Τέρμα τα ψέμματα...

11:00:00 π.μ. 3 Comments A+ a-

photo : summertomato.com
...καλοκαίριασε...Ναι ναι είμαι σίγουρη...Τόσο σίγουρη που μάζεψα τις μπότες (αντίο χειμώνα...) και έβγαλα τα σανδαλάκια μου...(κάτι που κάνω συνήθως μετά την Πρωτομαγιά αλλά φέτος ξεκίνησα από την προηγούμενη εβδομάδα...) Τόσο σίγουρη που το πρωί που βγήκα βόλτα με το Νικόλα έβαλα πρώτη φορά κοντομάνικο...(όχι δεν κρύωσα...Εντάξει φορούσα και τζιν μπουφανάκι...όμως στο γυρισμό το έβγαλα...) Τόσο σίγουρη που όλο το Σαββατοκύριακο μπουγάδιαζα κουβερτες και παπλώματα για να τα μαζέψω (χμμ ίσως γι' αυτό να είναι λίγο νωρίς τελικά...μήπως να τα κρατήσω λίγο ακόμα εε;) Τόσο σίγουρη που έχω αρχίσει να μαζέυω τα χειμωνιάτικα ρούχα και να βγάζω καλοκαιρινά...Και τώρα..τώρα που έφτιαξε επιτέλους ο καιρός ..τέρμα τα ψέμματα..Το Πάσχα πέρασε ανεπιστρεπτί μαζί με τα αφράτα τσουρεκάκια και τα σουβλιστά κατσικάκια αφήνωντας τα ίχνη του πάνω μου (όχι δεν θα πω που ακριβώς αλλά είναι εμφανές έτσι;) Πέρασε και η βάφτιση του Νικόλα και επιτέλους τελείωσαν όλα εκείνα τα γλυκάκια που μας είχαν περισσέψει..Πάει και η τούρτα που την άκουγα μέσα από το ψυγείο να φωνάζει το όνομά μου...(το μικρό κιόλας..τόσο καλές σχέσεις είχαμε..)Και τώρα;...τώρα δίαιτα... σκληρή... αιματηρή (ε καλά ας μην υπερβάλλουμε τόσο...) Γιατί καλοκαιριάζει και πως θα βγούμε στην παραλία..(όχι δεν το θυμήθηκα τώρα...απλά το είχα αφήσει βολικά στο βάθος βάθος του μυαλού μου...) Έχω τρεις ολόκληρους μήνες για να σουλουπωθώ κάπως...και λέω κάπως γιατί χρειάζομαι πολύ σουλούπωμα...και εννοείται πως χρειάζομαι όχι τρεις αλλά μάλλον δεκατρείς μήνες για να έρθω στα ίσα μου...Αλλά ποτέ δεν είναι αργά έτσι; Έτσι...Πάμε θετικά...Το σπίτι έχει αδειάσει από γλυκά...κι αν τυχον εμφανιστεί κανένα..θέλω να πιστεύω ότι θα αντέξω στον πειρασμό...Κι εσείς οι απ' έξω μην με ταϊζετε εντάξει; Ωραία..Και τώρα που είναι εκείνα τα χαρτιά της δίαιτας - διατροφής..Πρέπει να κρεμάσω ένα στο ψυγείο μαζί με μια φωτογραφία μου αλλά παλαιά...(παλαιά to be δηλαδή)...Κι έχω βρει και κάτι συνταγές διαίτης στο pinterest για να δοκιμάσω...Νομίζω οτι είμαι ετοιμη πλέον ψυχολογικά...να στερηθώ..Καλή μου αρχή και καλή εβδομάδα...

Ο Νικόλας και η τούρτα...

3:19:00 μ.μ. 3 Comments A+ a-

Εδώ και καιρό χαζέυω στο pinterest φωτογραφίες με παιδάκια... λίγο πιο καλλιτεχνικές απ'οτι συνήθως βγάζει η περήφανη μαμά-γιαγιά-θεία κλπ... Και επειδή το 'χω το φωτογραφικό το ψώνιο..(φταίει που δούλευα σα φωτογράφος στα νιάτα μου...αλλά αυτό είναι μιά άλλη ιστορία...) είπα να δοκιμάσω με το αγαπημένο μου μοντέλο - το Νικόλα δηλαδή...Βέβαια η ψηφιακή μηχανή δεν είναι και πολύ της προκοπής ...αλλά η καλή μηχανή μου είναι αναλογική (με φιλμάκι δηλαδή) και είναι ταλαιπωρία και έξοδο πλέον...κλαψ..Οπότε αναγκαστικά χρησιμοποίησα ότι είχα και μπορούσα...Και για πρώτη φορά..(γιατί ω ναααιιι.. θα ακολουθήσουν και επόμενες...) βγήκαν καλές...έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον...



 


 
 
  
 κεράκι: 3 ευρώ
 πουκάμισο: 5 ευρώ
 τζιν παντελόνι : 6 ευρώ
 πλαστικό τραπεζομάντηλο: 3 ευρώ
 τούρτα: 22 ευρώ

 Τα πρώτα του γενέθλια : αξία : ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ !!!

Καλή εβδομάδα !!!!















































                                                            

Μήνας 12ος..

