Μήνας 24ος...

4:42:00 μ.μ. 18 Comments A+ a-

in English soon
 
Στις 20 Απριλίου ο Νικόλας έκλεισε του 24 μήνες...2 χρόνια ζωής...Με ρωτάνε πόσο χρονών είναι και λέω 2..Έτσι χωρίς μήνες..τι περίεργο που μου φαίνεται..Το παιδί μου είναι 2 χρονών, έχω 2 χρονών παιδί και είμαι 2 χρονών μάνα... Ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει...Άραγε το συνειδητοποιείς ποτέ..;; Παίρνεις χαμπάρι πότε μεγαλώνει..;; Πέρυσι τέτοιον καιρό ακόμα δεν περπατούσε και φέτος αλωνίζει τον τόπο.. Μιλάει, τραγουδάει, ζητάει, απαιτεί..Ζωντανός κούκλος... ο κούκλος μου..Με το ένα μάτι ανοιχτό θα κοιμάμαι νομίζω...μην τυχόν χάσω τίποτα...
  • Μήνας: 24ος
  • Ύψος:   86,7 εκ.
  • Βάρος: 11.850 γρ.
  • Νο παπουτσιού : 23
  • Αγαπημένο φαγητό : μελιτζανοσαλάτα
  • Αγαπημένο λαχανικό : αγγούρι
  • Αγαπημένο γλυκό : smarties και παγωτό
  • Αγαπημένο cartoon : Μίκυ Μάους club και οι Μικροί Αινστάιν (τα ξέρει απ' έξω..)
  • Aγαπημένο χρώμα: πράσινο και γαλάζιο

Είναι πολύ κοκέτης...Όταν βγαίνουμε έξω θέλει να του χτενίζω τα μαλλιά, να του βάζω κολόνια..."Είσαι κούκλος" του λέω...Και μου απαντάει "Πιο κούκλος δεν γίνεται..."
Ακόμα δεν διαλέγει τι θέλει να φορέσει αλλά βλέπω να έρχεται όπου να 'ναι και η άποψη στα ρούχα...

Επιτέλους ανακάλυψε τα παζλ...Τώρα πλέον τα λατρεύουμε και οι τρεις μας... Οικογενειακώς..Ξεκίνησε δειλά δειλά με 15 κομμάτια, μετά με 24..και τώρα φτιάχνει με 64..Μόνος του, μαζί μας... Τα φτιάχνει, τα χαλάει, και πάλι από την αρχή...




Χτίζει..Κατασκευάζει..Πύργους, σπιτάκια..Κάθε φορά διαφορετικά...Τα φτιάχνει και μετά τα διαλύει..Φτιάχνουμε τα σπιτάκι από τα 3 γουρουνάκια. Κι εκείνος είναι ο λύκος που φυσάει και τα ρίχνει κάτω..Μόνο που στην δική μας εκδοχή..το τρίτο σπιτάκι δεν τη γλυτώνει...Το ρίχνει κι εκείνο ο λύκος..χαχα..






"Κοίτα με μαμά, κοίτα με".. "Δες μαμά, δες!"..Ότι κάνει έρχεται με καμάρι και μου το δείχνει..ή με φωνάζει να το δω.. "Τα κατάφερα"..Θέλει να ακούσει το "Μπράβο" και το "Ζήτω" και το πρόσωπο του φωτίζεται ολόκληρο..Καμάρι μου.. όλα τα μπορείς...όλα τα καταφέρνεις!!!  

Το μαγείρεμα είναι η αδυναμία του. Κι αληθινά και ψεύτικα..(Βρε μήπως μεγαλώνω τον Μαμαλάκη ;;) Όταν κάνουμε ομελέτα εκείνος πάντα χτυπάει τα αυγά..ή ανακατεύει την κρέμα για να φάει..Του αρέσει να πιάνει με τα χέρια του, να ζυμώνει..Ρίχνει ψεύτικο αλάτι και ζάχαρη στο πιάτο ή ρίγανη και μυρωδικά..Όλα τα ξέρει..Του τα μαθαίνει κι ο μπαμπάς του..Έτσι κόβουμε το σέλινο, έτσι τα καρότα, έτσι τα μανιτάρια..χαχα.. Να τον ακούς να λέει στη γιαγιά του.."βάλε σέλινο γιαγιά, να γίνει νόστιμο"..


Εδώ ζυμώνει μπιφτέκια με το μπαμπά του...

