Και που δεν πήγαμε..και τι δεν κάναμε...

5:06:00 μ.μ. 11 Comments A+ a-


Σχεδόν δυό μήνες τώρα που είμαστε στο χωριό...


...πήγαμε στην παραλία της Αγριδιάς...


 ...παίξαμε με την άμμο...

 
 ...πήγαμε στην Τορώνη... 


 ...παίξαμε μπάλα...




...φάγαμε κρακεράκια...(η μαμά με το ζόρι χεχε...) 

   
...ανακαλύψαμε καινούρια πράγματα...όπως η λάμπα...



...κάναμε πολλές αγκαλιές...


...πήγαμε βόλτα στη Σάρτη ...


...πήγαμε στο Talgo,στη Βουρβουρού ... 




...πήγαμε στον κήπο του θείου Ηλία...

 ..ξαδερφάκια..."Κία" και "Νοτόλας" ..έτσι φωνάζει ο ένας τον άλλο...

...πήγαμε στην παραλία της Συκιάς...

  ...πήγαμε στον Αρμενιστή...


...κάναμε καινούριες γνωριμίες... 


...παίξαμε στη θάλασσα...



...παίξαμε με τα νερά...


 ...είδαμε πυροτεχνήματα...


...πήγαμε στη Σάρτη για βραδινή βόλτα...




...πήγαμε στην εκκλησία της Παναγίας στη Σάρτη...


 ...πήγαμε στην παιδική χαρά...


...πήγαμε στον παιδότοπο...


...πήγαμε στο σπίτι της γιαγιάς...



...περπατήσαμε στα βράχια της Αγριδιάς...




...και περάσαμε πολύ πολύ όμορφα...























Άνεργη και ωραία...