11:12:00 μ.μ. 4 Comments A+ a-

Χτες πήγαμε στην παιδίατρο του Νικόλα για την τελευταία μηνιαία επίσκεψη..αφού τώρα που χρόνισε δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε κάθε μήνα..Οι αλλαγές πολλές...
  • Μήνας : 12ος
  • Βάρος :  9.600 γρ.
  • Ύψος  :  77 εκ.
  • Δόντια : 8 (3 κάτω και 5 πάνω..wow !!)
  • Νέες γεύσεις : αβγό (ολόκληρο επιτέλους !!!), μέλι, μαρμελάδα, γιαούρτι κανονικό, γάλα...
Ουσιαστικά το ανθρωπάκι μου έγινε άνθρωπος κανονικός πλέον και μπορεί να φάει σχεδόν τα πάντα (τα πάντα εκτός από ψάρι και θαλασσινά δηλαδή...) Δεν θα χρειάζεται να του κάνω ξεχωριστό φαγητό..Πλέον θα μπορούμε να τρώμε όλοι μαζί το ίδιο φαγητό...Εεε..καλά το δικό του ίσως πιο λιωμένο...χε χε...
Αυτό το διάστημα έχω ξεκινήσει προσπάθεια και για αποθηλασμό - με μισή καρδιά δηλαδή - γι' αυτό και δεν το κάνω και σωστά μάλλον...Κατά βάθος δεν θέλω ακόμη..αλλά σκέφτομαι μήπως δεν του αρέσει αργότερα το γάλα το κανονικό και είπα να το δοκιμάσουμε...Βέβαια ο Νικόλας ούτε να το δει αλλά ούτε και να το δοκιμάσει θέλει.. Δεν είναι και fan του μπουκαλιού...Εδώ και με το ποτηράκι ίσα ίσα πίνει λίγο νερό...γάλα...ούτε κατά διάνοια ... Οπότε ίσως να το καθυστερήσω λίγο ακόμα..μέχρι να είμαι..χμ χμ..να είναι..εννοώ ..έτοιμος.
Αυτός ο μήνας είναι ο μήνας της πρωτιάς...Τα πρώτα του γενέθλια, η πρώτη του τούρτα - που τη δοκίμασε κιόλας- , οι πρώτες του λέξεις... Αχ οι πρώτες του λέξεις...Μπαμπά (που το είπε πρώτο..όχι δεν ζηλεύω..) και μαμά...Να τον ακούω να τις φωνάζει κι εγώ να λιώνω σαν παγωτό στον ήλιο και να γίνομαι ένα με το χαλί... Και να τις λέει τόσο μα τόσο γλυκά...εεε μετά πως να μην του κάνεις τα χατήρια...Ότι θέλει..και αγκαλίτσα και βόλτα και παιχνίδια και τραγούδια...και πολλά πολλά φιλιά...
Τι περίεργο να ακούω τη φωνή του...να λέει λέξεις, να καταλαβαίνει, να προσπαθεί να επικοινωνήσει...Να τον ρωτάς τι έκανε και να λέει "κακά" και να σκάει στα γέλια...να πετάει τη μπάλα και να φωνάζει "νταααχχχ", να του λές "έλα να σου πω μυστικό" και να σκύβει το κεφάλι του, να του τραγουδάς "πλάθω κουλουράκια.." και να τρίβει τα χεράκια του, να του φωνάζει ο μπαμπάς του "Πάοκ εμπρός.." (είμαστε ασπρόμαυρη οικογένεια ..χεχε)κι αυτός να χτυπάει παλαμάκια..
Και το καλύτερό του..να χορεύει...Μόλις ακούει μουσική (Τα "ζουζούνια" είναι τα καινούρια αγαπημένα του) ..κουνιέται και χοροπηδάει...χτυπάει τα χέρια του..τρελαίνεται...γελάει...
Αχ αγόρι μου...ένας υπέροχος μαγικός χρόνος τελείωσε..Πάμε για τον δεύτερο χρόνο τώρα...με ένα σωρό καινούρια πράγματα να κάνεις, να μάθεις,
να ανακαλύψεις..κι εγώ μαζί σου...μην το ξεχνάς...

 

Η βάφτιση του Νικόλα...

11:32:00 μ.μ. 7 Comments A+ a-


Το Σάββατο κάναμε τη βάφτιση του Νικόλα μας...Η αλήθεια είναι οτι θα ήθελα πραγματικά να τα είχα κάνει όλα μόνη μου..όμως δεν πρόλαβα...Παρόλαυτά έφτιαξα κι εγώ κάποια πράγματα για το Νικόλα μου!!! Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή....Το μυστήριο έγινε στον Προφήτη Ηλία, στην Ηλιούπολη. Εκεί είχε γίνει και ο γάμος μας πριν δυο χρόνια σχεδόν..οπότε σκέφτηκα να βαφτίσουμε και τον μικρούλη μας εκεί για να κλείσει ο κύκλος...Το μόνο κακό ήταν οτι δεν μας επέτρεψαν στολισμό..Ούτως ή άλλως δεν θα έκανα και πολλά πράγματα γιατί τα οικονομικά και τα δικά μας αλλά και του νονού δεν είναι και τόσο ανθηρά...Ίσως γι' αυτό και δεν με ενόχλησε και τόσο η απαγόρευση...
Το θέμα της βάφτισης ήταν " ελεφαντάκι"...Δύσκολο θέμα... αλλά έχω βαρεθεί να βλέπω πειρατές και πρίγκηπες και κορώνες...Το θέμα μας το πήρα από τις βαλίτσες που διάλεξα για να βάλουμε τα ρούχα του παιδιού....