Μιλάει..Πολύ..Όλην την ώρα..Κανονικότατα... Οι ατάκες του μας ρίχνουν κάτω από τα γέλια..(Τις σημειώνω εννοείται..χαχα) Απαντάει κανονικά και εύστοχα..Με ολόκληρες προτάσεις, με εκφράσεις.."Νικόλα έλα, είναι ώρα για ύπνο- Δε νομίζω μαμά" . 'Χρειάζομαι την πιπίλα μου" "Ούφ..τι μπελάς αυτά τα μακαρόνια.."  Μας λέει παραμύθια και τραγούδια, φτιάχνουμε μαζί ιστορίες κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί..διαβάζουμε πολλά πολλά βιβλία.. Συνειδητοποιώ κάθε μέρα πόσο πολύ πρέπει να προσέχουμε πως μιλάμε μπροστά του..Επαναλαμβάνει τα πάντα σαν παπαγάλος. Και με τον ίδιο τόνο..Μας είπε και καναδυό "γαλλικά" μερικές φορές..Εύστοχα μεν αλλά κάναμε πως δεν ακούσαμε..Μα που τα άκουσε..;; 

Όλο νάζι και τσαχπινιές είναι..Μας κάνει οτι θέλει..και τον αφήνουμε για λίγο να νομίζει οτι μπορεί..χαχα..(ή τώρα που το σκέφτομαι..μήπως μπορεί..;; χμμμμ..) "Μαμά, πήγαινε στην κουζίνα σου να μαγειρέψεις!" Δίνει και διαταγές ο μικρός μεγαλειότατος.. 

Τον τελευταίο μήνα δεν τρώει με τίποτα...Δυο μπουκιές, 5 κουταλιές και μετά το στόμα κλείνει..Ώρες ώρες νιώθω οτι τον κυνηγάω όλη μέρα μ' ένα κουτάλι..κι άλλοτε λέω.."Αν πεινάσει θα φάει" και τον αφήνω ήσυχο μήπως και..αλλά δεν..Σκέφτηκα να του δώσω μουρουνόλαδο..αλλά τελικά δεν επιτρέπεται τώρα με τις ζέστες οπότε..άκυρο.. Απλά περιμένουμε να ανοίξει η όρεξη του μεγαλειότατου..και ελπίζουμε..

Και μια που λέμε για μεγαλειότατους..ναι..πηγαίνει και στην τουαλέτα...αλλά όχι μόνος..Πάντα με τη μαμά.."Ποτέ κακά στο pambers μαμά, μόνο στην τουαλέτα!!!"..Τι πλάκα έχει.. Κάθεται στο θρόνο του και διατάζει.."Τι χρώμα είναι αυτό;" "Τι χρώμα είναι εκείνο;" Του διαβάζω τα προγράμματα του πλυντηρίου και τα έχει μάθει απ'έξω..Τα λέει σαν ποίημα.. Και ξέρει και τη σωστή σειρά..γιατί αν δείξω ένα και πω άλλο..το καταλαβαίνει και μου τη λέει κιόλας..."Όχι αυτό μαμά!!!"..

Ζωγραφίζει, βάφει, μουτζουρώνει...Στον πίνακα -δώρο γενεθλίων, σε χαρτιά, σε βιβλία ζωγραφικής (από αυτά με τις εικόνες που χρωματίζεις)..Κυρίως με ξυλομπογιές, κηρομπογιές και μαρκαδόρους (για τον ασπροπίνακα..) Με μαρκαδόρους κανονικούς -όποτε το επιχείρησα- βάφει τα χέρια του μόνο... Το χαρτί δεν τον ενδιαφέρει..Αυτο το μήνα λέω να επιχειρήσουμε δαχτυλομπογιές ή και νερομπογιές με πινέλα..Θα του αρέσει νομίζω..Για να δούμε..

Είναι πεισματάρης και νευριάζει εύκολα..Ιδίως όταν δεν του κάνεις το χατήρι ή δεν του δίνεις αυτό που θέλει..Και κατευθείαν απλώνει το χέρι να σε κάνει "ντα".."Σε μάλωσα τώρα"..λέει..και σε στραβοκοιτάζει κατσουφιασμένος.. Κι εγώ να θέλω από τη μια να γελάσω κι από την άλλη να σκέφτομαι...μα που τα βλέπει αυτά και τα κάνει..αφού εμείς δεν τον χτυπάμε ποτέ.. Κι έχω φάει και κάτι ξεγυρισμένες..Προς το παρόν προσπαθώ να του το κόψω με συζήτηση και ηρεμία...Ας ελπίσουμε να πιάσει γιατί αλλιώς θα πρέπει να βρω δραστικότερα μέτρα..Ακούς Νικολή ;;; 
   