11:27:00 μ.μ. 33 Comments A+ a-

 in English soon

Χμμμ...Πως είναι καμιά φορά που έχεις κάτι προαισθήματα.. που τελικά βγαίνουν αληθινά;; Να...έτσι κι εγώ...από το Μάϊο το είχα το άτιμο...Το ένιωθα οτι κάτι δεν πάει καλά...ότι κάτι διαφορετικό πλανιέται στον αέρα...φέτος..Κι όταν μάζευα τα πράγματά μου από την αίθουσά μου ένιωθα ένα σφίξιμο...οτι δεν θα ξαναγυρνούσα...Και σκεφτόμουν οτι δεν είχα βγάλει και καμιά φωτογραφία...Και να που είχα δίκιο...Η "καλή" μου αφεντικίνα..που θα μας ενημέρωνε τον Ιούνιο για την επόμενη χρονιά...όσο ενημέρωσε εσάς ενημέρωσε κι εμένα...κι όχι μόνο εμένα αλλά και τις άλλες κοπέλες δηλαδή...Γι'αυτό και ίσως διατηρούσα κάποιες επιφυλάξεις...αλλά το προαίσθημα εκεί...να με τρώει...και να με σκουντάει..."Κάτι δεν πάει καλά...κάτι δεν πάει καλά..." μου φώναζε το κεφάλι μου..."Πάρε τηλέφωνο λέμε....πάρε πάρε να δεις τι γίνεται..." Και πήρα...και ξαναπήρα...Και την τελευταία φορά μου είπε θα με πάρει αυτή-λέει- να μιλήσουμε...Κι όπως λέει η φίλη και συνάδελφος Αλεξάνδρα..."Τι να μιλήσετε;...Σαν να είναι ο φίλος σου που θέλει να σε χωρίσει...μου φαίνεται..." Ναι ναι έτσι ακριβώς...Μέχρι και την ατάκα-σχεδόν δηλαδή-"δεν φταις εσύ αλλά εγώ" μου είπε...Γιατί σήμερα που πήγα απο'κει...αφού με χαιρέτισε με χαρά και εναγκαλισμούς και καμάρωσε και το Νικόλα-ναι είχα και το παιδί μαζί-...με πήρε παράμερα-μην ακούσει και η υποψήφια πελάτης- και μου είπε οτι αναγκάστηκε να κρατήσει εκείνη τα τμήματα που συνήθως παίρνω εγώ...γιατί της χρωστάνε λεφτά και δεν βγαίνει (στα αγγλικά μου το είπε αυτό για να μην καταλάβουν οι αδαείς πελάτες)...Οτι δεν έχει παράπονο από μένα...οτι ίσως, αν και άμα και όποτε, δεν θα χαθούμε και τέτοια...Και μετά -έχει και θράσος- με ρωτάει: μήπως έψαξες κάτι άλλο; Βρήκες κάτι; Να σου δώσω συστατική επιστολή αν χρειάζεσαι... Χμμμ...ναι ίσως και να έψαχνα εάν ήξερα οτι δεν θα με πάρεις...ίσως και να έψαχνα εάν όταν σε πήρα επανειλλημένως τηλέφωνο μου το είχες πει...Εάν το Μάϊο όταν ρώτησα αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα μου το είχες πει... Τώρα τι να ψάξω...στις 28 Αυγούστου...;; Που σε δυό βδομάδες ανοίγουν τα σχολεία και τα φροντιστήρια;; Αλλά επειδή εγώ το είχα το άτιμο προαίσθημα είπαμε..κι επειδή δεν σου είχα εμπιστοσύνη (και καλά έκανα τελικά)...έψαξα και ψάχνω ακόμα δηλαδή..Και αύριο έχω μια συνέντευξη για δουλειά...Μακάρι να με πάρουν και να αρχίσω ξανά...(κάντε και καμιά προσευχή ε;;;;) Απλά απογοητεύτηκα... γιατί πίστευα οτι 6 χρόνια σε μια δουλειά που αγαπάς και σ'αγαπάνε (υποτίθεται) σημαίνει οτι φέρεσαι στον άλλο καλύτερα όταν πρέπει να τον διώξεις...Και πικράθηκα...γιατί αξίζω καλύτερη αντιμετώπιση...Και στην τελική δεν θα την κατέκρινα... Είναι δικιά της η επιχείρηση...δικά της τα λεφτά...Με το δίκιο της θα κάνει αυτό που πιστεύει καλύτερο για τη δουλειά της...Αλλά στους ανθρώπους πρέπει να φέρεσαι σωστά...αν θες κι εσύ να λέγεσαι άνθρωπος...Εύχομαι μόνο αυτό που λέω σε όλους...ότι κάνεις να σου γυρίσει μια μέρα...Και πειράζει που στεναχωρέθηκα για τα παιδάκια μου που τα διδάσκω από τόσα δα και δεν θα τα ξαναέχω-και που με ζητούσαν τα καημένα να τα πάρω φέτος...;;; Δεν πειράζει...όλα καλά θα πάνε...Τι Ελπίδα θα ήμουν χωρίς ελπίδα...Ουφ...τα'πα και ξαλάφρωσα...Καλή εβδομάδα να έχουμε...

