κι εγώ στον υπολογιστή, ή ζωγραφίζουμε μαζί... Του αρέσει να σου λέει τι να του ζωγραφίσεις..Γουρουνάκια, μίκυ, αβγά και φρούτα είναι οι αγαπημένες του επιλογές..Του αρέσει να σου φέρνει αντικείμενα για να κάνεις το περίγραμμα..Μπορεί να ζωγραφίζει και με τα δύο χέρια..Εννοείται οτι μπορεί να βάψει τα πάντα..τοίχους, έπιπλα, ρούχα, χέρια... αν τον αφήσεις...

Εδώ και λίγο καιρό ο Νικόλας τρελαίνεται -ΤΡΕΛΑΙΝΕΤΑΙ όμως- για σούπες...Όλες τις σούπες όλων των ειδών... Σούπα να 'ναι κι ότι να 'ναι..κι ας έχει οτιδήποτε μέσα.. Μέχρι και τραχανά τρώει τώρα που δεν τον είχε και σε ιδιαίτερη εκτίμηση...Μόλις δει την κατσαρόλα πάνω στην κουζίνα..κατευθείαν ζητάει "παπίτσα μαμά" (σουπίτσα μαμά.. δηλαδή...χαχα)Κι επειδή- ευτυχώς - είμαστε όλοι "σουπάδες" χεχε...τις ευχαριστιόμαστε όλοι μαζί...



Φυσικά το αντικείμενο -φετίχ- του, είναι το κουτάλι... Έχουμε τουλάχιστον καμιά 15αριά κουτάλια, σε διάφορα χρώματα και μεγέθη..Μαγειρεύει με αυτά,ανακατεύει,  ταΐζει τα αρκούδια, τους ιππότες, τις κούκλες, ...Και οπωσδήποτε όταν τον ταΐζω πρέπει να κρατάει κι εκείνος ένα κουτάλι...Είτε τρώει φαγητό είτε τρώει τοστ... ο Νικόλας εκεί, καθισμένος στο καρεκλάκι του,κρατώντας το κουτάλι του στο χέρι...Και ήδη προσπαθεί να φάει και μόνος του με το κουτάλι...

Θέλει να πατάει όλα τα κουμπιά..Ιδίως τα κουμπιά του ασανσέρ..είναι υπ' ευθύνη του..χαχα.."Πατήσω μπουμπί, πατήσω μπουμπί..." Θυροτηλέφωνα, τηλεκοντρόλ..ότι έχει κουμπιά τελοσπάντων..
 
Μιλάει κανονικά ..Λέει τα πάντα..ότι ακούσει..ότι του λες..Ξέρει πάρα πολλές λέξεις ακόμα και τετρασύλλαβες και κάνει κανονικές προτάσεις..Βάζει ακόμα και τα άρθρα ή και πληθυντικό αριθμό..Βέβαια υπάρχουν και λέξεις που τις λέει ακόμα με το δικό του τρόπο..Η αγαπημένη μου είναι ο "τάγαρος"..δηλαδηηηηηηηή... ο γάιδαρος ..χαχα... Μου φαίνεται απίστευτο πως ένα τόσο δα ανθρωπάκι μπορεί να μιλάει τόσο καλά, να σου λέει παραμύθια, να λέει ποιηματάκια και τραγουδάκια...Ζητάει να του διαβάσεις τα αγαπημένα του βιβλία λέγοντας τους τίτλους..Θυμάται τα πάντα...το μικρό μου τσακαλάκι..