"Αι λόγιου μάμι"...έτσι λέει όταν θέλει να με τουμπάρει.. "Που πάς μάμι;;" "Έλα μάμι"...Και μου σκάει φιλί στο μάγουλο...Βρε μικρή μαφία..που τα έμαθες όλα αυτά..;; (αχ και να 'ξερες οτι με τουμπάρεις και χωρίς αυτά..) Αλλά όταν σε ακούω ..λιώνω η μάνα...ούτως ή άλλως..Να, γι'αυτό δεν προλαβαίνω να σκουπίσω ή να πλύνω όλα τα πιάτα...Γιατί έρχεσαι και με τραβάς..."Έλα μάμι..κοίτα με, κοίτα"..Εεε... μπορώ να σου αντισταθώ...δε μπορώ...έρχομαι αγόρι μου.. (τι στο καλό..έχουμε πολλά πιάτα καθαρά..θα φάμε σ' εκείνα- Νικόλα έχουμε μόνο ένα..)

 Αστεράκι μου...Μονακριβάκι μου..Ψυχουλάκι μου...
 


18 σχόλια

Write σχόλια
11 Μαΐου 2013 - 5:40 μ.μ. delete

σαν να διαβαζω τις σκεψεις μου και το ημερολογιο του δικου μου παιδιου!αυτο το"με ειδες;" μετα απο καθε προσπαθεια,μοναδικο!
εχω βιντεο που γεμιζει ρυζι τις τοματες, τοσο μικρουλης - αχ, με συγκινησες!!!
να τον χαιρεσαι τον αντρουλη σου, το ψυχουλακι σου να τα βλεπεις αυτα που γραφεις πολλα χρονια μετα και να κλαις να κλαις απο συγκινηση και ευτυχια!!!!

Reply
avatar
Tzina Varotsi
AUTHOR
11 Μαΐου 2013 - 6:38 μ.μ. delete

Yπέροχος.. Μοναδικός, όπως μοναδικές είναι κι οι στιγμές που περνάν και χάνονται.
Γι' αυτό κατέγραψέ τες και φύλαξέ τες σαν θησαυρό πολύτιμο !!!
Σε φιλώ :-)

Reply
avatar
maria
AUTHOR
11 Μαΐου 2013 - 6:58 μ.μ. delete

Πολύχρονος, γερός και τυχερός ο Νικολάκης σου. Να κρατάς αυτές τις στιγμές σας, θα είναι οι πολυτιμότερες αναμνήσεις της ζωής σου.
πολλά φιλιά στα παχουλά του χεράκια

Reply
avatar
Ανώνυμος
AUTHOR
11 Μαΐου 2013 - 9:48 μ.μ. delete

γουι λοβ γιου του Νικολα!!!:)))να τον χαιρεσαι!!παντως να ξερεις..και μεις ακουσαμε τα γαλλικα μας,και μεις φαγαμε τις μπατσες μας..χωρις να μιλαμε και να συμπεριφερόμαστε ετσι..δεν ξερω και γω απο που τα αντιγραφουν τα ατιμα..ισως αυτος ο ''μικρος Νικόλας''Μολις χθες μαλιστα μου ειπε οτι δεν μ αγαπαει ποτε μαμα!!οριστε μας!!χαχαχ
μα για να σου πω..μικρους Αινσταιν θελω και γω..απο που κατεβαζουμε????φιλακια σας!!
Βανα!!!

Reply
avatar
talibanoula
AUTHOR
11 Μαΐου 2013 - 10:41 μ.μ. delete

Καλα τέλειος είναι Ελπιδάκι μου! πανέξυπνος! τρελαθηκα με το ''αι λοβ γιου μαμι''! τα σκασμενα! η δικιά μου πάντως ούτε να την δει την τουαλετα και ειναι και δυο μήνες μεγαλύτερη, ενώ τα λέει και τα κακά και τα τσίσα, ούτε να κάτσει σε γιογιο ή τουαλέτα δέχεται ούτε να βάλει βρακακι...
Να τον χαίρεστε! και να ρθει και ενα αδελφακι συντομότατα.

Reply
avatar
11 Μαΐου 2013 - 10:55 μ.μ. delete

Να τον χαίρεστε! Είναι πανέμορφος και πανέξυπνος!!

Reply
avatar
Ελπίδα
AUTHOR
11 Μαΐου 2013 - 11:18 μ.μ. delete

Να σου γράψω ένα cd Βανούλα..Εγώ πάντως τα κατεβάζω από διάφορους trackers..Ok..τελικά είναι φάση έτσι...;; πολλά φιλιά στο Σταθούλη!!