Είναι Samsonite...Πολύ πολύ όμορφες...Βαλίτσα τρόλεϋ και σακιδιάκι...Τις παρήγγειλα από εδώ..Τα ρούχα του Νικόλα τα είχαμε πάρει στις εκπτώσεις...το παντελόνι και το πλεχτό αμάνικο είναι Mini Raxevsky και το παλτουδάκι Energiers..Το καπελάκι το παρήγγειλα από Αγγλία...

Τα λαδόπανα, τη λαμπάδα ...



...και τις μπουμπουνιέρες....


τις έφτιαξαν τα κορίτσια του "La coufeterie"...Αυτές είχαν κάνει και το γάμο μας...(H Μαρία είναι αδερφή ενός από τους κολλητούς του Αντώνη...-εκτός που κάνουν απίστευτα πράγματα δηλαδή...). 
Οι μπουμπουνιέρες είναι ελεφαντάκια κουμπαράδες...Δεν έβαλα κουφέτα ως συνήθως αλλά φρουτένιες καραμελίτσες....όνειρο!!!
Τον πίνακα..τον έκανα εγώ...Παρασκευή απόγευμα..




Ευτυχώς  πιάνει λίγο το χέρι μου σε μερικά πράγματα...
Θα τον βάλω στο δωμάτιο του μικρού...

Τα γλυκά μας ήταν θεϊκά...(Αν και δεν ταίριαζαν με το θέμα μας...) 
Προφιτερόλ και κρέμα σοκολάτα...από το ζαχαροπλαστείο "Βασίλης" στη Νικόπολη...


To βιβλίο των ευχών το έκανα εγώ..

το εξώφυλλο..
Η εκκλησία έχει μια όμορφη αυλή με δέντρα και πρασινάδα..Εκεί βγάλαμε τις πρώτες φωτογραφίες... Η φίλη μου η Βάσω ήταν η φωτογράφος μας...

τα αγόρια μου...



 το αστεράκι μου..

Στην κατήχηση ο μικρός γκρίνιαζε και δεν ήθελε να τον κρατάει ο νονός του..οπότε ο κλήρος πέφτει στην "γενναία" μαμά...(είναι και κοντά 10 κιλά το παληκάρι μου...). Μόλις τον πήρα εγώ ησύχασε κι άρχισε να πειράζει το βιβλίο του παπά...


Γενικά ήταν ήσυχος...έκανε γκριμάτσες..γελούσε... κοιτούσε τριγύρω και χαμογελούσε το αγόρι μου... 

Μέχρι που ήρθε η στιγμή να τον λαδώσουνε...Εκεί πλάνταξε το μωρό μου...



Το ίδιο και στην κολυμπήθρα...


Αιώνας μου φάνηκε μέχρι να τον βγάλουν απο 'κει...Ήθελα να τον αρπάξω και να τον πάρω αγκαλιά να ηρεμήσει...


Ευτυχώς μετά που τον ντύσαμε ησύχασε...


Κάθησε και στην αγκαλιά του νονού του...κύριος...Βέβαια το καπέλο δεν το ήθελε με τίποτα...αλλά δεν πειράζει...

Μετά τη βάφτιση πήγαμε όλοι στις "Νύμφες"...Εκεί είχε γίνει και ο γάμος μας...Και είχαμε ειδική τιμή...Και μιας και τα γενέθλια του Νικόλα ήταν την Παρασκευή..και μιας που όλο το σόϊ ήταν εκεί μαζεμένο..ευκαιρία να τα γιορτάσουμε... Η τούρτα...βανίλια πραλίνα (όνειρο...)...Χρωματιστά μπαλόνια έπεφταν επάνω μας...Οι φίλοι μας είχαν ανάψει πυρσάκια... Ο Νικόλας χάζευε τριγύρω... Δεν ήξερε που να πρωτοκοιτάξει... Και αν δεν ξεχνούσα τα κεράκια του...θα ήταν όλα όπως έπρεπε...Αλλά δεν πειράζει...Θα τα θυμηθώ του χρόνου..εεε;;;





Καλοφώτιστος να είσαι αγόρι μου...Καλότυχος και γερός... Να σε χαιρόμαστε και να σε καμαρώνουμε...Σ'αγαπάμε πολύ
........................................................................

Μετά από τρεις μέρες...σύμφωνα με την παράδοση...ο νονός του Νικόλα ήρθε να τον πλύνει από τα λάδια...Του έφερε πιτζαμούλες και σαμπουάν...Μέσα στο νερό ρίχνουμε και τα λαδόπανα κανονικά...αλλά εγώ δεν το ήξερα ..και τα έβαλα ωραία ωραία στο πλυντήριο... Και τα νερά τα πετάς "λέει" σε μέρος που να μην το πατάει άνθρωπος..(εμείς τα ρίξαμε στα λουλούδια...)


Ο μικρός το καταευχαριστήθηκε...Μπανάκι μέσα στο σαλόνι...δεν έβγαινε με τίποτα...

Και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε η βάφτιση του Νικόλα...και γιορτάστηκαν τα πρώτα του γενέθλια...


Πάσχα στο χωριό...