Έχει αρχίσει και ζητάει το μπαμπά του περισσότερο τώρα.. Είναι -νομίζω- που κι ο Αντώνης ασχολείται περισσότερο μαζί του τώρα..Παίζουν περισσότερο, του διαβάζει παραμύθια, του λέει ιστορίες...Αγαπημένη συνήθεια - όταν έρχεται νωρίς από τη δουλειά- να ξαπλώνουμε όλοι μαζί στον καναπέ- και εγώ να χαλαρώνω (επιτέλους !!) κι εκείνος να λέει ιστορίες στο Νικόλα...Ο μικρός τρελαίνεται.. Εξακολουθεί να είναι και μαμάκιας εννοείται...(ευτυχώς γιατί αλλιώς η μαμά θα ζήλευε νομίζω...χαχα)

Βέβαια τώρα τελευταία...όταν θέλει να κάνει κάτι-χμμμ ζαβολιά συνήθως- ή δεν θέλει να κοιμηθεί και τον παίρνω αγκαλιά..ενώ ο κύριος θέλει να είναι κάτω στο χαλί να παίζει...αρχίζει να λέει κάτι ύποπτα : "άσε με μαμά, άσε με μαμά"...με θυμωμένη -τάχα μου τάχα μου -φωνή...Αχχχχ σα να το βλέπω ...Δεν θα αργήσει η μέρα που θα ακούσω και κανένα : "άσε μας ρε μάναααα..." Άμα μου λέει τέτοια 21 μηνών..21 χρονών τι θα μου λέει...άμα θα μου μιλάει κιόλας..χαχα...Άτιμο αγοράκι μου...Ας είναι..Ούτως ή άλλως πάντα θα είμαι η μάνα σου..χαχα..Κι εσύ θα τη γλυτώνεις μάλλον γιατί είσαι γλυκούλης..χαχα..




Σ' αγαπώ πολύ  μωρό μου !!!
 
  


     



Στο ζωολογικό κήπο...

1:11:00 π.μ. 9 Comments A+ a-

in English soon

Το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Δεκεμβρίου, βρήκαμε ευκαιρία και πήγαμε με το Νικόλα στο ζωολογικό κήπο του Σέιχ-σου... 
Τώρα βέβαια ο κήπος μας δεν είναι ούτε μεγάλος όπως της Αθήνας..αλλά ούτε και τόσο ωραίος και προσεγμένος... αλλά τι να γίνει..Βολευόμαστε με ότι έχουμε υποθέτω... Όπως και να έχει όμως τη δουλειά του την κάνει..χεχε..
Γιατί ο μικρός μας ζωόφιλος μόλις είδες τις πάπιες και τις χήνες...άρχισε να τσιρίζει από χαρά και να φωνάζει κουνώντας τα χέρια του.."παπάκια, παπάκια ελάτε Νικόλα"..

Στις αρκούδες..χάζεψε εντελώς...Τρώγανε μήλα εκείνη την ώρα και ο Νικόλας τρελάθηκε..Κόλλησε ο προσωπάκι του στα κάγκελα και φώναζε.."ακούδα μήλο, ακούδα μήλο"


Είδαμε και τους ταράνδους (του Άι Βασίλη φυσικά..χεχε)
 

Περπατήσαμε πολύ...

  
Είδαμε τα παγώνια...




και περάσαμε ένα πολύ πολύ όμορφο πρωινό..

 
Ο Νικόλας τρελάθηκε με όλα τα ζώα..Έπιανε τα κάγκελα, τα φώναζε, γελούσε, απλώνε τα χέρια του να τα αγγίξει..Κι εμείς από δίπλα του να χαζογελάμε και να ξανά-ανακαλύπτουμε τα πάντα μέσα από τα μάτια του.. Δεν είναι μαγικό ..;;

Μόλις φτιάξει ο καιρός λιγάκι θα ξαναπάμε...Ίσως να μπορέσουμε να κάνουμε και πικ νικ εκεί...Ο χώρος είναι αρκετά όμορφος αν είναι προσεγμένος και καθαρός...


Καλό Σαββατοκύριακο !!!





























  

1 χρόνος εδώ...

