Hi 5- 5 αγαπημένα αντικείμενα στο σπίτι μου...

11:30:00 μ.μ. 42 Comments A+ a-

in English soon

Η Γιωργία του 4 seasons είναι ο ιθύνων νους πίσω από αυτό το φωτογραφικό παιχνίδι...που θα διαρκέσει 5 εβδομάδες
Το παιχνίδι ξεκινάει σήμερα, Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου και κάθε Δευτέρα θα πρέπει να κάνουμε μία δημοσίευση με τα εξής θέματα :

1η Δευτέρα 25/2 : 5 αντικείμενα που αγαπώ πολύ στο σπίτι μου
Δευτέρα 4/3 : 5 βιβλία που αγαπώ κι υπάρχουν στη βιβλιοθήκη μου
Δευτέρα 11/3 : 5 τραγούδια που αγαπώ
Δευτέρα 18/3 : 5 φαγητά ή γλυκά που αγαπώ
Δευτέρα 25/3 : 5 δικές μου φωτογραφίες που αγαπώ
Έτσι για να γνωριστούμε καλύτερα...Του νόου ας μπέτερ..που λέμε..χαχα!!
Αυτά είναι τα δικά μου αγαπημένα αντικείμενα..
Το laptop μου...Εντελώς κολλημένη μαζί του...Προέκταση του χεριού μου ίσως...;; Είναι ανοιχτό κάθε μέρα...Ένα παράθυρο στον έξω κόσμο...Το παίρνω πάντα μαζί μου σε διακοπές, στο χωριό...Όταν το έδωσα  να το επιδιορθώσουν και έλειπε μερικές μέρες ..τρελάθηκα...Νομίζω πάντως οτι όσο αγαπημένο κι αν είναι πρέπει σιγά σιγά να μπω σε διαδικασία απεξάρτησης...
Η φωτογραφική μου (οκ μας) μηχανή...Canon 550D. Αποκτηθείσα πέρυσι το καλοκαίρι...Έψηνα τον Αντώνη πολύ καιρό για να τον καταφέρω...Ευτυχώς που α) ο Κωτσόβολος είχε 40 άτοκες δόσεις και β) έπρεπε να έχουμε καλή φωτογραφική για να αποθανατίζουμε το αστεράκι μας...και έτσι τον έπεισα!! Έχοντας δουλέψει και οι δυο σαν φωτογράφοι έχουμε συνηθίσει σε μεγάλες μηχανές...και οι μικρές μας φαίνονται περίεργες και άβολες...Η παλιά μου είναι πάλι Canon αλλά αναλογική (με φιλμάκι δηλαδή..)
Ο πίνακας που ζωγράφισα για τη βάφτιση του Νικόλα μου, πέρυσι τον Απρίλιο...Τον έκανα μέσα σε ένα βράδυ... Ευτυχώς είχα διάθεση και πιάνουν λίγο τα χέρια μου.. Για πρώτη φορά..έγινε πολύ όμορφος νομίζω...Τον έχω βάλει στο δωμάτιο του Νικόλα πάνω στη συρταριέρα του...
Το ποδήλατό μου...Αυτό το ποδήλατο δεν το χάρηκα όσο ήθελα..(Προς το παρόν δηλαδή..). Το πήρα πριν 2 χρόνια περίπου (αντιληφθήκατε το timing ;;;) Και αφού το χρησιμοποίησα ίσα μερικές εβδομάδες...μαθαίνω οτι είμαι έγκυος και πάει το ποδήλατο..Απαγορεύτηκε διά ροπάλου από το γιατρό και τους λοιπούς συγγενείς..Ας είναι... χαλάλι του παιδιού μου !!! Μετά που γέννησα το χρησιμοποίησα λίγο για να πηγαίνω στη δουλειά-όταν είχε καλό καιρό δηλαδή...Αλλά και πάλι δεν ήταν αρκετό..Όταν άνοιξε ο καιρός δεν μπορούσα να πάω ποδηλατάδα όμως..αφού είχα το Νικόλα μαζί μου...Άρα..στα αζήτητα πάλι το ποδήλατο...Κι όχι τίποτα άλλο...τρελαίνομαι...Αυτή η αίσθηση ελευθερίας που σου δίνει...Απίστευτη...Να νιώθεις το αεράκι πάνω σου και να ακούς την αγαπημένη σου μουσική κάνοντας πετάλι...Δεν υπάρχει...
Ο καναπές μας...Τι να πρωτοπώ για τον καναπέ μας.. Άλλωστε έχει και ολόδική του ανάρτηση...Τώρα πιά είναι το αγαπημένο μέρος και του Νικόλα... Εκεί ξαπλώνουμε όλοι μαζί και λέμε ιστορίες για τα 3 γουρουνάκια και τις 4 πράσινες αρκούδες...Εκεί μας παίρνει ο ύπνος όλους μαζί αγκαλιά προσπαθώντας να δούμε καμιά ταινία...(μάταια βέβαια..χεχε).