11:00:00 μ.μ. 2 Comments A+ a-

Αν και το Πάσχα έχει περάσει προ πολλού... παρόλαυτά..ακόμα δεν έχει τελειώσει για μένα η εορταστική περίοδος...Οπότε προλαβαίνω ακόμα να θυμηθώ το πρώτο Πάσχα του Νικόλα.. (τυπικά το δεύτερο δηλαδή αλλά ουσιαστικά το πρώτο, αφού πέρσι το Πάσχα ήταν 4 ημερών..). Το απόγευμα της Μεγάλης Πέμπτης λοιπόν φτάσαμε στο χωριό μου..στη Συκιά Χαλκιδικής...(εγώ, ο Αντώνης, ο Νικόλας και ο κουνιάδος μου ο Χρήστος...).Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής ξυπνήσαμε μ'εναν υπέροχο ήλιο....

η αυλή μας

 Ο Νικόλας έπαιζε όλη τη μέρα...

... ξετρελάθηκε με το σπίτι..δεν ήξερε προς τα που να πρωτομπουσουλήσει...Ξετρελάθηκε και με τα κατσικάκια της διπλανής στάνης...
Το βράδυ δεν καταφέραμε τελικά να πάμε στον επιτάφειο γιατί ο μικρός είχε ήδη αποκοιμηθεί...αλλά δεν πειράζει.. ίσως του χρόνου..

 
Το Μεγάλο Σάββατο είχαμε ετοιμασίες...λαϊκή, ψώνια, μαγειρίτσα... Ήρθε και ο κουμπαρούλης μας και νονός to be του Νικόλα.. ο Χρήστος. Στην Ανάσταση τελικά πήγα εγώ και οι άντρες...και έμεινε η μαμά μου να προσέχει τον κοιμισμένο Νικόλα...και να ετοιμάσει το τραπέζι. Στο χωριό κάθε χρόνο γίνεται χαμός με τα βεγγαλικά και τα πυροτεχνήματα...Μια χρονιά πήρε φωτιά η στέγη της εκκλησίας...μια άλλη τα γένια του παπά...μια τρίτη δέσανε κόκκινους πυρσούς γύρω γύρω από το προαύλιο της εκκλησίας και κάνανε τον Άγιο Αθανάσιο..θύρα 4..Φέτος έλειπε όμως ο ξαδερφούλης μου..ο διοργανωτής..και τα πράγματα ήταν λίγο πιο ήσυχα...

..από το σπίτι της γιαγιάς μου...
στο βάθος τα κόκκινα φώτα ...είναι η εκκλησία...

Την Κυριακή του Πάσχα μαζευτήκαμε στο σπίτι της γιαγιάς μου...όλοι εμείς, ο θείος και η θεία μου, η ξαδέλφη μου με τα δυο της κοριτσάκια...
Το παραδοσιακό έθιμο του χωριού είναι κατσικάκι γεμιστό στον ξυλόφουρνο...Η γιαγιά μου έχει τέτοιο φούρνο στην αυλή...Τον ανάβουν πρωί πρωί..και μετά έρχονται όσοι θέλουν να βάλουν τα ταψιά με τα κατσικάκια τους...Αφού πυρώσει καλά καλά..βάζουν όλα τα ταψιά και ο φούρνος σφραγίζει μέχρι τις 2 το μεσημέρι...Τότε τον ανοίγουμε και παίρνουν όλοι το φαγητό τους...Εμείς είχαμε και το παραδοσιακό φέτος..αλλά και σούβλα..και κοκορέτσι...

ο μπαμπάκας μου..

Ο μπαμπάς μου και τα αγόρια ήταν επί της σούβλας...με κρύες μπυρίτσες στο χέρι ..φρόντιζαν να ροδοψηθεί το κατσικάκι μας...

οι ψήστες...

 τα αγόρια μου...

εγώ κι ο Νικόλας μου


Το σουβλιστό μας ήταν πεντανόστιμο και το φουρνιστό τόσο μαλακό που ξεχώριζε από τα κόκκαλα..Ακόμα και ο Νικόλας δοκίμασε κατσικάκι για πρώτη φορά...του άρεσε κιόλας.. Περάσαμε όμορφα, ήσυχα και οικογενειακά... Αλλάξαμε περιβάλλον...φορτίσαμε μπαταρίες...
Γυρίσαμε την Τρίτη το πρωί τελικά...και με περίμενε μια δύσκολη εβδομάδα..γεμάτη ετοιμασίες για τη βάφτιση του Νικόλα - η οποία έγινε σήμερα παρεπιπτόντως- ...αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία..Καλή νύχτα να έχουμε !!!
 


12 μαγικοί μήνες..

10:43:00 μ.μ. 4 Comments A+ a-

Σαν σήμερα πριν ένα χρόνο..δύο λεπτά μετά τα μεσάνυχτα ..έφτασε ο Νικόλας στη ζωή μας..και μας άνοιξε την πόρτα σε ένα κόσμο γεμάτο χρώματα, χαμόγελα, χαρά..ένα κόσμο μαγικό..
Ένα μικρό ανθρωπάκι 3.300 γραμμάρια και 52 εκατοστά...


 που σε μια στίγμη (τόσο μου φάνηκε...)
ίσα που πρόλαβα να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου...


μεταμορφώθηκε...
σε ένα αγοράκι... 


που στηρίζεται στον καναπέ και κάνει τα πρώτα του βήματα ...
που λέει τις πρώτες του λεξούλες....
που παίζει με τα παιχνίδια του ....
που έχει άποψη και την εκδηλώνει με όποιο τρόπο μπορεί...
που τρελαίνεται να χορεύει...