11:52:00 π.μ. 21 Comments A+ a-

in English soon


φωτογραφία από εδώ
Έχει περάσει ένας χρόνος από εκείνο το βράδυ που έγραψα την πρώτη μου ανάρτηση.Ένας χρόνος γεμάτος χαρές και γέλια αλλά και στεναχώριες και προβλήματα...Όμως πάνω από όλα -για μένα-ένας χρόνος μαγικός αφού είχα το Νικόλα μου και έβλεπα την κάθε στιγμή μέσα από εκείνον.....
Και μέσα από αυτό το σπιτάκι, μέσα από αυτό το παράθυρο, τα μοιράστηκα με ένα σωρό ανθρώπους, που αν και δεν με γνώριζαν,ήθελαν να μάθουν για μένα..για μας...Και ήθελα να έχει ο Νικόλας μια καταγραφή των αναμνήσεών του κι εγώ το ημερολόγιο μου για να γράφω για ότι κάνω, ότι βλέπω, ότι ζω....για να τα θυμάμαι... 
Κι όλα αυτά να τα μοιράζομαι..Γιατί όταν μοιράζεσαι τη ζωή σου με άλλους..πολλαπλασιάζονται οι χαρές και μειώνονται οι στεναχώριες..
Ένα χρόνο τώρα, γνώρισα υπέροχα κορίτσια που νιώθω πραγματικά οτι τα ξέρω...κι ας μην έχουμε συναντηθεί ποτέ..Μοιραζόμαστε όμως την καθημερινότητά μας, τα προβλήματά μας, τις χαρές, τις γιορτές, τα κατορθώματα των παιδιών μας...Μαθαίνω τα νέα τους κι εκείνοι τα δικά μας..Χαίρομαι στη χαρά και λυπάμαι στη λύπη τους..
Γνώρισα ανθρώπους που σε εμπνέουν και σε κάνουν να θέλεις να γίνεις καλύτερος άνθρωπος και καλύτερος γονιός..Ανθρώπους που σε κάνουν να σκέφτεσαι, να προβληματίζεσαι, να συγκινείσαι...

Ευχαριστώ που έρχεστε στο σπίτι μου και γίνεστε μέρος της ζωής μας, της παρέας μας...Που ενδιαφέρεστε για μας όπως μόνο οι φίλοι μπορούν..Ευχαριστώ που είστε κοντά μας κι ας είστε χιλιόμετρα μακρυά...

Ένας καινούριος χρόνος blogging ξεκινά...

καλή μας εβδομάδα... 

 


Ήρθε ο Άι Βασίλης..

4:44:00 μ.μ. 13 Comments A+ a-

in English soon

Η παραμονή της Πρωτοχρονιάς ήταν γεμάτη προετοιμασίες για το βραδινό τραπέζι...Θα κάναμε την αλλαγή του χρόνου στο σπίτι μας, μαζί με τον αδερφό του Αντώνη, τον Χρήστο,τη Βέρα και τον Αλέξανδρο. Στην κουζίνα γινόταν ..πα νι κός !! Ο Αντώνης έφτιαχνε μανιταρόσουπα κι εγώ έψηνα τη βασιλόπιτα και τελείωνα τα τζιντζεροσπιτάκια..
(που τελικά έφτιαξα 3 διαφορετικές βασιλόπιτες και τελικά ούτε μια δεν τρωγόταν..ατυχία...!! Και το σπιτάκι αν και όμορφο δεν ήταν τόσο νόστιμο όσο περίμενα..θα ξαναπροσπαθήσω όμως...)


 (συνταγή από εδώ..)