Αυτά λοιπόν είναι 5 από τα πιό αγαπημένα μου αντικείμενα...
Το κάθε ένα με τη δική του ιστορία και τη δική του θέση στη ζωή μας...
Καλό βράδυ να έχουμε...

Μήνας 22ος...

5:18:00 μ.μ. 17 Comments A+ a-

in English soon


Την Τετάρτη ο Νικόλας έγινε 22 μηνών...Σε δύο μήνες έχει γενέθλια και ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω που πήγαν αυτά τα δύο χρόνια..Πόσο γρήγορα πέρασαν...Αχχχ το μωρό μου μεγαλώνει...



  • Μήνας: 22ος
  • Ύψος:  85 εκ.
  • Βάρος:  11.650 γρ.
  • Νο παπουτσιού : 23
  • Αγαπημένο φαγητό : σπανακόρυζο και αυγά
  • Αγαπημένο cartoon : Μίκυ Μάους (σταθερή αξία)
  • Αγαπημένο χρώμα : πράσινο
  • Αγαπημένο ζώο : κακός λύκος και φάλαινα   
Όταν κοιμάται θέλει να στριμώχνει κάπου τα χέρια του...κάτω από το μαξιλάρι, στο στρώμα..στις μασχάλες μου όταν τον έχω αγκαλιά...Το μαξιλάρι του είναι δικό ΤΟΥ και κανενός άλλου...Απαγορεύεται να ακουμπάς το μαξιλάρι του..Αν τυχόν -αν λέμε- διανοηθείς να ακουμπήσεις το κεφάλι σου..έρχεται και σε τραβάει, σου σπρώχνει το κεφάλι μακρυά από το μαξιλάρι ΤΟΥ. Είναι ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ...πάει και τελείωσε..χαχα..


Τρελαίνεται - τρελαίνεται όμως- να πλένει τα δόντια του. Μα και 4 φορές τη μέρα...Και κάθε φορά που μπαίνει στο μπάνιο...Ανεβαίνει στο σκαλάκι του..οδοντόβουρτσα, οδοντόκρεμα -βεβαίως βεβαίως και καθόμαστε τουλάχιστον 5 λεπτά να τρίβει και να δαγκώνει την οδοντόβουρτσα...και βάζουμε και οδοντόκρεμα 2 φορές παρακαλώ.Το έχω καταλάβει εννοείται οτι του αρέσει η γεύση της οδοντόκρεμας αλλά κάνω το κορόιδο...Τι να κάνω..έτσι μαθαίνονται σταδιακά οι καλές συνήθειες..

Η τελευταία αδυναμία του είναι οι ΑΡΙΘΜΟΙ. Ξέρει να μετράει μέχρι το 15 και αναγνωρίζει και οπτικά τους αριθμούς από το 0 μέχρι το 9. Παίζει με αριθμο - παζλ, διαβάζει αριθμοβιβλία, τους βλέπει στην τηλεόραση... Τρελαίνεται...Μετράει μόνος του τα παιχνίδια του..Τα βάζει στη σειρά κι αρχίζει..."ένα, δύο, τρία ,τέσσερα..."

Είναι σαν σφουγγάρι...ρουφάει τα πάντα...Ότι ακούσει, ότι του πούμε, ότι δει...Έχει απίστευτο λεξιλόγιο. Μιλάει κανονικά με κανονικές προτάσεις...που έχουν 5-6 ακόμα κι 7 λέξεις, με άρθρα, με παρακαλώ, με κτητικά (ΜΟΥ κυρίως..χεχε). Ξέρει τα μέρη του σώματος -μα όλα όμως- όχι μόνο τα βασικά..ακόμα και τα δύσκολα...αστράγαλος, αγκώνας, γόνατο, στήθος, ώμος..(του τα έμαθε ο μπαμπάς του). Ξέρει φρούτα και λαχανικά, τα χρώματα...Μπορεί και επαναλαμβάνει τραγουδάκια με 3-4 στίχους που τα λέμε καθημερινά...