Εισαγωγή στη Νικολολογία-μέρος 2

12:01:00 π.μ. 8 Comments A+ a-

In English soon


Μου κάνει εντύπωση που μαθαίνει λέξεις τόσο γρήγορα..άλλες αυτούσιες κι άλλες με το δικό του τρόπο...Είναι ένα μικρό σφουγγάρι που ρουφάει ότι ακούσει και μετά το επαναλαμβάνει..σαν μικρό  παπαγαλάκι...
  1. πακάκι = καπάκι...μπουκαλιού, ποτηριού, τάπερ...(του αρέσει να τα βγάζει και να τα ξαναβάζει..)
  2. ναγκάλι = φεγγάρι...(κοίτα να δεις τι του έκανε εντύπωση...και το ψάχνει κάθε βράδυ στον ουρανό και σου το δείχνει κιόλας...είναι ρομαντικός τύπος το αγόρι μου..χεχε)
  3. άμμο = άμμος (τρελαίνεται να παίζει στην άμμο τώρα..και το ζητάει συνέχεια..)
  4. μοκάϊ και μοκαάκι = μοσχάρι (χμμ...του την έμαθε ο μπαμπάς του δείχνοντας το μοσχαράκι του γείτονα)
  5. γάλα = γάλα (μπορεί να μην το πίνει ιδιαίτερα αλλά ξέρει να το πει-ιδίως αν τον ρωτήσεις τι πίνει το μοσχαράκι..χαχα)
  6. ποκ = παοκ (ε πως;;; να μην ξέρουμε τι ομάδα είμαστε;;;)
  7. νεό = η κανούρια του λέξη για το νερό...(διψάει απίστευτα αυτό το παιδί..μόλις δει μπουκάλι πρέπει οπωσδήποτε να πιεί)
  8. μπάνιο = μπάνιο (όπως φαίνεται λατρεύει το νερό σε όλες τις μορφές...ιδιώς όταν πρόκειται να βραχεί ο ίδιος..χεχε..Αφού πηγαίνει και μόνος του στο μπάνιο και προσπαθεί να σκαρφαλώσει στη μπανιέρα φωνάζοντας : "μπανιο μπάνιο" )
  9. μαμού = χεχε...η μαϊμού (κι άλλο ζώο στη λίστα...χεχε)
  10. τίκα = σύκα..(το καινούριο αγαπημένο φρούτο...κάθε απόγευμα κάνουμε επιδρομή στη συκιά του κήπου)
  11. μπάλα = μπάλα..(τρελαίνεται για μπάλες κάθε χρώματος και μεγέθους..μόλις δει καμία αμέσως τη ζητάει..)
  12. Νικόλα = λέει το όνομά του κανονικά τώρα  (καλέ θα τρελαθώ....και το λέει τόσο γλυκά...)
  13. τσουτσού = ω ναι...ανακάλυψε τι έχει μέσα στο βρακί του χαχα.....(χαρά η περήφανη μάνα..!!!)
  14. ακούδα = αρκούδα (είναι το τεράστιο λούτρινο αρκούδι που έχουμε στο χωριό...)
  15. άογο = άλογο (τα ζώα συνεχίζονται...)
  16. κατάκι = κασεράκι (τρελαίνεται για gouda..αφού πάει μόνος του στο ψυγείο και φωνάζει...)
  17. αγκαλά = όταν το λέει και σηκώνει και τα χέρια..λιώνω η μάνα..
  18. κακεάκι = όχι όχι κρακεράκι θέλει.. (ιδίως τα κριμ κράκερς...τα τσακίζει..)
  19. πατάκι = πατατάκι (χμμμ μήπως του αρέσουν λιγάκι τα ανθυγιεινά;;;)
  20. επίδα = όταν τον ρωτάνε πως λένε τη μαμά...και ξαναλιώνω λέμε...από κάτω θα με μαζεύουνε..
  21. κότα = όχι όχι την κότα..τον παππού τον Κώστα φωνάζει..γιατί τον άλλο το συνονόματο το λέει καθαρά..
  22. κίτσο= άκου να δεις τι θυμάται το παιδί...έτσι λένε το πρόβατο του παππού.. και κατ'επέκταση όλα τα πρόβατα..χιχι..
  23. κία και ακία = η ξαδέρφη του η Ευδοκία...
  24. μπικοτάκι = μπισκοτάκι....(χμμμμ ναι το αγόρι μου είναι λιχουδάκος τελικά...)


Μου φαίνεται απίστευτο που μιλάει και καταλαβαίνει..που ζητάει και απαιτεί...που τον ρωτάς και σου απαντάει σωστά και λογικά...που μαθαίνει τόσο εύκολα...
Μικρό έξυπνο αγόρι μου...τι ωραία που τα λες!!