Reply
avatar
Ελπίδα
AUTHOR
11 Μαΐου 2013 - 11:20 μ.μ. delete

Ευχαριστώ Μάχη μου...Κι όσο για το θέμα σας..χμμ..μήπως η ταλιμπανούλα είναι του γυμνισμου...;;; Τώρα που θα καλοκαιριάσει μπορεί να αλλάξει γνώμη..χεχε!! πολλά φιλιά και με το καλό ο ταλιμπανούλης!!

Reply
avatar
Ελπίδα
AUTHOR
11 Μαΐου 2013 - 11:21 μ.μ. delete

ευχαριστώ κορίτσι...Να χαίρεσαι κι εσύ το ζουζουνάκι σου!! πολλά φιλιά

Reply
avatar
Ελπίδα
AUTHOR
11 Μαΐου 2013 - 11:23 μ.μ. delete

Εκεί το τοποθετώ κι εγώ..Θα πέσει πολύ κλάμα..!! Βίντεο δεν τον έχω γράψει ακόμα να μαγειρεύει αλλά ..καλή ιδέα..χεχε!! Πολλά φιλιά κορίτσι!!

Reply
avatar
Ελπίδα
AUTHOR
11 Μαΐου 2013 - 11:24 μ.μ. delete

Ευχαριστώ Τζίνα μου!! Γι' αυτό τις κρατάω και τις γράφω..Κι όταν μετά απο χρόνια θα μου γυρνάνε τα μυαλά με αυτά που θα μου λέει ,θα τις διαβάζω να επανέρχομαι..χαχα!! πολλά φιλιά και περαστικά!!

Reply
avatar
Ελπίδα
AUTHOR
11 Μαΐου 2013 - 11:25 μ.μ. delete

Ευχαριστώ Μαρία μου!! Κι όσο για τα φιλιά..κάνω και τίποτα άλλο;; Όλο ματς μουτς είμαι..Δεν μπορώ να του αντισταθώ..:)

Reply
avatar
12 Μαΐου 2013 - 12:55 π.μ. delete

Αν εξαιρέσεις ότι ο δικός μου τα λέει όλα αλλά όχι καθαρά και ότι δεν έχω προσπαθήσει ακόμα να κόψω την πάνα στο παιδί μου, είσαι μεσα στο μυαλό μου!! Βρε Ελπιδάκι, εχω και εγω το ίδιο πρόβλημα με τον μικρό και το χτύπημα και ποτέ μα ποτέ ούτε για πλάκα δεν του είπα "θα φας ξύλο". Αν βρεις κανέναν τρόπο να το κόψεις πες και σε μας.

Reply
avatar
12 Μαΐου 2013 - 8:54 π.μ. delete

Χρόνια πολλά μανουλα.Να τον χαίρεσαι. Πόσο μεγάλωσε. Τελικά τα παιδιά είναι το θαυμα της ζωής μας.
Φιλάκια και να περασετε σημερα τελεια!

Reply
avatar
Nasia
AUTHOR
12 Μαΐου 2013 - 9:19 π.μ. delete

χρόνια του πολλά !!να κατακτά πάντα όλα τα όνειρά του!!
φιλάκια!

Reply
avatar
Dimitra
AUTHOR
13 Μαΐου 2013 - 3:24 μ.μ. delete

Άντε φτάσατε τα 2 πια! Ολόκληρος άντρας μιλάμε! Να σου ζήσει Ελπιδάκι μου.
Ότι θα γίνει σεφ είναι δεδομένο! Απορώ γιατί το σκέφτεσαι ακόμα!
Όταν γίνει διάσημος, θα λέμε "Το ξέραμε αυτό το αγόρι, το Νικόλα, μεγαλώσαμε μαζί του!".
Να είναι πάντα τυχερός και να κάνει στη ζωή του ΟΤΙ ακριβώς του αρέσει!

Reply
avatar
13 Μαΐου 2013 - 5:09 μ.μ. delete

Αχ αυτό το μέτρημα με χρόνια και όχι μήνες μου φαίνεται και μένα πολύ περίεργο!
Είναι εκπληκτική η πρόοδος του Ελπιδάκι!
Να τον χαίρεστε!
Φιλιά πολλά!

Reply
avatar
Stamatia
AUTHOR
19 Μαΐου 2013 - 6:28 μ.μ. delete

Να σου ζήσει Ελπίδα μου. Ο δικός μου είναι 9 Απριλίου και ούτε που κατάλαβα κι εγώ πότε πέρασαν δύο χρόνια. Εμένα ακόμη λέει μεμονομένες λεξούλες , για φράσεις ούτε λόγος. Σου έχω ένα βραβείο http://mamakaioximono.blogspot.gr/2013/05/blog-post_19.html
Να τον χαίρεστε!!!!

Reply
avatar