Αγαπημένη συνήθεια πριν τον ύπνο, να καθόμαστε αγκαλιά και να διαβάζουμε παραμύθια ή να φτιάχνουμε δικά μας παραμύθια και τραγουδάκια..."Ο Μίκυ και οι 4 πράσινες αρκούδες", το "Πράσινο ψαράκι"...και τέτοια...Του αρέσουν τόσο πολύ που δίνει και παραγγελιές..."Μαμά, το πάσινο ψαράκι, το μωβ ψαράκι, το μίκυ και τις πάσινες ακούδες" το "νάνι νάνι".. Κι άντε να θυμηθεί η έρημη μάνα τι του διηγήθηκα το προηγούμενο βράδυ...Μήπως να αρχίσω να τα γράφω καλύτερα...;;

Ο καλλιτέχνης μέσα του είναι ακμαίος και δημιουργικός.. Ζωγραφίζει καθημερινά σε ότι χαρτιά βρει..κυρίως με ξυλομπογιές γιατί με τους μαρκαδόρους βάφει τα χέρια του. Αγαπημένο θέμα ζωγραφικής αυτό το διάστημα είναι...η φάλαινα και τα αυγά...Γεμίζει σελίδες και σελίδες με φάλαινες και αυγά....χαχα...Κι έρχεται όλο περηφάνια να μου τα δείξει "κοίτα μαμά, κοίτα.." Λιώνω η μάνα κουκουβάγια... 

Νευριάζει πολύ γρήγορα..Υπομονή μηδέν (μα ίδιος ο μπαμπάς του..!!!) Κι όταν νευριάζει, πετάει τα παιχνίδια του κάτω, τινάζει τα πόδια του,δεν σου δίνει σημασία, θέλει να κάνει το δικό του...κι αν δεν τα καταφέρνει πάει και ξαπλώνει μπρούμυτα στο χαλί του διαδρόμου ...Εκεί είναι που γελάω και του κάνω τα χατήρια..χαχα.. Αρχίζει και μεταμορφώνεται σε μικρό ταλιμπάν...Σκαρφαλώνει στον καναπέ και στο τραπέζι όλο χαρά που τα κατάφερε...Πως να τον μαλώσω μετά...;; 
Είναι επιρρεπής σε ζημιές και ατυχήματα...(πρέπει να βγάλω μάτια και στην πλάτη, και καναδυό και στα πλαϊνά ίσως). Ότι βρίσκεται σε ακτίνα αρπαγής πρέπει να το αρπάξει και να το ρίξει κάτω...Έτσι λούστηκε 2 φορές με ζεστά σαπουνόνερα (αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...)


Γελάει πολύ..συνέχεια...Απίστευτο γάργαρο γέλιο.. Την κάνει τη μαμουνιά ο ζημηιαρόγατος και σκάει στα γέλια... Αυτό το διάστημα του την έχω στημένη να τον κάνω να γελάει για να τον γράψω με την κάμερα...Αυτό το γέλιο σου φτιάχνει τη διάθεση...


Του αρέσει να μαγειρεύει...Το καλύτερό του είναι να σπάει τα αυγά και να τα χτυπάει...(Προβλέπω να τρώμε πολλές ομελέτες..χαχα)..Και το ακόμα καλύτερο να μαγειρεύει με το μπαμπά του..




Δύο σεφ μέσα στην κουζίνα μου...Ποιος τη χάρη μου..ε;;;

Ψοφάει να κρύβεται...Πίσω από την κουρτίνα, κάτω από το τραπέζι, πίσω από τα αρκούδια του ή και πίσω από τα χέρια του..χεχε...Κι εσύ να ψάχνεις.."Που είναι ο Νικόλας;; Μήπως είναι στην κουρτίνα;;;" "Όχι όχι"...Μας παίρνει κι εμάς από το χέρι και κρυβόμαστε και οι τρείς πίσω από την κουρτίνα της κουζίνας...και περιμένουμε να μας βρουν..χαχα..   
Φαντάζεστε την εικόνα;;


Ένα άλλο παιχνιδάκι που κάνει όταν καθόμαστε στον καναπέ, κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί, είναι  να κρύβει την πιπίλα του (οκ συνήθως κάτω από το μαξιλάρι) και μετά να ρωτάει με ερευνητικό παμπόνηρο ύφος : "που πήγε η πιπίλα του Νικόλα;; Μήπως μήπωωωωωως...;;;"


Μικρό μου χαδιάρικο αγόρι...Ψυχουλίνι μου όμορφο...Φως της ζωής μου...Αστέρι μου λαμπερό...
Δεν χορταίνω να σε αγκαλιάζω και να σε φιλάω...
 