Νικόλα μου σε λατρεύω, ψυχή μου, ανάσα μου, ζωή μου...
Σ' ευχαριστώ για αυτούς τους υπέροχους μαγικούς μήνες...
Και ανυπομονώ πραγματικά για όλους τους επόμενους που θα περάσουμε μαζί...
Χρόνια σου πολλά αγόρι μου...
Να είσαι καλότυχος, γερός και δυνατός...
Σ'αγαπώ πολύ...και σου υπόσχομαι να είμαι πάντα δίπλα σου...

Μέγα Σάββατο..

9:18:00 π.μ. 1 Comments A+ a-

phοto via www.newsnow.gr
Έτσι το λέει η γιαγιά μου..το μόνο Σάββατο που δεν τρώμε λάδι.....Είμαστε στο χωριό από την Μεγάλη Πέμπτη...Χτες Μεγάλη Παρασκευή... αλλά δεν πήγαμε στον επιτάφειο τελικά...Εδώ τον βγάζουν αργά..στις 9 η ώρα..Το σπίτι μας είναι λίγο πιο έξω από το χωριό και ο Νικόλας είναι λίγο κρυωμένος...Οπότε καθίσαμε στο σπίτι, κοντά στο τζάκι και παίζαμε στο χαλί...Σήμερα εκτός από μέρα θλίψης είναι και μέρα προετοιμασίας... Θα πάμε στη λαική να ψωνίσουμε για το αυριανό πασχαλινό τραπέζι, θα ετοιμάσουμε το κατσικάκι για αύριο και τη μαγειρίτσα για το βράδυ...Στην Ανάσταση εγώ με το Νικόλα δεν θα πάμε...εκείνη την ώρα κοιμάται και δεν θέλω να τον ξυπνήσω και να τον ταλαιπωρήσω...Και η αλήθεια είναι ότι εδώ την Ανάσταση γίνεται πανικός...Βεγγαλικά, καπνοί, φωτοβολίδες...Σίγουρα θα τρόμαζε...ίσως του χρόνου που θα το καταλαβαίνει λίγο καλύτερα..θα έχει και τη λαμπάδα του..ίσως να τον πάω...Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε όλους μας...Να περάσουμε όμορφα με τους αγαπημένους μας...

Κόκκινη Πέμπτη...

1:45:00 μ.μ. 4 Comments A+ a-

 Μεγάλη Πέμπτη σήμερα...ή Κόκκινη Πέμπτη ...γιατί βάφουμε τα κόκκινα αυγά μας...Αν και εμείς φέτος δεν θα βάψουμε γιατί.. ετοιμαζόμαστε για το χωριό.. κι εκεί θα βρούμε έτοιμα κόκκινα αυγά που έχει βάψει ήδη η μαμά μου !!! Τα πράγματα του Νικόλα είναι σχεδόν έτοιμα..μένει να πάρω μερικά παιχνίδια, να ετοιμάσω τα δικά μας ρούχα , να κάνω κι ένα νηστίσιμο κεκάκι (αν προλάβω..) και το απογευματάκι φεύγουμε για το χωριό...Αύριο θα ξυπνήσουμε στην όμορφη Χαλκιδική...στο χωριό της μαμάς μου..Θα δω επιτέλους και τη γιαγιά μου..(που έχω πολύ καιρό να την δω...κι όλο παραπονιέται..). Επιτέλους εκδρομή...φεύγουμε απ' την πόλη...Εξοχή σου ερχόμαστε... Ας ελπίσουμε οτι ο καιρός θα είναι καλός..για να το ευχαριστηθούμε... Ανυπομονώ να δω το Νικόλα να παίζει στο χορτάρι...Θα γνωρίσει επιτέλους και τις δεύτερες ξαδέρφες του..Θα έχει και η μαμά λίγο χρόνο να ξεκουραστεί και να ανανεωθεί..χε χε..Και επειδή η μαμά προνόησε..θα έχουμε και εκεί internet (γιούπι!!!)..οπότε θα τα  ξαναπούμε...Καλή συνέχεια..!!

Τα τσουρέκια της μαμάς μου..

10:59:00 μ.μ. 1 Comments A+ a-

Μεγάλη Τετάρτη σήμερα και η παράδοση λέει: τσουρέκια!! Φέτος είναι η δεύτερη απόπειρα να φτιάξω.. Η πρώτη φορά ήταν πριν δύο χρόνια όταν πρωτομπήκαμε στο σπίτι...Ήθελα τότε να φτιάξω κι εγώ τσουρέκια στο σπίτι μου, μόνη μου, να μυρίσει η κουζίνα μου βανίλια, μαχλέπι, κακουλέ...να μυρίσει Πάσχα...Και η αλήθεια είναι οτι είχαν βγει πολύ νόστιμα!! Η τύχη της πρωτάρας ;; Τι να πω ;; Ίσως.... Πέρυσι δεν σκόπευα ούτως ή άλλως να κάνω...με την κοιλιά στο στόμα...αλλά έτσι όπως ήρθε κι ο Νικόλας Μεγάλη Τετάρτη ..ήμουν στην κλινική αγκαλιά με το ατομικό αφράτο τσουρεκάκι μου...χε χε... Φέτος λοιπόν  είχα ετοιμάσει τα υλικά από τη Μεγάλη Δευτέρα...και σήμερα από το πρωί ξεκίνησα το ζύμωμα...Η συνταγή είναι της μαμάς μου και της νονάς μου...