ενώ ο Χρήστος έψηνε σουβλάκια στο μπαλκόνι...Ένας πυρετός προετοιμασίας...Φάγαμε όλοι μαζί,απλά και οικογενειακά και μετά καθίσαμε όλοι στον καναπέ μας, να χαζέψουμε τηλεόραση και να περιμένουμε τον καινούριο χρόνο!! 
Ο Νικόλας ξύπνιος και σε υπερένταση...Τα παιχνίδια που του έφερε η γιαγιά και ο παππούς, ο ξάδερφός του..τόσος κόσμος μέσα στο σπίτι...Σιγά μην κοιμόταν.. 
Ακούγαμε τα πυροτεχνήματα από τις 12 παρά..Μετρήσαμε αντίστροφα και τραγουδήσαμε το "Πάει ο παλιός ο χρόνος" ...3...2...1... και να ο καινούριος χρόνος ήρθε...Ήρθε και μας βρήκε χαλαρούς στον καναπέ μας...εγώ αγκαλιά με το Νικόλα...Το πρώτο φιλί του 2013 ήταν στο γιό μου και το δεύτερο στον άντρα μου...
Κόψαμε τη βασιλόπιτα και το φλουρί έπεσε στο σπίτι μας... Μακάρι να είναι τυχερό το σπιτικό μας..Να είναι ζεστό και γεμάτο αγάπη και φίλους και αγαπημένους μας ανθρώπους..

Τολμώ να πω οτι είμασταν τόσο κουρασμένοι που μετά από καμιά ωρίτσα μας πήρε ο ύπνος όλους μας στο σαλόνι..Ο Νικόλας λίγο μετά που έφυγαν οι θείοι του ενώ εγώ τον ακολούθησα λίγο αργότερα..Τελευταίος αποκοιμήθηκε ο Αντώνης...

Κατά τις 5 το πρωί ήρθε ο Άι Βασίλης (η μαμά δηλαδή) και έβαλε τα δώρα κάτω από το δέντρο...και ξανακοιμήθηκε... 
 

Το πρωί που ξύπνησε ο Νικόλας...Του ανακοινώσαμε περιχαρείς οτι ήρθε....ο Άι Βασίλης!!! Με την κάμερα και τη φωτογραφική μηχανή στα χέρια πήγαμε όλοι στο σαλόνι...κι εκεί ο Νικόλας είδε....τα δώρα του Άι Βασίλη...και φώναξε: "κουζίνααα"...



Ήρθε ο Άι Βασίλης..έφαγε τα "μπικότα", ήπιε το γάλα και άφησε τα δώρα στο "δέντο"...

Και μετά του δείξαμε και τα υπόλοιπα δώρα..που στην αρχή ούτε που τους είχε δώσει σημασία...Και άρχισε να ξετυλίγει...


Ο Άι Βασίλης έφερε στο Νικόλα...τι άλλο..;;; Μίκυ !!! Έναν πίνακα "γράψε-σβήσε" του Μίκυ κι ένα επιτραπέζιο του Μίκυ (που θα το παίξει λίγο αργότερα γιατί είναι για λίγο πιό μεγάλα παιδιά!!). Κι επειδή ήταν πολύ πολύ καλό παιδί...του έφερε κι άλλα δώρα...Μιά κουζίνα για το μικρό μου σεφ... Παραμύθια που τρελαίνεται να του διαβάζουμε..και κούκλες κουκλοθέατρου από το αγαπημένο του παραμύθι.. "Τα τρία γουρουνάκια" ...φυσικά!! Ο Νικόλας τρελάθηκε με όλα....

Και του χρόνου ψυχούλα μου....



 

Γιορτινές βόλτες..

3:28:00 μ.μ. 17 Comments A+ a-

in English soon



Η πρώτη ανάρτηση της νέας χρονιάς ... Καλή χρονιά να έχουμε..γεμάτη μόνο με χαρές,παιδικά γέλια κι αγκαλιές...


Τρελαίνομαι για χριστουγεννιάτικες βόλτες...Τα φωτάκια κάνουν τα πάντα να μοιάζουν παραμυθένια...
Φέτος που καταλάβαινε κι ο Νικόλας κάτι τις παραπάνω...ωωω ποιός μας έπιανε..Μόλις βρίσκαμε ευκαιρία...σκουφί, μπουφάν κι έξω από το σπίτι...