 





Της αγάπης...

9:29:00 μ.μ. 15 Comments A+ a-

in English soon

Η γιορτή του έρωτα σήμερα..η γιορτή των ερωτευμένων όλου του κόσμου...Η αλήθεια είναι οτι δεν είμαι fan της συγκεκριμένης γιορτής...Και δεν θυμάμαι να ήμουν και ποτέ...Ούτως ή άλλως είναι ξενόφερτη Αμερικανιά (γλυκιά μεν αλλά Αμερικανιά δε...) που την έχουμε ενσωματώσει κι εμείς...Βέβαια εκεί στο εξωτερικό (όπως έχω παρατηρήσει στα ξένα μαμαδόblog)  



14 Φεβρουαρίου 

...δεν είναι απλά η γιορτή του έρωτα και των ερωτευμένων..αλλά της ΑΓΑΠΗΣ και των αγαπημένων...Τι εννοώ;; Εννοώ οτι δίνουν κάρτες, δωράκια, καρδούλες..(χειροποίητα κατά προτίμηση..) όχι μόνο στον αγαπημένο ή την αγαπημένη τους αλλά και τα παιδιά δίνουν στους φίλους τους στο σχολείο,στις γιαγιάδες και τους παππούδες τους, οι γονείς στα παιδιά τους, και γενικά δηλαδή ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΑΓΑΠΑΝΕ !!
Ναι το ξέρω είναι -πλέον- μια εντελώς εμπορευματοποιημένη γιορτή...Άλλωστε εδώ και μέρες έχουν γεμίσει όλα τα μαγαζιά με κόκκινες καρδιές και λούτρινα αρκουδάκια...(Οκ ας δουλέψουν και λίγο τα μαγαζιά...) και από παντού μας βομβαρδίζουν με προτάσεις για την ιδιαίτερη αυτή ημέρα...
Κι εκεί ακριβώς θέλω να καταλήξω...

Όταν αγαπάς..πρέπει να το δείχνεις και να το γιορτάζεις κάθε μέρα...Με τον τρόπο σου...Και να κάνει την κάθε μέρα ιδιαίτερη και ξεχωριστή...

Να λες μια καλή κουβέντα στον άνθρωπό σου..
Να τον αγκαλιάζεις ...
Να τον φιλάς..
Να του φτιάχνεις το αγαπημένο του φαγητό ή γλυκό για να το μοιραστείτε.. ακόμα κι όταν εσύ δεν τρελαίνεσαι γι' αυτό..
Να διαλέγεις την αγαπημένη του ταινία  για να τη δείτε μαζί...
Να τον κρατάς από το χέρι..
Να κοιμόσαστε αγκαλιά...
Να του δίνεις την πρώτη μπουκιά από το πιάτο σου (για να δοκιμάσει) και την τελευταία (επειδή του άρεσε)
Να τον στηρίζεις..
Να χαίρεστε μαζί την κάθε μέρα και την κάθε στιγμή... 
Να τον προστατεύεις...
Να τον σέβεσαι...
Να τον εκτιμάς.. 
Να πίνετε μαζί τον καφέ σας το πρωί..
Να τον δέχεσαι με όλα τα ελαττώματα και τις παραξενιές του.. 
Να του κάνεις εκπλήξεις..
Να γελάτε μαζί...


Κι αν σου φέρει σήμερα ένα λουλούδι ή ένα μπαλόνι ή ένα αρκούδι...να μην είναι  λόγω της σημερινής ημέρας αλλά επειδή σ' αγαπάει κάθε μέρα...

Αντώνη μου σ' άγαπάω..
ακόμα κι όταν είσαι γκρινιάρης  
και σ' αγαπάω ακόμα περισσότερο γιατί εσύ μου χάρισες τον ΕΡΩΤΑ της ζωής μου ...
το Νικόλα μας !!! 

 


"Μηχακός"..