Ένα βραβείο γλυκό σαν ΑΝΘΟ ... μέλι

11:17:00 π.μ. 6 Comments A+ a-

in English soon

Τα κορίτσια του Ανθομέλι μου χάρισαν αυτό το πολύ γλυκό βραβειάκι... Ευχαριστώ πολύ Κατερίνα και Κάλη !!! Για να το παραλάβω πρέπει να μοιραστώ 7 πράγματα που δεν ξέρετε για μένα και να το χαρίσω με τη σειρά μου σε άλλα 7 "lovely" blogs... Για να δούμε... χμμμ....7 πράγματα...7 πράγματα...
  1. Έχω σπουδάσει νηπιαγωγός...αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα ποτε μέχρι τώρα να δουλέψω έτσι...
  2.  Μπορώ να διαβάσω μια σελίδα σε 14 δευτερόλεπτα...
  3. Τρελαίνομαι να τραβάω φωτογραφίες...Θέλω να τους βγάζω όλους και όλα...
  4.  Πιστεύω οτι γλυκό χωρίς σοκολάτα..απλά δεν είναι γλυκό..
  5. Εξακολουθώ να διαβάζω τα αγαπημένα μου παιδικά βιβλία κάθε καλοκαίρι...
  6. Μου αρέσουν οι συλλογές...από μικρή μάζευα τα πάντα...αυτοκόλλητα, τηλεκάρτες, χαρτοπετσέτες, νομίσματα, γραμματόσημα...
  7. Η αγαπημένη μου γιορτή είναι τα Χριστούγεννα... Λατρεύω κάθε τι χριστουγεννιάτικο...Κι αν μπορούσα θα το είχα το δέντρο μέσα στο σαλόνι 365 μέρες το χρόνο...
Και τώρα...θέλω να χαρίσω αυτό το βραβειάκι στα κορίτσια: 
  1. Στη Γιωργία keywoman.blogspot.com
  2. Στη Νάσια nasiasblog2012.blogspot.gr
  3. Στη Χρυσαυγή laxtaristessyntages.blogspot.gr
  4. Στα κορίτσια του Sofan (Σοφία και Φανή) sofan-handmade.blogspot.gr
  5. Στη Χρύσα mamakoukouvagia.blogspot.gr
  6. Στην Ερμιόνη theonewithallthetastes.blogspot.com
  7. Στη Σοφία shareyourlikes.wordpress.com


Καλή εβδομάδα!!!

Μήνας 16ος...

2:35:00 μ.μ. 7 Comments A+ a-

in English


16 μήνες μαζί...O Νικόλας σήμερα συμπληρώνει 16 μήνες ζωής...
  • Μήνας: 16ος 
  • Βάρος : 11 κιλά περίπου.. (θα τον ζυγίσω αργότερα)
  • Ύψος: 82 εκ.
  • Δόντια : 17 (wow)
  • Αγαπημένο φρούτο: σύκο


Αυτό το μήνα ο Νικόλας ανακάλυψε τα λούτρινα ζωάκια...Δηλαδή και πριν τα έβλεπε αλλά ή δεν τους έδινε σημασία ή απλά έκανε "νταχ" και τα πετούσε..Τώρα τα αγκαλιάζει, τα ταϊζει, τα παίρνει για να κοιμηθεί..Ακόμα δεν είναι "εξαρτημένος" από κάποιο -ευτυχώς- αν και δείχνει λίγη περισσότερη αδυναμία στο κουνέλι του..Αυτό το κουνέλι του το πήρε ο μπαμπάς του από το ΙΚΕΑ πριν ακόμα γεννηθεί...

Μετά από τόσα μπάνια..θέλω να πιστεύω οτι συνήθισε τη θάλασσα...Του αρέσει το νερό, τα πλατσουρίσματα, και τώρα κατάλαβε επιτέλους οτι με την άμμο παίζουμε..και δεν την τρώμε..χεχε. Αν και, που και που βάζει και καμιά χουφτίτσα στο στόμα (γιατί οι παλιές συνήθειες δεν κόβονται εύκολα..) "'Αμμο άμμο" φωνάζει όλο χαρά και μπορεί να κάθεται με τις ώρες...αν δεν τον μαζέψεις... Γι'αυτό έφτιαξα στον κήπο αμμοδόχο..για να παίζει.. Γεμίσαμε την πλαστική πισίνα του με άμμο, απλώσαμε μέσα τα παιχνίδια του, ρίξαμε και το Νικόλα μέσα....και όλα έτοιμα για ευχάριστα απογεύματα..χεχε..