Πρώτα πήγαμε στην Έκθεση..που είχε  τον Αστερόκοσμο.. 


Ο Νικόλας μπήκε και στη φάτνη να επιθεωρήσει...Νομίζω οτι ο Χριστούλης του έκανε μεγαλύτερη εντύπωση πάντως..
 

Τα πιτσιρίκια χάζεψαν με τα φωτάκια.. 


...Γνωρίσαμε τον Άι Βασίλη...


..είδαμε και τα ελάφια του..


...κάναμε βόλτες  στα σπιτάκια...

...ο Νικόλας με τον αδερφό μου (Θείο Σάκη δηλαδή..) και την Ευδοκία..

...κάναμε βόλτα με το τρενάκι..


Ο χώρος ήταν ωραίος..(καλύτερος από πέρυσι ..απ' ότι μου είπε ο αδερφός μου δηλαδή, που είχαν έρθει και τότε)..με πολλά φωτάκια και στολισμένα δεντράκια..Είχε σπιτάκια με πραγματάκια να αγοράσεις..γλυκά,χειροποίητες κατασκευές, καραμέλες..Το φαγητό ήταν πανάκριβο..(απο κει που πήραμε εμείς τουλάχιστον..). Είχε αρκετά παιχνίδια λούνα πάρκ αλλά για μεγαλύτερα παιδάκια από το Νικόλα..οπότε εμείς περιοριστήκαμε στο τρενάκι..Είχε ένα περίπτερο που τα μεγαλύτερα παιδιά έκαναν κατασκευές, έγραφαν γράμμα στον Άι Βασίλη (όταν πήγαμε εμείς είχαν τελειώσει τα χαρτιά για τα γράμματα..σνιφ ) και έκαναν face painting. (Η Ευδοκία απέκτησε έναν τέλειο χιονάνθρωπο στο μάγουλο.) Γενικά ήταν μια ευχάριστη βόλτα..και ευτυχώς δεν είχε τόσο κρύο εκείνη την ημέρα...

Επισκεφτήκαμε και το στρατόπεδο Καρατάσιου στην Πολίχνη..να δούμε τα μαγικά του Χριστούγεννα.. 
Κι εδώ ο χώρος ήταν εξωτερικός..Είχε ξύλινα σπιτάκια στολισμένα με φωτάκια.. Στα δέντρα κρέμονταν κόκκινες κορδέλες...



Φουσκωτα παιχνίδια για τα παιδιά, παιδική χαρά.. άλογα που σε έκαναν βόλτα...
Το κρύο όμως ήταν τσουχτερό εκείνο το απόγευμα και παρόλο που είχαν αρκετές  ξυλόσομπες δεν μπορούσες να ζεσταθείς με τίποτα..Γι αυτό και δεν καθίσαμε πολύ...(χμμμ ίσως να ξαναπάμε μια βολτίτσα...)


Το καλύτερο πάντως ήταν το σπιτάκι του Άι Βασίλη..Απλά μαγικό..

  
..λες και βγήκε από παραμύθι ε;


Ο Άι Βασίλης ήταν πολύ καλός...


Όταν φύγαμε εμείς είχαν μόλις ξεκινήσει τα ξωτικά να παίζουν με τα παιδιά και να χορεύουν...


Και τέλος πήγαμε και στο Cosmos...Εκεί πήγαμε την Κυριακή το πρωί και δυστυχώς τα περισσότερα περιπτεράκια ήταν κλειστά και θα άνοιγαν μετά το μεσημέρι...(κρίμα..)
Κάναμε μια βόλτα ίσα να βγούμε μερικές φωτογραφίες... γιατί δεν είχε και τίποτα ιδιαίτερο τελικά.. Ότι είχε και πέρυσι δηλαδή...









Και του χρόνου να είμαστε γεροί..να τριγυρίσουμε ....

καλή εβδομάδα !!!