1-2-3-4 ή αλλιώς...Χαλβάς Σιμιγδαλένιος..

11:09:00 π.μ. 36 Comments A+ a-

in English soon

Νομίζω οτι δεν υπάρχει πιο εύκολη συνταγή... Αν και είχα τις επιφυλάξεις μου στην αρχή γιατί δεν είχα ξανακάνει χαλβά με σιμιγδάλι..Και το φοβόμουνα και λίγο..Όμως τελικά είναι μια συνταγή εύκολη, γρήγορη (10 λεπτά το πολύ), οικονομική και μυρωδάτη..Αν και χειμερινή η μυρωδιά της κανέλας...εγώ τρελαίνομαι.. Κάνω σχεδόν καθημερινά..Κυρίως για την ταβέρνα αλλά πάντα κρατάω κι ένα μπολ για το Νικόλα που τρελαίνεται κι αυτός..




Η επιστροφή της άσωτης blogger..

4:10:00 μ.μ. 25 Comments A+ a-

in English soon

Κοιτάω την ημερομηνία και δεν το πιστεύω...Έχει μπει ο Ιούλιος και χαμπάρι δεν το πήρα..Έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από την τελευταία φορά που έγραψα.. Πω πω...Είμαι απαράδεκτη (άλλη φορά βάλτε μια φωνή...)...αλλά και δικαιολογημένη..Εδώ και τρεις εβδομάδες σχεδόν είμαστε στο χωριό..Και το διάστημα πριν ήταν απίστευτα κουραστικό...Έπρεπε να ετοιμάσω ρούχα, πράγματα..Όλη μας την προίκα δηλαδή μιας και θα είμαστε εδώ όλο το καλοκαίρι..Κι αυτό σημαίνει απίστευτος όγκος πραγμάτων..όχι τόσο δικά μας όσο του Νικόλα..Ρούχα, παιχνίδια, βιβλία..ότι μπορεί να χρειαστεί.. Και μέσα σ' όλο αυτό είχα και κάποια τελευταία ιδιαίτερα μαθήματα που έπρεπε να τελειώσω..συν τη βάφτιση της μικρότερης ανιψιάς μου που έγινε την Κυριακή πριν φύγουμε από Θεσσαλονίκη..που ήταν και η γιορτή του πατέρα και ήθελα να κάνουμε και έκπληξη στον Αντώνη..Ένας πανικός...
Και μετά ήρθαμε εδώ..στο χωριό..στην εξοχή..στη θάλασσα (που σαν τη Χαλκιδική δεν έχει..πραγματικά όμως..) και..στην ταβέρνα..Και να προσπαθούμε να οργανώσουμε το μαγαζί και να οργανωθούμε κι εμείς..Εγώ στο σπίτι με το Νικόλα και τον Αλέξανδρο (τον ανιψιό μας)..Ο Αντώνης με το Χρήστο (τον αδερφό του), τη μαμά και το μπαμπά μου να χτυπάνε 15ωρα στο μαγαζί από το πρωί μέχρι το βράδυ...Να έρχονται ψόφιοι από την κούραση, νευρικοί, απογοητευμένοι.. Και να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα όποια προβλήματα προέκυπταν καθημερινά..κυρίως με τους συνεταίρους. Πρώην δηλαδή γιατί τελικά μετά από εντάσεις και φασαρίες, καταλήξαμε να τους εξαγοράσουμε όπως όπως και να το κρατήσουμε μόνοι μας και τα δωμάτια και την ταβέρνα..Κι ευτυχώς ηρεμήσαμε..όλοι..Και τώρα οργανωνόμαστε καλύτερα..Ο καθένας πήρε τη θέση του και όλα πηγαίνουν πολύ πολύ καλά..Θα πάρουμε και επιπλέον προσωπικό για να ξεκουράζονται όλοι..
Η μόνη που δεν δουλεύω είμαι εγώ..(προς το παρόν δηλαδή..) Αν εξαιρέσεις οτι φτιάχνω τα γλυκάκια που κερνάμε στο μαγαζί..Κι επιπλέον εγώ έχω να κυνηγάω και το Νικόλα...χεχε..Η καλύτερη δουλειά τελικά..Κι αυτός ο ήλιος του Ιουνίου και το χρώμα της θάλασσας δεν με άφηναν να καθίσω στο πληκτρολόγιο...Μαζί με το Νικόλα και τον Αλέξανδρο πηγαίναμε στην Τορώνη για μπάνιο..σχεδόν καθημερινά..Η ταβέρνα απέχει περίπου 25 χιλιόμετρα από το σπίτι οπότε είχαμε και τις διαδρομές πήγαινέ έλα στο μαγαζί..Οπότε χρόνος λιγοστός..Και στο λίγο που μου έμενε..το μεσημέρι ή το βράδυ που κοιμόταν ο Νικόλας  έβλεπα την καινούρια αγαπημένη μου σειρά.. "Castle"..Κεραυνοβόλος έρωτας και ολονύχτιοι μαραθώνιοι μέχρι να τελειώσω του 5 κύκλους (τους οποίους ξανά βλέπω για τρίτη φορά..χεχε) Και με τούτα και με εκείνα πέρασε ο καιρός.. Και σκέφτηκα επιτέλους οτι ήρθε η ώρα να ξαραχνιάσω το σπιτάκι μου...Οπότε καθίστε να σας τα πω με λεπτομέρειες και εικόνες..
Ας τα παρουμε από την αρχή..ή τουλάχιστον από εκεί τα άφησα.. Δηλαδή την Κυριακή 16 Ιουνίου.. Είχαμε ετοιμάσει με το Νικόλα δωράκι έκπληξη για το μπαμπά του..Είχα φτιάξει μια μίνι αφίσα σε κορνίζα και μαζί με το Νικόλα φτιάξαμε και μια καρτούλα με το αποτύπωμά του...