Συνταγή για τσουρέκια 
Υλικά: 
  •  3 κιλά αλεύρι για τσουρέκια (εμείς χρησιμοποιούμε το Robin Hood στην κίτρινη συσκευασία-λιγάκι ακριβό αλλά κάνει καλή δουλειά..)
  • 4 φλιτζάνια γάλα ζεστό (περίπου 1 λίτρο)
  • 4 φλιτζάνια ζάχαρη (περίπου 700 γραμμάρια αλλά και αναλόγως τα γούστα...) 
  • 250 γραμμάρια νωπή μαγιά
  • 1 1/2 ποτήρι χλιαρό νερό
  • 2 φλιτζάνια βούτυρο (εγώ βάζω φυτίνη)
  • Μαχλέπι και κακουλέ σε σκόνη (1 δόση από το μπαχαράδικο της περιοχής μας ή 2 σακουλάκια από το καθένα από το σούπερ μάρκετ)  
  • 2-3 βανίλιες 
  • 8 αυγά + 1 αυγό για να αλείψουμε στο τέλος

Πως το κάνουμε: 
  1. Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε το νερό με τη μαγιά και μισό πακέτο αλεύρι μέχρι να γίνει ένας παχύρευστος χυλός. Αφήνουμε να φουσκώσει σε ζεστό μέρος - περίπου 30 λεπτά.  (Εγώ καλύπτω το μπωλ με πλαστική διαφανή μεμβράνη και το κουκουλώνω με μια κουβερτούλα κοντά στο καλοριφέρ)
  2.  Χτυπάμε τα 8 αυγά.
  3. Ανακατεύουμε το ζεστό γάλα με τη ζάχαρη.
  4. Λιώνουμε το βούτυρο.
  5. Σε μια μεγάλη λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι, τις βανίλιες, το μαχλέπι και το κακουλέ και τα ανακατεύουμε.
  6. Κάνουμε μια λακουβίτσα στο αλεύρι και ρίχνουμε εκεί τη μαγιά (που έχει φουσκώσει), το γάλα με τη ζάχαρη και τα αυγά. 
  7. Ανακατεύουμε να ενωθούν και μόλις γίνει μια ζύμη που κολλάει στα χέρια..ρίχνουμε λίγο λίγο το βούτυρο και διπλώνουμε τη ζύμη πολλές φορές..μέχρι να "πιεί" όλο το βούτυρο.
  8. Σκεπάζουμε τη ζύμη και την αφήνουμε να φουσκώσει - 1 με 1,5 ώρα περίπου (εγώ πάλι βάζω μεμβράνη)
  9. Μόλις φουσκώσει πλάθουμε τα τσουρεκάκια μας ή τα βάζουμε σε φόρμες και τα αφήνουμε πάλι σκεπασμένα να φουσκώσουν.
  10. Προθερμαίνουμε το φούρνο (με αέρα ή πάνω κάτω) στους 180 C.
  11. Χτυπάμε το 1 αυγό με λίγο νερό και αλείφουμε τα  τσουρέκια. Από πάνω ρίχνουμε αμύγδαλο ή σουσάμι αν θέλουμε..
  12. Ψήνουμε τα τσουρέκια μας για 30 λεπτά περίπου. (εμείς δεν τα θέλουμε πολύ ψημένα..)
     
    Βγαίνουν 6 μεγάλα τσουρέκια...Εγώ έκανα 2 μόνο μεγάλα και 24 μικρά τσουρεκάκια σε φόρμες, και 2 στρογγυλά μικρά τσουρεκάκια...(τα μικρά θέλουν ακόμα λιγότερο ψήσιμο...)
    Τα 12 μικρά τσουρεκάκια τα γέμισα - αφού τα έψησα- με σπιτική μαρμελάδα βερίκοκο ..



    Βγήκαν αφράτα και μοσχοβόλησε όλο το σπίτι...Τώρα από γεύση... δεν ξέρω ακόμη γιατί νηστεύω και δεν μπορώ να δοκιμάσω...Υπομονή μέχρι την Ανάσταση...

    Η αλήθεια είναι οτι παιδεύτηκα - ή μάλλον ταλαιπωρήθηκα - λίγο παραπάνω φέτος...γιατί είχα και το Νικόλα...Οπότε έπρεπε να ακολουθήσω το πρόγραμμά του...να ζυμώσω όταν κοιμάται,να φουσκώσουν  όταν είναι ξύπνιος, να τα ψήσω όταν τρώει...
    Τώρα ...τα τσουρέκια μου ξεκουράζονται πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, ο Νικόλας έχει αποκοιμηθεί στην αγκαλιά μου, όλο το σπίτι μυρίζει υπέροχα...σαν ζαχαροπλαστείο κι εγώ είμαι έτοιμη για ύπνο...Καλή και όμορφη νύχτα...



Μεγάλη Εβδομάδα..