7:51:00 μ.μ. 21 Comments A+ a-

in English soon 


Για όσες δεν το ξέρετε..έχω σπουδάσει νηπιαγωγός...(Το λατρεύω φυσικά αλλά ποτέ δεν κατάφερα να δουλέψω με το πτυχίο μου..) Αυτό σημαίνει οτι στη σχολή μαζί με τα παιδαγωγικά και τις ψυχολογίες είχα και μαθήματα όπως..κουκλοθέατρο, εικονογράφηση παιδικού βιβλίου, ζωγραφική...και άλλα παρόμοια.. 
Ο Αντώνης -που έχει τελειώσει Πολυτεχνείο-με "κοροϊδεύει" για τη σχολή μου.. Οτι δεν είναι κανονική σχολή.. γιατί δεν είχαμε ούτε κτίρια τότε..αλλά κάτι άθλια λυόμενα σπιτάκια που έμπαζαν από παντού..Αλλά κυρίως γι' αυτά τα μαθήματα...Γιατί ενώ αυτός έπρεπε να μάθει απίστευτα δύσκολα κατεβατά, εγώ πήγα  κυρία στο μάθημα κουκλοθεάτρου, είπα τη μία και μοναδική ατάκα μου (αυτήν είχα δηλαδή) " Γιατί κλαις ποντικάκι..;;" Πήρα το 8ράκι μου κι έφυγα ευχαριστημένη...χαχα. Αυτή λοιπόν η ατάκα έχει μείνει παροιμιώδης και είναι οικογενειακό ανέκδοτο και για τον αδερφό μου (που επίσης σκιζόταν στο διάβασμα) και για τον Αντώνη φυσικά...

Που θέλω να καταλήξω με όλα αυτά ;; Ο Νικόλας έχει αυτά τα παιδικά εργαλεία..και μαζί ένα από αυτά τα κίτρινα κράνη του μηχανικού...Ο Αντώνης λοιπόν τον καθοδηγεί από τώρα στην επιλογή καριέρας...χαχα ..και ο Νικόλας πλέον όταν τον ρωτάς τι θα γίνει όταν μεγαλώσει λέει κατευθείαν: Μηχακός..δηλαδή..ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ !! 

Χτες το πρωί λοιπόν...εγώ κι ο Νικόλας πηγαμε να ξυπνήσουμε το μπαμπά..Κι αφού τα καταφέραμε..ο Νικόλας έφερε από το δωμάτιό του το κράνος του μηχανικού και το φόρεσε στο κεφάλι του..Ο Αντώνης άρχισε το γνωστό.."τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;" "Τι είναι ο Νικόλας;" "Τι είναι ο μπαμπάς;" Η απάντηση σε όλα: Μηχανικός!!! Γελώντας ο Αντώνης του λέει: "η μαμά δεν είναι μηχανικός..χαχα...Μόνο εγώ και ο Νικόλας είμαστε μηχανικοί..." Και τότε ο Νικόλας...βγάζει το κράνος του, μου το φοράει στο κεφάλι και λέει: "Και μαμά μηχακός"....
Και έλιωσα η μάνα......... 

 

Κυριακή με τις Ελληνίδες Μαμάδες..

11:30:00 μ.μ. 19 Comments A+ a-

in English soon

Σήμερα το απόγευμα πήγαμε στον "Παιζώτοπο" για την μαμαδοσυνάντηση των Ελληνίδων μαμάδων από τη Θεσσαλονίκη..Δεν είχα ξαναπάει σε παρόμοια συνάντηση.. αλλά όταν είδα την ανακοίνωση σκέφτηκα οτι θα ήταν ωραία...Οπότε πήρα το Νικόλα,τη φίλη μου τη Βάσω και το γιό της το Γιάννη και μπρος για το "Cosmos"..Δεν είχα ξαναπάει στον συγκεκριμένο παιδότοπο κι εδώ που λέμε κι ο Νικόλας δεν είχε ξαναπάει σε παιδότοπο άλλη φορά...Ήταν η πρώτη του φορά..κι είχα κι ένα άγχος πως θα του φανεί.. Γινόταν Π Α Ν Ι Κ Ο Σ !! Και είμασταν εκεί στις 5...αρκετά νωρίς..Πήραμε τα καρτελάκια με τα ονόματα μας και ψάξαμε να καθίσουμε κάπου...Μέσα δεν είχε τίποτα..έξω θα είμασταν πολύ μακριά και αν άφηνα το Νικόλα στα παιχνίδια δεν θα μπορούσα να τον βλέπω κιόλας...Τελικά βρήκαμε μια θέση στην πίσω αίθουσα που άνοιξε γιατί δεν χωρούσε όλος αυτός ο κόσμος..αλλά λίγα λεπτά αργότερα έφυγαν κάποιοι μπροστά στην πόρτα που έμπαιναν τα παιδιά και ευτυχώς καθίσαμε εκεί...Εβαλα το Νικόλα στον ειδικό χώρο για τα παιδάκια κάτω των 2,5 ετών και τον χάζευα απ'έξω...