Τώρα μπορεί και σηκώνεται μόνος του χωρίς να στηρίζεται κάπου...Και μπορεί να τεντώνεται για να φτάσει κάτι...ακόμα και στον πάγκο της κουζίνας..Δεν τολμάω πλέον να αφήσω τίποτα στην άκρη του τραπεζιού ή του πάγκου..χραπ το βουτάει και το ρίχνει κάτω. Έτσι χάσαμε (σνιφ σνιφ)..ένα μπολ και ένα νεροποτήρο..(χωρίς άλλα θύματα ευτυχώς..)

Το αγαπημένο του χρώμα είναι το κίτρινο...Το παρατήρησα εδώ και λίγο καιρό οτι δείχνει προτίμηση σε παιχνίδια ή αντικείμενα που είναι κίτρινα ή έχουν πολύ κίτρινο χρώμα..μπάλες, βαρκάκια,αρκουδάκια...

Από φαγητό πάει καλύτερα...Θέλει να δοκιμάζει τα πάντα..Μην σε δει να τρως...έρχεται κουνιστός και λυγιστός και απαιτεί να δοκιμάσει..Βέβαια ακόμα δεν τρώει αρκετά...αλλά κάνω προσπάθεια να δοκιμάζει τα πάντα..ντοματούλα, φέτα, καπνιστή μελιτζανοσαλάτα (τρελαίνεται!!), ψαράκι, μπιφτεκάκια..Του αρέσει να τρώει μόνος του..κριτσινάκια, κρακεράκια, μπισκοτάκια...Τα μασουλάει με απόλαυση.... Μου αρέσει να τον βλέπω με μια φετούλα κασέρι στο χέρι να μασουλάει...Είναι τόσο γλυκός..Και πάντα σου προσφέρει από αυτό που τρώει..Τρελαίνεται να ταίζει κόσμο αυτό το παιδί...Μήπως γίνει σεφ;;; Γάλα..χμμμ ..εδώ και μερικές μέρες του έδωσα να δοκιμάσει καααααιιιιιιι....ΠΙΝΕΙ !!!! Άντε να ησυχάσουμε πια από τις κρέμες...Ήταν μαρτύριο αυτό το πρωϊ - βράδυ...Ας ελπίσουμε να το συνεχίσει κι όταν γυρίσουμε στη Θεσσαλονίκη.. Του αρέσουν πολύ τα σύκα..Κάθε απόγευμα κάνουμε επιδρομή στη συκιά του κήπου μας και κόβουμε..Δεν με αφήνει καν να φάω...δεν προλαβαίνω να του δίνω...Γεμίζει το στόμα του μέλια και γέλια..

Το στόμα του τρέχει ροδάνι..Δεν σταματάει να μιλάει..Ότι του λες το επαναλαμβάνει..Τώρα ξέρει ακόμα περισσότερες λέξεις..Και σου απαντάει σε καινούριες ερωτήσεις...Το τι χάζι τον κάνουμε δε λέγεται...Αυτές τις μέρες φωνάζει συνέχεια την Κία του...(τη ξαδέρφη του την Ευδοκία δηλαδή..χεχε)

Πλέον περπατάει κανονικά...τι περπατάει δηλαδή... που συνέχεια τρέχει..Δεν τον προλαβαίνω...Για να καθίσει λίγο ήσυχος  ούτε συζήτηση...Μόνο όταν κοιμάται ηρεμεί κι αυτός κι εμείς...Ευτυχώς ένα τρίωρο μεσημεριανό υπνάκο τον χτυπάει....ακόμα...