10:21:00 π.μ. 7 Comments A+ a-

Μεγάλη Δευτέρα σήμερα...ξεκίνησε η Μεγάλη Εβδομάδα... Πάντα νηστεύω τη μεγάλη εβδομάδα...από πιτσιρίκι στο δημοτικό..'Ολοι νηστεύαμε τότε θυμάμαι...Μικροί μεγάλοι..Κι εμείς οι μικροί- δεν ξέρω γιατί- το παίρναμε πολύ πατριωτικά το θέμα...Αλίμονο σ'αυτον που θα ερχόταν να παίξει με τυρόπιτα και γάλα στα χέρια...που θα έτρωγε σοκολάτα γάλακτος (άκουσον άκουσον) ή παγωτό μπροστά μας...Τον κοιτούσαμε με μισό μάτι και λέγαμε συνομωτικά ο ένας στον άλλο: απαπα δεν νηστεύει αυτός...και δεν τον θέλαμε στην παρεα...Η πρώτη ερώτηση τη Μεγάλη Δευτέρα ήταν : "νηστεύεις ;" Και την Μεγάλη Πέμπτη : "κοινώνησες ; "Και αν η απάντηση ήταν καταφατική τότε σκάγαμε χαμόγελο... Ακόμα και τώρα μου κακοφαίνεται λίγο...Εγώ την περίμενα πως και πως αυτή την εβδομάδα τη διαφορετική...γιατί έπινα τσάι με μέλι και όχι γάλα, γιατί αντί για παγωτό έτρωγα γρανίτες (η μόνη περίπτωση...), γιατί το μεσημέρι τρώγαμε πρόχειρα και συνήθως πατάτες τηγανιτές !!! Και πάντα λαχταρούσα το Μεγάλο Σάββατο να φάω τα αβγά ή τα τσουρέκια...Και κυριώς γιατί ...ένιωθα διαφορετικά... σαν να δίνω φόρο τιμής ενα πράγμα..Πέρυσι ήταν η μόνη φορά που δεν νήστεψα γιατί ήμουν έγκυος και γέννησα (Μεγάλη Τετάρτη ήρθε το αγόρι μου..) και πάλι ένιωθα κάπως... Σαν να μην είναι Πάσχα ένα πράγμα..Και εντάξει δεν είμαι της εκκλησίας αλλά κάποια πράγματα απλά τα πιστεύω...Και μπορεί να μην νηστεύω 40 μέρες αλλά νηστεύω τη Μεγάλη εβδομάδα..Και μπορεί να μην πηγαίνω στην εκκλησία αλλά Μεγάλη Πέμπτη και Μεγάλη Παρασκευή χωρίς τα 12 Ευαγγέλια ή τον Επιτάφειο..απλά δεν υπάρχει.. Και κάθε φορά νιώθω την ίδια κατάνυξη και γλυκιά μελαγχολία..Και μου αρέσει που ακολουθούμε το κανονικό πρόγραμμα...Την Μεγάλη Τετάρτη πάντα φτιάχνουμε τσουρέκια και την Μεγάλη Πεμπτη πάντα βάφουμε τα αυγά...Την Μεγάλη Παρασκευή και το Μέγα Σάββατο (όπως το λέει η γιαγιά μου) δεν τρώμε ούτε λάδι (το μόνο Σάββατο..λέει η μαμά μου)...Για μας τα πιτσιρίκια δεν υπήρχε τέτοια μέρα...Να μην πρέπει να φάμε φασολάκια ή αρακά...και να γυρνάμε με φέτες ψωμί και μαρμελάδα στο χέρι για μεσημεριανό...;; Δεν υπήρχε καλύτερο...Και εννοείται οτι παρόλο που το έχουμε δει 100 φορές..αν δεν δούμε καθε φορά τον "Ιησού από τη Ναζαρέτ" του Zeffirelli..κάτι δεν μας κολλάει...Ο Αντώνης πάλι δεν έχει σχέση με τέτοια πράγματα...Οι γονείς του (μεγαλωμένοι στην Τσεχία) δεν έκαναν τέτοια πράγματα.. οπότε κι εκείνος δεν τρελαίνεται...Όταν είμαστε στο χωρίο ακολουθάει - εννοείται- αλλά χωρίς να το νιώθει...Στην αρχή μου φαινόταν παράξενο αλλά τώρα το έχω συνηθίσει...Εμένα πάλι μου αρέσει το Πάσχα...Μου θυμίζει χωριό και πασχαλιές και το σπίτι της γιαγιάς μου, κατσικάκι ψητό και μαγειρίτσα της μαμάς μου, παιχνίδια με τα ξαδέρφια μου, μυρωδιές από λιωμένο κερί και λιβάνι, γέλια και τραγούδια και όμορφες οικογενειακές στιγμές...Γι' αυτό και μ' αρέσει αυτή η εβδομάδα η διαφορετική...Και θα ήθελα να τα ζήσει κι ο Νικόλας μου έτσι και να τα χαρεί, να έχει όμορφες αναμνήσεις ...άλλωστε κι αυτός πασχαλινός είναι...Καλή Μεγάλη Εβδομάδα...!!!

Κι άλλο βραβειάκι !!!

5:56:00 μ.μ. 1 Comments A+ a-

Εδώ και μέρες η γλυκιά μαμά κουκουβάγια Βέρα μου έχει δώσει ένα όμορφο βραβείο κερασάκι... αλλά το τελευταίο διάστημα ήμουν απασχολημένη... Τελείωσε το 2ο τρίμηνο και είχα να ετοιμάσω τεστ και βαθμούς και ελέγχους κι ένα σωρό άλλα πράγματα... Τώρα λοιπόν που άρχισαν οι Πασχαλινές διακοπές μας (γιουχου!!!) βρήκα την ευκαιρία να την ευχαριστήσω και να σας δείξω και το καινούριο βραβείο μου. Ευχαριστώ πολύ Βέρα μου που με σκέφτηκες...Ελπίζω κάθε μέρα σου να ξεκινάει το ίδιο γλυκά όπως το κεκάκι με το κερασάκι που μου χάρισες..Καλή Μεγάλη εβδομάδα σε όλους μας!!!