Είχε μαζέψει διάφορα ψιλοπαιχνιδάκια και γυρόφερνε μέσα στο χώρο κοιτώντας τα άλλα παιδάκια..Δεν νομίζω να τρελάθηκε και ιδιαίτερα..Ο χώρος ήταν μικρός και είχε αρκετά πιτσιρικάκια μέσα...Ούτε κι εγώ δεν τρελάθηκα..Και οι κοπέλες εκεί (ευγενικές δεν μπορώ να πω...αλλά σαν βαριεστημένες κάπως μου φάνηκαν..) δεν ασχολιόντουσαν μαζί τους..απλά τα κοιτούσαν και πρόσεχαν να μη χτυπήσουν..(Έτσι πρέπει να είναι ;;; Γιατί όταν έτυχε να δουλέψω εγώ σε παιδότοπο- τότε στα νιάτα μου- τρέχαμε από πίσω τους και παίζαμε μαζί τους..) Αλλά είχε και τόσο κόσμο, τόσο πανικό...Τι να πρωτοκάνουν...Η μουσική πολύ δυνατά, πολλή φασαρία, μαμάδες και παιδιά να πηγανοέρχονται συνέχεια..Ένας χαμός...Ο Γιάννης πάντως που είναι μεγάλος το καταευχαριστήθηκε...Έπαιξε, έτρεξε, έγινε μούσκεμα...Είχε και κλόουν εκεί και έκανε διάφορα..Τελικά για τα μεγαλύτερα παιδιά ήταν πολύ ωραία... Ο Νικόλας πάντως μετά που τον έβγαλα να φάει το μισοψημένο τοστ - που ούτε το ακούμπησε δηλαδή - δεν θέλησε να ξαναμπεί μέσα..Οπότε τον είχα αγκαλιά και μετά τον έβαλα σε ένα από αυτά τα παιχνιδάκια που δουλεύουν με κέρματα - χωρίς τα κέρματα εννοείται ..χεχε..- και οδηγούσε το τιμόνι!! Αυτό του άρεσε πολύ..δεν έβγαινε..


Πήραμε και το τσουρεκάκι μας, μας κεράσανε και κάτι πολύ νόστιμα, φρέσκα γλυκάκια, ήπιαμε και το καφεδάκι μας, πήραμε και δείγματα και κουπόνια από τα babylino (χρήσιμα!!)...και φάγαμε και το γλειφιτζούρι μας....


Μια χαρά για ένα απόγευμα Κυριακής που δεν θα ξέραμε τι να κάνουμε...Πιστεύω οτι αν ο Νικόλας ήταν λίγο μεγαλύτερος θα περνούσε καλύτερα κι εγώ θα ήμουν πιό ήσυχη να τον αφήσω να παίζει..Νομίζω οτι την επόμενη φορά θα είναι καλύτερα...Αν και δεν πήγαμε εκεί τόσο για τον παιδότοπο όσο για το γεγονός της συνάντησης.. Άλλωστε το blog της Ολίβιας (που από κοντά φαίνεται ακόμα καλύτερη και πολύ εντάξει άτομο..) ήταν από τα πρώτα που ανακάλυψα και παρακολουθώ...και ήταν απίστευτο να βλέπεις τόσες μαμάδες μαζεμένες εκεί για τον ίδιο λόγο..Και κάναμε και κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα..Αν η επόμενη μαμαδοσυνάντηση είναι καλοκαιρινή πιστεύω οτι θα το διασκεδάσουμε περισσότερο...Ίσως αυτή τη φορά να πάμε και με πιο οργανωμένη μαμαδοπαρέα...ε;;

Καλό βράδυ και καλή μας εβδομάδα..!!