Είναι ένας μικρός, νευρικός πεισματάρης...Θυμώνει πολύ εύκολα αλλά και το ξεχνάει το ίδιο εύκολα... Όταν θέλει κάτι και δεν το παίρνει..ξεσηκώνει τον τόπο με φωνές και κλάμματα...(χμμμμ πρέπει να το δουλέψουμε λιγάκι αυτό...) Καμιά φορά είναι πολύ αστείος..άλλες φορές πάλι....με νευριάζει κι εμένα...Δεν έχει υπομονή καθόλου....Ευτυχώς έχει πολλή υπομονή η μαμά...

Εξακολουθεί να είναι κολλημένος επάνω μου...Δεν απομακρύνεται και πολύ...εκτός αν είναι η γιαγιά του εκεί που της έχει τρελή αδυναμία...(ακόμα και στον ύπνο του τη φωνάζει..) Η αλήθεια είναι οτι κι κι εγώ δεν θέλω να τον αποχωρίζομαι και πολύ...Μάλλον είμαι κι εγώ "παιδόθρεφτη" (όπως λέει ο Θόδωρής τη μαμά του- και φίλη μου- Βάσω)

Ακόμα πετάει τα πράγματα του..αν και νομίζω οτι του έχει φύγει ο ενθουσιασμός...Το κάνει πιο πολύ για αστείο τώρα... Παίρνει το πονηρό του ύφος, σε κοιτάει καλά καλά και μόλις του φωνάξεις "μη"..τσουπ.. ρίχνει το παιχνίδι του κάτω από το μπαλκόνι...

To τελευταίο καιρό ανακάλυψε και τι έχει στο βρακί του το μικρό μου αντράκι (η περήφανη μάνα !!)..και  αν τον ρωτήσεις σου απαντάει: τσουτσού..χαχα

Είναι ένας μικρός κατεργαράκος..Όλο κάτι ύποπτο σκαρώνει.. όλο ζημιά πάει να κάνει..χμμμ και δεν ξέρει οτι η μαμά τον καταλαβαίνει γιατί κι εκείνη έτσι έκανε χεχε.. Γι' αυτό και τον προλαβαίνει...χμμμ συνήθως...

Νικολή μου...ακόμα ένας υπέροχος μήνας πέρασε...Για να δούμε τι καινούριο θα φέρει ο επόμενος...




.


Διακοπεύουμε....

11:06:00 π.μ. 11 Comments A+ a-

Η αλήθεια είναι οτι εγώ είμαι ήδη στο χωριό εδώ και ένα μήνα σχεδόν...(οπότε τα κάναμε τα μπανάκια μας μαζί με το Νικόλα)...αλλά δεν το θεωρούσα διακοπές γιατί ο Αντώνης ήταν ακόμα Θεσσσαλονίκη και δούλευε...Από χτες όμως που ήρθε..αρχίζουν οι πραγματικές οικογενειακές μας διακοπές...Το σπίτι θα γεμίσει ακόμα περισσότερο από σήμερα...Θα έρθουν οι φίλοι μας Βάσω, Μανώλης και Θοδωρής...Αύριο έρχεται ο αδερφός μου με τα κορίτσια του (Ντίνα, Ευδοκία και μπουμπούκα).. και μέσα στην εβδομάδα θα έρθει ο αδερφός του Αντώνη, ο Χρήστος...ίσως με το μικρό Αλέξανδρο...Γεμάτο το σπίτι και χίλιοι καλοί χωράνε ακόμα......χεχε...Καλές διακοπές...!!!!

Η αυλή της γιαγιάς μου...

12:53:00 μ.μ. 8 Comments A+ a-

Στο χωρίο ζει ακόμα η γιαγιά μου - η τελευταία και μοναδική που μου έμεινε από παππουδογιαγιάδες -η γιαγιά Ελένη... Πολύ πεισματάρα, λίγο παραπονιάρα, λιγάκι αθυρόστομη...λέει τα πράγματα με το όνομά τους...Καμιά φορά το παρακάνει...αλλά τι να γίνει, έχει περάσει τα 80 φεύγα... και καμιά φορά κάνουμε και τα στραβά μάτια και τα κουφά αυτιά χεχε... Η αυλή μπροστά στο σπίτι της είναι πάντα γεμάτη λουλούδια και γατιά..Ίδια κι απαράλλαχτη...