Βιβλιολατρεία ...

10:30:00 μ.μ. 10 Comments A+ a-







Σήμερα είναι τα γενέθλια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και γιορτάζεται η παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου.. Εγώ και τα βιβλία έχουμε σχέση λατρείας.. Διαβάζω από πολύ μικρή..σχεδόν από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου...Αν και οι γονείς μου δεν είναι του βιβλίου... Εγώ όμως - δεν ξέρω πως έγινε- είμαι βιβλιοφάγος... Διαβάζω ότι πέσει στα χέρια μου...και πολύ γρήγορα...Μπορώ να τελειώσω ενα βιβλίο μέσα σε δυο ώρες στην παραλία, χωρίς να χάσω σειρά και να θυμάμαι και τις λεπτομέρειες (εννοείται) και να το ευχαριστηθώ κιόλας !!! Οι φίλοι μας με χρονομέτρησαν πόσο γρήγορα διαβάζω τη σελίδα...νομίζω δευτερόλεπτα έκανα αλλά δεν θυμάμαι πόσο... Έχω ξενυχτήσει άπειρες φορές για να τελειώσω ένα βιβλίο ή ένα συγκλονιστικό κεφάλαιο. Όταν μετακομίσαμε Θεσσαλονίκη ...φανταστείτε τη χαρά μου όταν ανακάλυψα έναν παράδεισο στην επόμενη γωνία: την παιδική βιβλιοθήκη του δήμου μας...Πήγαινα κάθε μέρα...Έχω διαβάσει όλα τα βιβλία που υπήρχαν εκεί μέσα...πολλές φορές κιόλας.. Οι βιβλιοθηκάριοι με ξέρουν και με θυμούνται ακόμα...Γιατί και τώρα είμαι γραμμένη στη βιβλιοθήκη ενηλίκων (αλλά και στην παιδική χε χε)..Έχω γράψει και τον Αντώνη και τη μαμά μου και παίρνω πολλά βιβλία... Η αγαπημένη μου στιγμή το καλοκαίρι είναι να ξαπλώνω στην αμμουδιά με ένα καλό βιβλίο και να ξεχνάω τα πάντα...Η παιδική λογοτεχνία όμως είναι η αγαπημένη μου... Κι ακόμα και τώρα τη διαβάζω... ελληνικά και ξένα παιδικά βιβλία...Τα ξένα προσπαθώ να τα πάρω στα αγγλικά γιατί μου αρέσει περισσότερο η αρχική γλώσσα..Όποτε μπορώ παραγγέλνω απο το amazon... Τα αγαπημένα μου παιδικά βιβλία είναι....ο Harry Potter - όχι δεν ντρέπομαι που το λέω- είναι απίστευτα μαγικά αυτά τα βιβλία και ανυπομονώ να τα μοιραστώ με το Νικόλα..., το "Μικρό σπίτι στο λιβάδι" και όλα τα βιβλία της Enid Blyton (που τα ξέρω σχεδόν απ'έξω).. Και τα διαβάζω κάθε καλοκαίρι γιατί με ταξιδεύουν και με χαλαρώνουν με την αθωότητα και την μαγεία τους...Η αλήθεια βέβαια είναι οτι τώρα με το Νικόλα..που χρόνος για διάβασμα...Όμως πάνω στο κομοδίνο μου έχω πάντα ένα βιβλίο για να ξεφυλλίσω πριν κοιμηθώ... Ο Νικόλας δεν μου μοιάζει, εξωτερικά μοιάζει πιο πολύ στο μπαμπά του..το μόνο όμως που θα ήθελα πραγματικά να πάρει από μένα είναι η αγάπη μου για τα βιβλία...Ο Αντώνης αν έχει διαβάσει και ένα ολόκληρο βιβλίο θα είναι θαύμα.... με τις αθλητικές εφημερίδες τα πάει πιο καλά...Γι αυτό θα προσπαθήσω να μάθω το Νικόλα να τα αγαπάει τα βιβλία... Ανυπομονώ να μεγαλώσει λίγο  για να του διαβάζω πριν κοιμηθεί, για να διαβάζουμε μαζί τα καλοκαίρια του μεσημεριού, ξαπλωμένοι πάνω στο ντιβανάκι του μπαλκονιού στο χωριό... Φτιάχνω εικόνες και λίστες στο μυαλό μου με βιβλία που θέλω να του διαβάσω ή θα ήθελα να διαβάσει... Του έχω ήδη πάρει μερικά βιβλιαράκια για μωράκια, με σκληρό εξώφυλλο και όμορφες εικόνες.. Προς το παρόν τα ξεφυλλίζει κι εγώ τον κοιτάω και από μέσα μου εύχομαι : ''μακάρι να του αρέσουν ...μακάρι να του αρέσουν..." . Θέλω να μοιραστούμε μαζί μια από τις μεγαλύτερες αγάπες μου...τα βιβλία..