Έτσι τη θυμάμαι πάντα απο τότε που ήμουν μικρή...Με τη μόνη διαφορά οτι το κούτσουρο μέσα στο παρτέρι δεν ήταν κούτσουρο τότε αλλά μια υπέροχη ελιά..που την κόψανε εδώ και χρόνια γιατί ήταν άρρωστη..Πολύ λυπήθηκα πάντως...Η γιαγιά μου τα αγαπαέι τα λουλούδια της και τα προσέχει πολύ...Έχει "πράσινα δάχτυλα" που λένε...ότι φυτεύει πιάνει..Μπορεί να παραπονιέται που κουράζεται για να τα ποτίζει ..αλλά της αρέσουν..χεχε..
Την περισσότερη σκιά κάνει μια τεράστια καρυδιά...Είναι εκεί από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου...Κι αν έχουμε φάει καρύδια και καρυδόπιτες από αυτήν...Κάτω από τα κλαδιά της παίζαμε με τα ξαδέρφια μου...
Το σπίτι είναι παλιό...ή μάλλον ήταν παλιό..γιατί ο θείος μου το έκανε μια γερή ανακαίνιση πριν μερικά χρόνια...(μόνο που δεν το γκρέμισε...) αλλά το κάτω πάτωμα ακόμα έχει τη μυρωδιά και την αίσθηση που είχε όταν ήμουν μικρή...Κάθε φορά που πηγαίνω..θυμάμαι τα καλοκαίρια που ερχόμουν στο χωριό...Τα μεσημέρια έβγαινα στο πάνω μπαλκόνι και διάβαζα τα αγαπημένα μου βιβλία κάτω από τα κλαδιά της ελιάς (μέχρι επάνω φτάναν τα κλαριά της τότε...)




Ο Νικόλας τσουρομάδησε λίγο το βασιλικό για να δει πως μυρίζει...Ευτυχώς η γιαγιά δεν μας πήρε χαμπάρι..χεχε..

Η καινούρια γατούλα γέννησε πριν λίγους μήνες και τα τέσσερα μικρά της κρύβονται μέσα στα χορτάρια και παίζουν..Είναι όλα πανέμορφα...




Όμορφα καλοκαίρια...που έχω περάσει σ'αυτό το σπίτι και σ'αυτή την αυλή...και πιτσιρίκα και έφηβη και κοπέλα και τώρα πια ...μαμά...Ευτυχώς ο Νικόλας πρόλαβε και τη γιαγιά, και το σπίτι και την αυλή...Κι όταν μεγαλώσει κι άλλο θα παίζει κι αυτός με τις ξαδέρφες του κάτω από την καρυδιά στην αυλή της γιαγιάς μου...

Άμμος και νερό...

1:57:00 μ.μ. 10 Comments A+ a-

...Αυτά τα δύο αρκούν να κάνουν το Νικόλα ευτυχισμένο το τελευταίο διάστημα...
Τα μεσημέρια τον βάζουμε μέσα σε μια λεκάνη με νερό για να δροσιστεί...
 

Τρελαίνεται να πλατσουρίζει μέσα στα νερά....


...να πετάει έξω...και τα νερά και τα παιχνίδια του...


...να του ρίχνεις νερό από ψηλα...


Στον κήπο έβαλα την πλαστική του πισίνα και την γέμισα με άμμο και παιχνίδια...Κάθεται εκεί τα απογεύματα...


Τρελαίνεται να σκάβει στην άμμο...


να πασαλείβεται παντού..πόδια, χέρια, μαλλιά...
 
Αγαπημένο αντικείμενο - φετίχ ..το λαχανί φτυαράκι που δεν αποχωρίζεται ποτέ...ακόμα κι όταν μπαίνουμε στη θάλασσα...
 
Το μόνο κακό είναι οτι όταν παίζει με τα άλλα παιδάκια θέλει να μοιραστεί μαζί τους να αγαπημένα του - άμμο και νερό δηλαδή - αλλά ακόμα δεν καταλαβαίνει οτι δεν τα πετάμε πάνω τους...Που θα πάει θα το μάθει κι αυτό...χεχε 


καλή εβδομάδα να έχουμε...

Γιατί δεν έγινα γιατρός...

1:48:00 μ.μ. 12 Comments A+ a-

.."Να γίνεις γιατρός" μου έλεγε ο παππούς μου όταν ήμουν μικρή.."Να μας φροντίζεις όταν γεράσουμε"..Καημένε μου παππού..έφυγες νωρίς, χωρίς να δείς και πολλά από τη ζωή μας...Δυστυχώς δεν έγινα γιατρός..Πως θα μπορούσα άλλωστε..εγώ βλέπω αίμα και λυποθυμάω...Και όχι μόνο αίμα...αρκεί να δω και τις σύριγγες..και πάρτην κάτω την Ελπίδα...χεχε...Όχι γιατρός...ούτε τραυματιοφορέας δεν θα μπορούσα να γίνω.. Το χειρότερό μου είναι να μου παίρνουν αίμα...Βλέπεις..οι φλέβες μου είναι τόσο ψιλές που δεν μπορούν να τις βρούν εύκολα οι νοσοκόμες...Μόνο αν είναι πολύ μαστόρισσες...Και δυστυχώς αυτές είναι λίγες μάλλον γιατί εγώ σπάνια τις πετυχαίνω...Βέβαια με την εγκυμοσύνη κι όλες αυτές τις εξετάσεις που έπρεπε να κάνω, το συνήθισα λίγο..και δεν ταβλιαζόμουν..Σκεφτόμουν οτι είναι για το καλό του μικρούλη που έκανε τούμπες μέσα στην κοιλιά μου και προσπαθούσα να χαλαρώσω...Παρόλαυτά όμως...ακόμα και τώρα όταν βλέπω αυτό το κόκκινο υγρό...ε καμιά φορά..αρχίζω να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου...Και που θέλω να καταλήξω με όλα αυτά; Στο γεγονός οτι ο Νικόλας χτες, εκεί που έτρεχε αμέριμνος στο μπαλκόνι...τρώει μια βούτα και πέφτει κάτω..Βάζει τα κλάμματα,τον σηκώνω γρήγορα, και τότε συνειδητοποιώ ότι τρέχει η μύτη του αίμα...Εντάξει μπορεί να μην είναι τίποτα το τραγικό αλλά για μένα ήταν...Πανικοβάλλομαι και σχετικά εύκολα... (σημείωση στον εαυτό μου: να προσπαθήσω να είμαι πιο ήρεμη σε τέτοιες καταστάσεις..)...Ο Νικόλας να κλαίει, το αίμα να τρέχει κι εγώ να του πλένω το πρόσωπο...Ευτυχώς σταμάτησε γρήγορα και ηρέμησα κι εγώ..Βέβαια η μυτούλα του πρήστηκε λιγάκι αλλά ευτυχώς όλα καλά..Κι αφού τελείωσαν όλα...κάθισα κι εγώ να ηρεμήσω γιατί άρχισα να ζαλίζομαι..Με πιάνει που με πιάνει το αίμα..αλλά το αίμα του παιδιού μου..εκατό φορές χειρότερα...Ήταν και η πρώτη φορά που χτύπησε έτσι..με κατατρόμαξε.. Κάτι τέτοιες στιγμές πάντως σκέφτομαι οτι θα ήταν καλό να ήμουν γιατρός..Δεν θα αγχωνόμουν για το τι πρέπει να κάνω ή αν το κάνω σωστά... Όπως και να 'χει..τέλος καλό..όλα καλά..έτσι δε λένε..;; Καλημέρα...